Design dekenbank

Een AaBe deken ging een leven lang mee, zegt vormgever Romboud Maris. Hij ontwikkelde een dekenbank, met steun van AaBe, als afstudeeropdracht aan de design academy in Eindhoven. Hiervoor werkte hij samen met ons museum in bedrijf, Audax Textielmuseum. Romboud drapeerde dekens in prachtige kleuren over een speciaal ontwikkeld frame. Zelf noemt hij het een hommage aan de kleur, glans en veerkracht van de authentieke wollen deken. Het zou natuurlijk heel aardig zijn als in Tilburg bedrijven of ons gemeentebestuur enkele van deze originele banken bestellen. En dat we daarna deze originele designbank terugzien in de woonbeurzen van Parijs en Milaan. Het lijkt mij een bijzonder verstandige investering zo’n jonge designer te steunen.

De Poorten

“Er zijn veel mooie plekken in Tilburg die de aandacht verdienen. Persoonlijk ben ik fan van gebouwen die oud en nieuw combineren”, schrijft Jan Hamming (klik HIER voor zijn blog). “Het Ave Maria complex in de Voltstraat is een mooi voorbeeld, maar ook het complex aan de Ringbaan Oost bij het Schotelplein waar een electriciteitshuisje is ingebouwd in een nieuw complex. De Hasseltse kerk die verbouwd is tot wijkcentrum de Poorten vind ik ook bijzonder”, aldus onze wethouder. De kerk heeft als Gebouw de Poorten nu véél gebruikers: Amarant, Bibliotheek Hasselt, Thebe, de Twern, Kinderstad, de wijkraad en Tilburg Zorgt Loket Z. Op deze foto is te zien dat er met gevoel voor historie is ingericht, fraaie glas-in-lood-ramen zijn opgenomen in het interieur. Het electriciteitshuisje staat op de foto van 19 september 2010.

:: Het rondbrengen van de Tilburgse Koerier was mijn ‘eerste baan’. Dan hou je altijd een warm plekje in het hart voor deze oer-Tilburgse krant. Ik ben heel vereerd met het artikel over 1 jaar TDP, bedankt Petra!

Noodkerk

Wout van Bommel is de kleinzoon van architect Jos Donders. Hij woont al 45 jaar in de omgeving van Eindhoven, maar komt (“gelukkig” schrijft hij) regelmatig terug. “Wat mij persoonlijk een leuk onderwerp lijkt is de Jumbo aan de Hoevenseweg. Gebouwd in 1900 als IJzergieterij door Jos. Donders, in 1921 door hem verbouwd als “Noodkerk” voor de toen geplande (en daar nooit gebouwde) nieuwe tuinwoonwijk op het terrein van de latere AaBefabrieken. Veel later is op een andere plek de wijk Jeruzalem gebouwd, die van de kerk als parochiekerk gebruik maakte samen met een stuk van de Hoogvensestraat, St Josephstraat en Oisterwijksebaan. Geboren op de Oisterwijksebaan ben ik in die kerk zowel misdienaar als koorzanger geweest en bracht in die kerk ook aardig wat tijd door in de biechtstoel. In 1965 werd eindelijk de definitieve kerk vlak er achter gebouwd op het Lourdesplein. De noodkerk werd Jumbo. De nieuwe kerk werd in 1995 weer gesloten en brandde in 2007 af. Het gebouw van de noodkerk staat er nog steeds. Achter de kerk lag aan het kanaal een houten noodschool (St Paschalisschool) waar ik in 1950 naar de kleuterschool en in 1952 naar de lagere school ging. Die school is pas een jaar of 4 geleden afgebroken: de fundamenten liggen er dacht ik verstopt onder verwilderd gras nog steeds. Het lijkt erop dat noodgebouwen een zekerder bestaan hebben dan sommige definitief bedoelde gebouwen.”

Tot 18 november is het boek dat Wout van Bommel schrijft over zijn grootvader-architect tegen een voorintekenprijs verkrijgbaar, klik HIER.

Bronstijd op de Zonhoeve

Een boerderij. Volger Nelly wil graag “een boerderij in bedrijf” zien. Wim en Marianne van Zon hebben een edelhertenboerderij: de Zonhoeve. Marianne zegt: “Oef, het is bronstijd en dan is foto’s maken niet zo gemakkelijk.” En dat klopt, want de bok gedraagt zich hitsig en gaat met zijn kop tegen het gaas aan hangen. De Zonhoeve levert hertenvlees aan particulieren in Tilburg. Het is een erkend educatiebedrijf. “Ook ouders weten tegenwoordig weinig van het boerenbedrijf. Veel mensen denken dat melk uit een pak komt… Uit onderzoek blijkt dat als kinderen één uur bij ons rondlopen, ze meer leren dan van acht uur les in de schoolbanken”, zegt Marianne trots. De Zonhoeve ontvangt groepen bezoekers. Het bedrijf ligt aan de Keizersakker (vlak bij Klein Tilburg). Wie van het hertenvlees wil genieten zonder het zelf klaar te maken, koopt de kant-en-klare hachee gemaakt door de slager, erg lekker. Een mooi glas rode Tilburg Wijnstadwijn erbij en het is puur genieten.

Vincentiuspad

Wie vanuit de Nieuwlandstraat het Vincentiuspad inloopt, ervaart ineens een oase van rust. Een prachtig hofje middenin de stad. In 2008 heeft het Brabants Dagblad een artikel geschreven over de dan 100-jarige straat. Daar staat een fraaie foto bij met een bijzonder perspectief, klik HIER. Het is fijn dat er fans zijn van Tilburg Daily Photo die dagelijks even kijken. Mieke Kouwenberg is er een van. “Ik heb misschien een tip voor de Daily. Hopelijk heb je er nog geen foto’s van! Het Vincentiuspad. Het pad loopt vanaf de Nieuwlandstraat tot de Schoolstraat.” Dat is een confronterend verzoek. Want ik heb wel eens foto’s gemaakt van het pad, maar was niet zo tevreden. In een foto kun je niet zo gemakkelijk het bijzondere van dit pad ‘vangen’. Er zijn plaatsen die je gewoon moet ervaren, bijvoorbeeld door op een drukke zaterdag even dit pad in te slaan en het contrast tussen de drukke winkelstraten en de rust hier te ervaren. Geniet ook van de gedichten die poëzie-liefhebbers hier met de bezoeker delen. Acht woningen in deze straat zijn van architect Jos Donders, gebouwd in 1907. Dankjewel voor de goede tip, Mieke.

Een roos voor iedere dag

Is er in Tilburg iets te doen, dan is er een goede kans om Erna Maas tegen te komen, heb ik gemerkt. We praten altijd even over de foto’s. Erna geeft tips, ze attendeerde mij op Deprez. En ook: “Je hebt het kunstwerk in de straat waar Piet van Sprang zat nog niet gefotografeerd.” Dat kunstwerk hangt aan de Schaepmanstraat, hoek H. Berkvensstraat. Gemaakt in opdracht van WonenBreburg door Twan Hendriks. De kunstenaar heeft zich laten inspireren door de naamgeefster van de wijk Theresia: Theresia van Lisieux. Zij zei: ik wil het rozen laten regenen op aarde. Mooi toch? Hendriks stelde een beeltenis van Theresia samen uit 150 meter dunne roestvrijstalen buizen waarvan de uiteinden zijn dichtgelast. De buizen zijn bewerkt om een twinkeling te creëren. Zeven rozen, één voor iedere dag van de week, maken het kunstwerk compleet. Theresia van Lisieux was natuurlijk heel godsvruchtig. Paus Johannes Paulus II verleende haar in 1997 de eretitel ‘kerkleraar’. Uit haar brieven blijkt dat Theresia humor had. Ze schreef aan moeder Agnes van Jezus: “Uw neus is gebroken, ja… Maar! Het is een lange!... U houdt er nog altijd genoeg van over, terwijl als ik de mijne breek, dan zou ik niets meer over hebben.” Uit: Brieven van Theresia van Lisieux, uitgeverij Carmelitana (verkrijgbaar bij Abdij Koningshoeven in de kloosterwinkel)

Slager Lejeune

Een groot wild zwijn staart de bezoekers aan. Boven de toonbank. Rechts ervan hangt de slogan waar moderne reclamemakers niet aan kunnen tippen. De slagzin is van een tijdloze schoonheid: “Wat Napoleon was onder de vorsten, is onze worst onder de worsten.” De eerste volger van Tilburg Daily Photo, José Adema-Jacobs, schrijft over een verzoekfoto: Ik denk aan de Willem II-straat, een prachtige straat, maar die is al een paar keer aan de beurt geweest met de Synagoge en de Cinecitta. Ik voel me altijd heel Tilburgs als ik bij slager Lejeune in de Willem II-straat op mijn beurt wacht en dan ondertussen denk “hier stond mijn moeder vroeger al en daarvóór ook mijn opoe Jacobs. Wat fijn dat zo’n slager nog bestaat na al die jaren.”
Deze week enkele ‘verzoekfoto’s’ nu Tilburg Daily Photo een jaar bestaat.

# 11 Geluk / één jaar Tilburg Daily Photo

“Geluk is niet afhankelijk van dingen buiten ons, maar van de manier waarop we die zien.”
Leo Tolstoj

TilburgDailyPhoto bestaat één jaar. Fijn dat er volgers zijn die dagelijks even kijken. Voor een moment van herkenning, verrassing, bespiegeling, geluk. Dit is de 366e foto op deze fotoblog. De mooie graffiti staat aan een van onze levendigste en interessante straten, de Korvelseweg. Komende tijd verschijn ook enkele verzoekfoto’s, tips blijven altijd welkom. Want Tilburg is “Schôôn… voor wie het wil zien”.

Broodje uit mobiele muur

Zes jaar geleden ging collega Liesbeth ’s avonds rechten studeren. Gisteren verdedigde ze bij de eminente jurist professor mr. Theo de Roos haar scriptie. Het was een feestje te zien hoe ze cum laude haar meestertitel haalde. Veel respect! Op weg naar het Dantegebouw op de Campus van de universiteit viel mijn oog op de trekautomaten-mobiel met verse broodjes en ciabatta’s van Sandwich Supply. Verse broodjes uit ‘de muur’ voor een snelle trek. “Speciaal voor studenten?”, vraag ik nog naïef. “Nee hoor, ook voor u!”, is het antwoord van de jonge slimme ondernemer. Sandwich Supply staat aan de Hogeschoollaan. Schappelijke prijzen. En marketing-technisch is alles oké: er is een belofte, er is een voordeel én er is het bewijs. En ook al gaat het dan eenvoudigweg om broodjes, dan nog noemen marketeers dat met dure woorden: het brand position statement. Lees maar eens na. Sympathiek bedrijf.

Primeur

Al veertig jaar geniet de schilder Howard Hodgkin (geboren in Londen in 1932) roem, maar er is niet eerder een tentoonstelling van hem in Nederland te zien geweest. Eind juli kreeg Hodgkin landelijke publiciteit toen Jan Marijnissen zijn liefde voor de schilder bezong in het televisieprogramma Zomergasten; interviewer Jelle Brandt Corstius keek toen verwonderd dat de socialist zó bevlogen over kunst sprak. De tentoonstelling van Hodgkin in de Pont is voor ons land dus een primeur. Zeer de moeite waard. Zijn werk ziet er spontaan uit, maar “zijn werken zijn laag over laag bevochten tijdens een langdurig ontstaansproces.” Oordeel zelf en geniet. Dit is een expositie die inspirerend is voor klein en groot. De tentoonstelling loopt nog tot 16 januari. De titels van de kleurrijke schilderijen “zijn nooit een verklaring van wat er te zien is”, zegt het informatieblad bij de tentoonstelling. Het schilderij op de foto heet “Where Seldom Is Heard a Discouraging World”.

Maquette

Op deze maquette is te zien hoe omvangrijk de vernieuwing van de Spoorzone in Tilburg is: de blauwe gebouwen. Er is zo’n twintig jaar uitgetrokken voor dit programma. “Het Spoor” heeft een innige band met Tilburg; er zijn heel wat bewoners die er werkten. Mijn opa ook. De Spoorzone is het gebied dat vrijkomt omdat de werkplaats vertrekt. Klik op de maquette om het groter te zien. Het station met karakteristiek dak (door sommigen kroepoek dak genoemd) is in het midden van de foto goed te zien.

Achter de schermen

Van alle keren dat ik de violiste Janine Jansen heb zien optreden, is die ene keer dat ze in spijkerbroek optrad in de spiegelzaal in het concertgebouw in Amsterdam mij goed bijgebleven. Dit was nu eens niet de glamouros violiste, maar een eigentijds meisje. Zéér gedreven. Met veel uitstraling, dat wel. Vanavond ga ik kijken naar de documentaire Janine in de Filmfoyer. Te zien tot en met zondag. Documentairemaker Paul Cohen volgde de violiste de afgelopen drie jaar. De documentaire heeft een interessant trekje, nu de violiste overwerkt is. Kun je van viool spelen overwerkt raken, vroeg Sylvia mij net? Ja dus. Misschien wel meer van het publiciteitscircus rondom een topvioliste, dan van het spelen zelf. Bekijk HIER de trailer.

Klein Tilburg

Het licht valt gefilterd door de bladeren op de weg. We staan hier met in onze rug Hulten en als we de weg afrijden komen we op de Gilzerbaan, naar links komen we bij het golfterrein Prise d’Eau. Klein Tilburg is een mooie laan. Aan deze weg ligt tevens Hondentrainingcentrum De Wolf. Baasjes en hun honden leren elkaar hier goed aanvoelen, met de intentie op een verantwoorde manier om te gaan met de honden. Bij HTC De Wolf worden positieve, beloningsgerichte trainings- en opvoedingsmethodes gebruikt. Deze weg is oud. Ronald Peeters (Straten van Tilburg) maakt er melding van dat Klein Tilburg al in 1591 is genoemd.

Besterdplein

Deze fraaie politiepost / brandspuithuis is in 1909 gebouwd. Het pand is getekend door Publieke Werken. Het staat op de hoek van het Besterdplein en de Hoefakkerstraat. Het is een mooi overheidsgebouw, dat op de rijksmomumentenlijst staat en in 1977 werd verbouwd tot woonhuis. De cultuurhistorische waarde is ‘zeer hoog’; ik vind het gebouw gewoon mooi. Klik HIER voor een lijst van Rijksmonumenten in de stad.

Tilburg Wijnstadwijn

De zomerjas ruilen we in voor een warme jas. Oktober is oogstmaand. Wie naar de randen van de stad gaat, ziet dat de bieten van het veld worden gehaald. En de maïs. Herfst is de tijd van stoofpotjes. En van wild. Daar past de rode Tilburg Wijnstadwijn 2010 goed bij. Afkomstig uit Veneto. Héél veel wijn in Nederland komt via Tilburgse importeurs en transporteurs in ons land. De Italiaanse wijn heeft een neus waar je wat framboos in kunt herkennen. De smaak heeft heel milde zuren en veel rondeur. Het is een aantrekkelijk glas plezierwijn, dat de drinker snel goede zin geeft. Verkrijgbaar bij wijnkoperij van Bilsen aan de Korvelseweg. De etiketten van de wijnstadwijn zijn gemaakt door kunstenares Suus Suiker. De drie soorten wijn (wit, rood, rosé) hebben een etiket met een mooie dame, samen vormen ze de drie gratiën.

De Werf

Van hieruit wandel je langs de fraaie Piushaven zó het centrum in. Slimme plek om te gaan wonen. Vlak bij de ringbaan en de snelwegen. Zo goed als aan het water. Op het terrein van de gemeentewerf komt woningbouw. Natuurlijk: het plan heet De Werf.

Top harpiste Lavinia Meijer

Het is niet voldoende muziek te horen, je moet haar ook voor je kunnen zien, zei Igor Stravinski. In de concertzaal hebben ze dit in de oren geknoopt. Er zijn veel concerten waar drie cameravrouwen en –mannen de muzikanten en details filmen die gelijktijdig worden geprojecteerd. En dat doen ze héél goed. Gisterenavond was harpiste Lavinia Meijer te gast, samen met Magogo orkest onder leiding van Arjen Tien. Het orkest maakte indruk met een fraaie uitvoering van de Holbergsuite van Advard Grieg. Lavinia Meijer toont passie, als je haar aan de harp ziet musiceren, is het alsof ze de liefde bedrijft met het instrument. In 2009 won Lavinia de Nederlandse Muziekprijs, de hoogste onderscheiding voor een musicus. Het plezier spat ervan af, als je haar ziet. Bijvoorbeeld in de harpsolo The Bugs (de insecten) van Paul Patterson. Lavinia geeft er blijk van ook heel goed te kunnen acteren, vooral in het slotstuk Mosquito Massare (‘bloedbad van muggen’) waarin ze die ellendige muggen uiteindelijk de baas is. De foto is gemaakt met de telefoon, kwalitatief niet zo best, maar het geeft de sfeer goed weer.

Gedallast

Wat een gedoe rondom Yuri van Gelder. De topsporter zou opnieuw cocaïne hebben gebruikt. Bewezen is er nog niets. Yuri ontkent opnieuw in de fout te zijn gegaan. Dat zei gisterenavond zijn werkgever in De Wereld Draait Door. Wij zeiden thuis tegen elkaar: “Als het waar is, is hij gedallast”. Wij nemen dat woord zo vaak in de mond, dat je er niet over nadenkt. Als je er dan over nadenkt… zou het aan Dallas refereren, dacht ik, waar Kennedy werd doodgeschoten? Even zoeken. De beste plaats is het woordenboek der Tilburgse Taal, klik HIER, van de onvolprezen docent Nederlands Wil Sterenborg. Daarin staat dat gedallast uit het Bargoens komt, het betekent: geldelijk tot niets meer in staat. Wij gebruiken het thuis breder: als je pech hebt, als je in een ongelukkige situatie verkeert.

Het mozaïek van het wapen van Tilburg hangt bij de ingang van het Koning Willem II stadion.

Weerspiegeling

Verfhandel Willy Pijnenborg bestaat sinds 1939. Aan de Goirkestraat 40 nam de verfhandel zijn intrek in 1989, in een pand van architect Jos Donders. Aan één kant van de weg staat hier nog de traditionele bouw, waar aan de andere kant de nieuwbouw op het terrein van Eras staat. Die ziet de lezer hier weerspiegeld in de voordeur. Pijnenborg heeft zo’n héle fraaie en rake reclameslogan, die bovendien de tand des tijds moeiteloos kan weerstaan. De verfhandel maakt reclame met de zin: één blik is vaak al voldoende. Mooi!

Hasseltstraat

Deze zonnebloem staat aan de Hasseltstraat. Doet meteen denken aan onze beroemde schilder. Vincent van Gogh ging enige tijd in Tilburg naar school. Later verwees hij daar nog eens naar toen hij Brixton beschreef in een brief aan zijn broer Theo “Het heeft wel iets van Tilburg of zoo…”. Lees meer over de tijd dat Van Gogh leerling was van de Rijks-HBS in dit artikel van Henk van Doremalen en Ronald Peeters.

Mooi weer

Het is vandaag mooi najaarsweer. En dus fladdert er nog lustig een vlinder door de tuin. In oktober! De vlinder is de bekende Dagpauwoog. Een volwassen exemplaar kan tot enkele maanden oud worden. Iedere dag kiest een mannetje in mijn brein wat er die dag getoond gaat worden. Vandaag nu eens geen straat, geen gebouw, maar een natuurfoto, als een soort definitief afscheid van de zomer.

Proef op de tong

Aan de Korvelseweg 45 liggen wijnkoperij en proeflokaal van Bilsen. Sinds 1923. Een prachtige snuffelzaak voor de wijnliefhebber. Petra van der Mee en Jan Aartsen namen de zaak over en de wijnhandel bruist sindsdien dat het een lieve lust is. De liefhebber kan hier prachtige Duitse rieslings vinden, zoals die van Van Volxem uit de Saar. Of een origineel cadeau: zoals de curieuze chardonnay van domaine d’Heerstaayen uit Strijbeek, een van de oudste wijngaarden uit ons eigen land. Of een fraaie klassieke Grand Cru Classé uit de Bordeaux. Klik HIER voor de website van Van Bilsen en lees over activiteiten zoals de Tilburgse wildtour en het wijnmakersdiner Bij Wijze van Klijsen. De wijnkoperij kreeg een bekroning voor het beste wijnassortiment van Nederland (wijnen tussen de vijf en tien euro). Oktober is wijnmaand. Neem dus snel de proef op de tong.

Piushaven

De Piushaven is regelmatig het toneel van verschillende Sous le Pont Muziekconcerten. Op de website Tilburg te water staan die aangekondigd. Surfend ontdekte ik ineens een wel heel fraaie website van de Piushaven, klik HIER. Mijn hart maakte een sprongetje toen ik voor het eerst hoorde van de zogenaamde Begroetingsbrug die de kunstenaar John Körmeling ontwikkelt. Hij is de kunstenaar die ons draaiend huis bedacht. Door veel Tilburgers verguisd. Zijn paviljoen Happy Street is een van de opvallendste bijdragen aan de wereldtentoonstelling in Shanghai. Wie zich verdiept in de kunstenaar, nou ja… een beetje dan, gaat snappen hóe bijzonder zijn werk is.

Zevensprong

Plakjes citroen liggen buiten op tafel. En als we door het etalageraam kijken, zien we véél kinderen ademloos luisteren. We sluipen even naar binnen. En zo kunnen we horen… hoe het is om zo chagrijnig mogelijk door het leven te gaan. Schrijver en theatermaker Jaap Robben en illustrator Benjamin Leroy hebben samen een heel zuur boek gemaakt: de Zuurtjes. Over twee broers die nooit lachen. Zelfs de bloemetjes op het behang laten hun kopjes hangen. Tijdens de kinderboekenweek vertellen ze erover. Zaterdag 9 oktober komen Frank van Pamelen en Joke Reijnders met de Red de Wereld boekenshow. Op zaterdag 16 oktober zijn Jeroen de Leijer en Marjolein Schalk te gast, met het hoorspel Hoe Lima een lekke band kreeg. En vrijdag 15 oktober komt illustrator The Tjong King vertellen over zijn tekeningen en een prijs uitreiken op basisschool De Christoffel (Petrus en Paulus parochie). Klik HIER voor de website van de kinderboekwinkel.

Kinderboekwinkel De Zevensprong, Nieuwlandstraat 37

Bij voorbaat

Vanmiddag kan de lezer in de Hasseltse Kapel devotionalia laten zegenen. Dat dure woord staat voor de rozenkransen, relikwieën, kaarsen, medailles, etc. die mensen in binnen- en buitenland kopen. Vandaag kan iedereen deze voorwerpen laten zegenen: 7 oktober is het feest van O.L. Vrouw van de Rozenkrans. De viering begint om 13.30 uur en duurt een half uur. Canadese onderzoekers hebben gevonden dat gelovige mensen die bij tegenslag aan God denken zich minder druk maken. Zo’n gezegende rozenkrans of kruisje helpt ongetwijfeld ook. Achterin de kapel hangen danktegels voor Maria. Dat we véél vertrouwen koesteren in Maria blijkt wel uit de aandoenlijke tegel met ‘Bij voorbaat mijn dank’.

Ochtendnevel

De bekende rode paddestoel met witte stippen is de Amanita Muscaria, ofwel vliegenzwam. Bij eiken, dennen en berken is de vliegenzwam te vinden. De vliegenzwam kan 2 miljard sporen voortbrengen, onvoorstelbaar. Deze foto is gemaakt met ochtendnevel op het gras. Op Natuurpunt Tilburg heeft Geoffrey prachtige herfstfoto’s gepubliceerd uit het Wandelbos.

Baroniebaan

Veel verkeer gaat over deze weg, het is een doorgaansweg naar de wijken de Blaak, de Reeshof en naar de universiteit. De Baroniebaan was tussen 1948 en 1971 een deel van Rijksweg 63 (Breda-Tilburg -Eindhoven). De weg nodigt niet uit tot wandelen tussen de bomen, misschien is het zelfs wel verboden. Maar nu… is de middenberm een paradijs voor mooie paddestoelen.

Dierendag

Op dierendag aandacht voor de ‘scheurneus onder de vogels’, de gierzwaluw. Door sloop van oude huizen kan de gierzwaluw steeds minder plaatsen vinden om te verblijven. Op de foto zien we gierzwaluwkasten in de Sint Josephstraat. Klik HIER voor een mooie website over de gierzwaluw. De actie om meer kasten in de stad te hangen moet maar gewoon doorlopen in 2011, dunkt mij.

Leuk onderzoek

Wetenschappers zijn vaak serieus op het saaie af. Daarom is het best een verademing, dat er een prijs is voor onderzoek dat ‘'mensen eerst aan het lachen maken en daarna aan het denken zetten'. De Ig Nobelprijs is een parodie op de Nobelprijs, voortgekomen uit een woordgrapje door de naam van Alfred Nobel te combineren met het Engelse ignoble, dat ‘verachtelijk’ betekent. De Tilburgse sociaal psycholoog Ilja van Beest heeft deze week de Ig Nobelprijs voor geneeskunde gewonnen. Samen met zijn Amsterdamse compagnon Simon Rietveld toonde Van Beest aan dat achtbaanritten astmasymptomen kunnen verzachten. Rietveld (Universiteit van Amsterdam) en Van Beest denken dat veel mensen onnodig medicijnen slikken voor astma. Het duo ontving de prijs in de Amerikaanse Harvard Universiteit in Cambridge. Dit jaar wonnen ook wetenschappers uit Nieuw Zeeland die aantoonden dat het dragen van je sokken óver je schoenen veiliger is bij gladheid. Zij wonnen hiermee de prijs voor natuurkunde. Onderzoekers uit Italië toonden aan dat organisaties veel efficiënter worden als medewerkers kris kras uit de organisatie worden gepromoveerd naar verantwoordelijke functies. Zij wonnen hiermee de prijs voor management. De prijs is nu zeven keer door Nederlanders gewonnen. Op de foto het terras van Grand Cafe Esplanade op de Tilburgse Universiteit.

Textielweekend

Vandaag en morgen is het textielweekend. Op 25 lokaties in de stad kan de bezoeker textielkunst zien. Onder het spoor van de Spoorlaan naar het NS plein hangen textielkunstwerken. ShellVPower presenteert wandkleden met afbeeldingen van uitgestorven diersoorten, gefabriceerd van gerecycled textiel en materiaal, bekledingen van gebruiksvoorwerpen. In NS16 toont Toos van den Hurck werken van textiel en glas. Zij verwerkte maar liefst driehonderd paar sokken in de prachtige jurk op de foto: second hand marriage. Die kan zo het theater in, vind ik. Maar Toos zegt “de jurk is zó zwaar dat twee personen nodig zijn om de jurk aan te doen.” Zij heeft een mooie eigen website: klik HIER voor the circle of life.

Rooi Pannen

Tilburg is een echte onderwijsstad. De scholengemeenschap De rooi pannen is een centrum voor ondernemersonderwijs. Het is een ‘slimme’ school, waar leerlingen niet alleen theoretisch onderwijs krijgen, maar juist veel leren door de praktijk. Op het schoolterrein is een winkelcentrum, waar leerlingen meewerken en de praktijk in de vingers krijgen. Het enige onderwijswinkelcentrum in Nederland! Het dak daarvan heeft…. inderdaad, dat kan niet missen: rooi pannen.