Kwatta-strooisel

Mijn pa noemt hagelslag consequent kwatta-strooisel. Het merk Kwatta is nog te koop in België. Veel hagelslag komt uit Tilburg, geproduceerd bij Delicia. Aardig weetje.

Grijs weer

De herfst brengt grijs weer. Goed te zien op deze foto van de Kapel Onze Lieve Vrouwe ter Nood, direct achter de schouwburgring. Bij dat grijze weer past het om thuis te blijven , met lekkere warme thee, een mooi boek, poëzie misschien. Stadsdichter Cees van Raak raakte geïnspireerd door het topje van de Heikese kerk die op deze foto boven de kapel uittorent. Zijn gedicht heet ‘Hoog van de toren’.

In zijn houten uiennok
zijn stokoude jaren gekrast
de toren barst historisch
maar zijn klokken klinken helder
zijn klanken die klassiek
een liefde tot de dood verbinden
en bij tijd en wijle voert de beiaardier
de klepels dronken met
de hemelse noten van Bach

Zomerplein

De fontein weet van geen ophouden. Het blad probeert te winnen van het stenen pad. De hond mag naar buiten, natuurlijk. Maar we doen een kort rondje. De druppels vallen al. Het Zomerplein ligt er rustig bij.

Glimlach

Bekende Tilburgse namen. Wie over de begraafplaats Binnenstad aan de Sint Josephstraat wandelt, komt ze tegen: Doevendans. Knegtel. Verbunt. Is het de Knegtel van de wijnhandel aan de Heuvelstraat? Of van het automobielbedrijf? Het is aan de grafmonumenten niet te zien. Maar het grafmonument van Frans Verbunt, vandaag acht jaar geleden overleden, laat geen twijfel bestaan. Glimlach maar. Dit is de horecaman. De meest succesvolle tonpraoter. Initiatiefnemer van de Tonpraotersacademie. Oprichter van de Brabantse Wijnsociëteit, die al dertig jaar lang wekelijks proeverijen organiseert voor liefhebbers. Verbunt was de meester in korte humoristische anecdotes. “Een arts vraagt aan de echtgenote van een patiënt of de man wel eens klaagt over dorst? Zijn vrouw twijfelt geen seconde: zover heeft hij het nog nooit laten komen, dokter.” Of deze. “U schijnt een zwak voor drinken te hebben, veronderstelt de pastoor op huisbezoek. Integendeel, stelt de gastheer, het is mijn sterke punt.”

Zwevende balkons

Aan de achterkant van het wooncomplex Allura in de Schoolstraat, hier is maar weinig bewaard gebleven van vroeger. Klik HIER voor de geschiedenis van de Schoolstraat, genoemd naar de eerste school van de fraters in Tilburg. Foto genomen vanaf de Vincentiusstraat. Op de achtergrond de alom tegenwoordige Stadsheer.

Willem II

Dat is slikken. Willem II incasseerde gisterenavond een nederlaag tegen VVV Venlo. Na twintig minuten kreeg Arjen Swinkels een onterechte rode kaart en mocht naar de kleedkamer vertrekken. Uiteindelijk eindigde het duel in een 1-4 nederlaag. Er is een hele generatie jonge supporters die nog nooit degradatie heeft meegemaakt. Vorige week vertelde supporter Emmanuel mij met vrolijke blik in de ogen “je gaat toch voor je plezier naar het stadion, als we in de eerste divisie bovenaan kunnen meedraaien is dat eigenlijk veel beter.” Ik ben nog niet zo ver in mijn denken. Op de foto Willem II koekjes van bakker Kriellaars uit de Johannes van Zantenstraat. Smaken prima, maar wie goed kijkt ziet dat zelfs op deze koekjes de naam wat afbrokkelt, niet meer zo scherp is. Verdorie.

Pantheon

De wijze uil misstaat niet in de studeerkamer van de advocaat of notaris. De duivenmelker zet een bronskleurige doffer op het dressoir. Hier is ook Jezus te koop, onder een stolp. Ik schreef al eens eerder over het tuintje waarin Maria naast Boedha en de Eftelinglaaf staan. De etalage van boetiek Pantheon aan de Veldhovenring laat ook zo’n gemengd beeld zien. Tilburgers zijn goed in verbinden en door de bank genomen laten we iedereen in zijn waarde. We steken graag een kaarsje op in de Hasseltse kapel, maar zijn niet overdreven godsvruchtig. Van iemand die overdreven vroom is, wordt gezegd dat die zo fèèn as gemaole poppestront is. Tegen iemand die zeer goed gekleed is, zegt men Tere ere van wèlken hèllege ziede gij der zo pontiefiekaol èùt?. Pontiefiekaol, dat betekent van origine ‘bisschoppelijk’, dan zie je er heel deftig uit.

Als

Als ik een kleur was, zou ik wit zijn.
Was ik een vrouw dan was ik iets zachts.
Als ik God was – ik zou de mensen straffen.
Was ik de duivel, dan natuurlijk niet.
Als ik een kip was, zou ik liever een haan zijn.
Was ik een klok, dan stond ik vaak stil.
Als ik een boek was, lag ik graag open.
Was ik rijk, dan noemde ik mij arm.
Als ik een clown was, spoot ik slechts tranen.
Was ik een aap, dan was u het ook.
Als ik de zon was, zou de hemel zwart zijn.
Scheen ik alleen maar ’s nachts.

Gerrit Krol, ’t komt allemaal goed, gedichten
ISBN 9021470322 Uitgeverij Querido

(Witte muur Audax Textielmuseum, Bisschop Bekkersstraat)

Faja Lobi, jummie!

De Surinaamse keuken is een afspiegeling van de smeltkroes van culturen die kenmerkend is voor het land. De keuken heeft Chinese, Hindoestaanse, Indiaase, Javaanse, Creoolse en Afrikaanse invloeden. Op de oude markt is Faja Lobi gevestigd, een Surinaams eethuisje. Binnen geeft de muziek een relaxte sfeer, een prettig-zoet-kruidige geur versterkt dat gevoel. De menukaart is compact, klik HIER voor de website. In de open keuken ziet de bezoeker hoe zijn bestelling wordt klaargemaakt. Ik heb lekker gegeten met het typisch Surinaamse gerecht Pom, kouseband en witte rijst, terwijl mijn disgenoten zich heel blij toonden met hun Tjauw Min met garnalen en Nasi kip. Bij Faja Lobi nuttigt de bezoeker broodjes, snacks, lunch of diner; afhalen voor een thuisdiner kan ook. Het is altijd fijn als er een betaalbaar eethuis in het centrum komt waar met zorg en aandacht wordt gekookt: eenvoud is kenmerk van het ware.

Allerzielen

Hij had alles wat hij wou
Een huis – een bed – een brood.
Maar sinds hij haar verloren heeft
Is hij een beetje dood.

Even mijmeren aan vroeger, mooie herinneringen, het plaatsen van bloemen. Vandaag is het Allerzielen, een moment om stil te staan bij dierbare overledenen. Vaak met een bezoek aan de begraafplaats. De foto is gemaakt op de begraafplaats Broekhoven, aan de professor Lorentzstraat. Gedicht: Toon Hermans

Plekbrooikes

Een van de auteurs van het Geheugen van Tilburg is Henk van Mierlo. Hij begon op 14 jarige leeftijd als leerling banketbakker te werken bij Loos van Dommelen op het Piusplein. Daar maakte hij onder andere Plèkbrooikes. Bij zijn verhaal hierover staat een foto van het Piusplein in de jaren vijftig. De bakkerij zat daar “waar nu ongeveer Bristol zit”. Kun jij een foto vinden van de bakkerij?, vroeg Henk. Ik heb die niet kunnen vinden. Wel dat architect Jos Donders de bakkerij voor C. de Loos heeft getekend, maar kleinzoon Wout van Bommel geeft aan: onduidelijk is waar. Wat het allemaal nog lastiger maakt, is dat de huisnummering aan het Piusplein in de loop van de tijd is veranderd. Dit verzoek vestigt onze aandacht wel op een bijzonder archief. De Koninklijke Bibliotheek heeft veel historische kranten in een digitaal archief, kranten van 1618 tot 1945. Dat is een fantastische dienstverlening. Als we zoeken op bakkerij Loos van Dommelen vinden we een advertentie. Op 14 oktober 1911 staat in de Nieuwe Tilburgsche Courant dat J. van Dommelen van Spaendonck zijn bakkerij heeft overgedaan aan Joseph de Loos. Klik HIER. Maar er stond geen adres in de advertentie. Het was duidelijk ons-kent-ons in het veel kleinere Tilburg.

Design dekenbank

Een AaBe deken ging een leven lang mee, zegt vormgever Romboud Maris. Hij ontwikkelde een dekenbank, met steun van AaBe, als afstudeeropdracht aan de design academy in Eindhoven. Hiervoor werkte hij samen met ons museum in bedrijf, Audax Textielmuseum. Romboud drapeerde dekens in prachtige kleuren over een speciaal ontwikkeld frame. Zelf noemt hij het een hommage aan de kleur, glans en veerkracht van de authentieke wollen deken. Het zou natuurlijk heel aardig zijn als in Tilburg bedrijven of ons gemeentebestuur enkele van deze originele banken bestellen. En dat we daarna deze originele designbank terugzien in de woonbeurzen van Parijs en Milaan. Het lijkt mij een bijzonder verstandige investering zo’n jonge designer te steunen.

De Poorten

“Er zijn veel mooie plekken in Tilburg die de aandacht verdienen. Persoonlijk ben ik fan van gebouwen die oud en nieuw combineren”, schrijft Jan Hamming (klik HIER voor zijn blog). “Het Ave Maria complex in de Voltstraat is een mooi voorbeeld, maar ook het complex aan de Ringbaan Oost bij het Schotelplein waar een electriciteitshuisje is ingebouwd in een nieuw complex. De Hasseltse kerk die verbouwd is tot wijkcentrum de Poorten vind ik ook bijzonder”, aldus onze wethouder. De kerk heeft als Gebouw de Poorten nu véél gebruikers: Amarant, Bibliotheek Hasselt, Thebe, de Twern, Kinderstad, de wijkraad en Tilburg Zorgt Loket Z. Op deze foto is te zien dat er met gevoel voor historie is ingericht, fraaie glas-in-lood-ramen zijn opgenomen in het interieur. Het electriciteitshuisje staat op de foto van 19 september 2010.

:: Het rondbrengen van de Tilburgse Koerier was mijn ‘eerste baan’. Dan hou je altijd een warm plekje in het hart voor deze oer-Tilburgse krant. Ik ben heel vereerd met het artikel over 1 jaar TDP, bedankt Petra!

Noodkerk

Wout van Bommel is de kleinzoon van architect Jos Donders. Hij woont al 45 jaar in de omgeving van Eindhoven, maar komt (“gelukkig” schrijft hij) regelmatig terug. “Wat mij persoonlijk een leuk onderwerp lijkt is de Jumbo aan de Hoevenseweg. Gebouwd in 1900 als IJzergieterij door Jos. Donders, in 1921 door hem verbouwd als “Noodkerk” voor de toen geplande (en daar nooit gebouwde) nieuwe tuinwoonwijk op het terrein van de latere AaBefabrieken. Veel later is op een andere plek de wijk Jeruzalem gebouwd, die van de kerk als parochiekerk gebruik maakte samen met een stuk van de Hoogvensestraat, St Josephstraat en Oisterwijksebaan. Geboren op de Oisterwijksebaan ben ik in die kerk zowel misdienaar als koorzanger geweest en bracht in die kerk ook aardig wat tijd door in de biechtstoel. In 1965 werd eindelijk de definitieve kerk vlak er achter gebouwd op het Lourdesplein. De noodkerk werd Jumbo. De nieuwe kerk werd in 1995 weer gesloten en brandde in 2007 af. Het gebouw van de noodkerk staat er nog steeds. Achter de kerk lag aan het kanaal een houten noodschool (St Paschalisschool) waar ik in 1950 naar de kleuterschool en in 1952 naar de lagere school ging. Die school is pas een jaar of 4 geleden afgebroken: de fundamenten liggen er dacht ik verstopt onder verwilderd gras nog steeds. Het lijkt erop dat noodgebouwen een zekerder bestaan hebben dan sommige definitief bedoelde gebouwen.”

Tot 18 november is het boek dat Wout van Bommel schrijft over zijn grootvader-architect tegen een voorintekenprijs verkrijgbaar, klik HIER.

Bronstijd op de Zonhoeve

Een boerderij. Volger Nelly wil graag “een boerderij in bedrijf” zien. Wim en Marianne van Zon hebben een edelhertenboerderij: de Zonhoeve. Marianne zegt: “Oef, het is bronstijd en dan is foto’s maken niet zo gemakkelijk.” En dat klopt, want de bok gedraagt zich hitsig en gaat met zijn kop tegen het gaas aan hangen. De Zonhoeve levert hertenvlees aan particulieren in Tilburg. Het is een erkend educatiebedrijf. “Ook ouders weten tegenwoordig weinig van het boerenbedrijf. Veel mensen denken dat melk uit een pak komt… Uit onderzoek blijkt dat als kinderen één uur bij ons rondlopen, ze meer leren dan van acht uur les in de schoolbanken”, zegt Marianne trots. De Zonhoeve ontvangt groepen bezoekers. Het bedrijf ligt aan de Keizersakker (vlak bij Klein Tilburg). Wie van het hertenvlees wil genieten zonder het zelf klaar te maken, koopt de kant-en-klare hachee gemaakt door de slager, erg lekker. Een mooi glas rode Tilburg Wijnstadwijn erbij en het is puur genieten.

Vincentiuspad

Wie vanuit de Nieuwlandstraat het Vincentiuspad inloopt, ervaart ineens een oase van rust. Een prachtig hofje middenin de stad. In 2008 heeft het Brabants Dagblad een artikel geschreven over de dan 100-jarige straat. Daar staat een fraaie foto bij met een bijzonder perspectief, klik HIER. Het is fijn dat er fans zijn van Tilburg Daily Photo die dagelijks even kijken. Mieke Kouwenberg is er een van. “Ik heb misschien een tip voor de Daily. Hopelijk heb je er nog geen foto’s van! Het Vincentiuspad. Het pad loopt vanaf de Nieuwlandstraat tot de Schoolstraat.” Dat is een confronterend verzoek. Want ik heb wel eens foto’s gemaakt van het pad, maar was niet zo tevreden. In een foto kun je niet zo gemakkelijk het bijzondere van dit pad ‘vangen’. Er zijn plaatsen die je gewoon moet ervaren, bijvoorbeeld door op een drukke zaterdag even dit pad in te slaan en het contrast tussen de drukke winkelstraten en de rust hier te ervaren. Geniet ook van de gedichten die poëzie-liefhebbers hier met de bezoeker delen. Acht woningen in deze straat zijn van architect Jos Donders, gebouwd in 1907. Dankjewel voor de goede tip, Mieke.

Een roos voor iedere dag

Is er in Tilburg iets te doen, dan is er een goede kans om Erna Maas tegen te komen, heb ik gemerkt. We praten altijd even over de foto’s. Erna geeft tips, ze attendeerde mij op Deprez. En ook: “Je hebt het kunstwerk in de straat waar Piet van Sprang zat nog niet gefotografeerd.” Dat kunstwerk hangt aan de Schaepmanstraat, hoek H. Berkvensstraat. Gemaakt in opdracht van WonenBreburg door Twan Hendriks. De kunstenaar heeft zich laten inspireren door de naamgeefster van de wijk Theresia: Theresia van Lisieux. Zij zei: ik wil het rozen laten regenen op aarde. Mooi toch? Hendriks stelde een beeltenis van Theresia samen uit 150 meter dunne roestvrijstalen buizen waarvan de uiteinden zijn dichtgelast. De buizen zijn bewerkt om een twinkeling te creëren. Zeven rozen, één voor iedere dag van de week, maken het kunstwerk compleet. Theresia van Lisieux was natuurlijk heel godsvruchtig. Paus Johannes Paulus II verleende haar in 1997 de eretitel ‘kerkleraar’. Uit haar brieven blijkt dat Theresia humor had. Ze schreef aan moeder Agnes van Jezus: “Uw neus is gebroken, ja… Maar! Het is een lange!... U houdt er nog altijd genoeg van over, terwijl als ik de mijne breek, dan zou ik niets meer over hebben.” Uit: Brieven van Theresia van Lisieux, uitgeverij Carmelitana (verkrijgbaar bij Abdij Koningshoeven in de kloosterwinkel)

Slager Lejeune

Een groot wild zwijn staart de bezoekers aan. Boven de toonbank. Rechts ervan hangt de slogan waar moderne reclamemakers niet aan kunnen tippen. De slagzin is van een tijdloze schoonheid: “Wat Napoleon was onder de vorsten, is onze worst onder de worsten.” De eerste volger van Tilburg Daily Photo, José Adema-Jacobs, schrijft over een verzoekfoto: Ik denk aan de Willem II-straat, een prachtige straat, maar die is al een paar keer aan de beurt geweest met de Synagoge en de Cinecitta. Ik voel me altijd heel Tilburgs als ik bij slager Lejeune in de Willem II-straat op mijn beurt wacht en dan ondertussen denk “hier stond mijn moeder vroeger al en daarvóór ook mijn opoe Jacobs. Wat fijn dat zo’n slager nog bestaat na al die jaren.”
Deze week enkele ‘verzoekfoto’s’ nu Tilburg Daily Photo een jaar bestaat.

# 11 Geluk / één jaar Tilburg Daily Photo

“Geluk is niet afhankelijk van dingen buiten ons, maar van de manier waarop we die zien.”
Leo Tolstoj

TilburgDailyPhoto bestaat één jaar. Fijn dat er volgers zijn die dagelijks even kijken. Voor een moment van herkenning, verrassing, bespiegeling, geluk. Dit is de 366e foto op deze fotoblog. De mooie graffiti staat aan een van onze levendigste en interessante straten, de Korvelseweg. Komende tijd verschijn ook enkele verzoekfoto’s, tips blijven altijd welkom. Want Tilburg is “Schôôn… voor wie het wil zien”.

Broodje uit mobiele muur

Zes jaar geleden ging collega Liesbeth ’s avonds rechten studeren. Gisteren verdedigde ze bij de eminente jurist professor mr. Theo de Roos haar scriptie. Het was een feestje te zien hoe ze cum laude haar meestertitel haalde. Veel respect! Op weg naar het Dantegebouw op de Campus van de universiteit viel mijn oog op de trekautomaten-mobiel met verse broodjes en ciabatta’s van Sandwich Supply. Verse broodjes uit ‘de muur’ voor een snelle trek. “Speciaal voor studenten?”, vraag ik nog naïef. “Nee hoor, ook voor u!”, is het antwoord van de jonge slimme ondernemer. Sandwich Supply staat aan de Hogeschoollaan. Schappelijke prijzen. En marketing-technisch is alles oké: er is een belofte, er is een voordeel én er is het bewijs. En ook al gaat het dan eenvoudigweg om broodjes, dan nog noemen marketeers dat met dure woorden: het brand position statement. Lees maar eens na. Sympathiek bedrijf.