Herinneringsplaquette

Beiaardklokken bellen transcendent
aan deuren ver voorbij het firmament

Tekst Jace van de Ven

Je moet echt slenteren wil deze plaquette opvallen, twee jaar geleden geplaatst ter ere van 50 jaar Stadsbeiaard. Rechts op de Heikese kerk. Nu vandaag Boeken rondom het Paleis is verplaatst naar Koningsplein en Katterug, zullen nog minder mensen stilstaan bij deze poëtische regels.

Toverstad

Over honderd jaar ben ik in
Tilburg nog hooguit een straatnaam
de Stadsdichterswijk wordt een
pittoresk klein wijkje dat al vervallen
is als het wordt opgeleverd je kunt rijden
over Boulevard Jace van de Ven neemt
een zijstraat Nick J. Swartweg en
die loopt dan weer evenwijdig aan
Frank van Pamelen Avenue die
op zijn beurt weer toegang geeft
tot het Esther Porcelijnplein
en als je daar bent geweest
moet je beslist ook eens over
de Jasper Mikkersallee lopen
tot je uitkomt bij het liefelijke
Martin Beversluisplantsoen en
dan heb je ergens achteraf ook
nog het Cees van Raaksteegje
maar dat loopt dood.

Was het nu echt of niet?

In de vakantie dronken we een glas op het terras van Cinecitta in de Willem II straat. Ik genoot van de klanken van de beiaard. Dat moet op een zaterdag zijn geweest als om 12.30 uur de beiaardier speelt. Of... stonden deze CD's op met beiaardmuziek, ik twijfel nu ineens. 

grondtoon, klaagtoon, 

boventoon in jubeltoon

fluittoon, juichtoon

maar dood is mijn broer Toon

sla er maar op

sla ze maar aan

van je bim bam beieren

klokken zijn geen eieren 

detail gedicht Jace van de Ven 

Beiaard 50 jaar

Waarschijnlijk was het zaterdag de eerste keer dat een mobiele beiaard met 50 klokken in de concertzaal klonk. Stadsbeiaardier Carl van Eyndhoven bespeelde deze 'bronzen piano', Jace van de Ven was de ceremoniemeester van het concert waar nog veertig zangers en muzikanten aan deelnamen. Beiaardier Koen van Assche deed een gastoptreden. Lizet van Beek vertolkte liederen. Jeugdkoor Souvenir des Montagnards zong beiaardliedjes, Oleg Fateev speelde bayan en de beiaard kwam opmerkelijk goed tot zijn recht samen met het trombonekwartet van Hans Sparla en het Kessels saxofoonkwartet van Lauran van de Sanden. Dit saxofonkwartet bracht op saxofoons die zijn gemaakt door de Tilburgse fabrikant Kessels onder andere 'La Bruyère' ten gehore, door M.J.H. Kessels zelf gecomponeerd. De stadsbeiaardier is een gemeenteambtenaar ("de hoogstgeplaatste en minstbetaalde", zei Carl van Eyndhoven treffend). 

Om de beiaard nog hoorbaarder en zichtbaarder te maken in de stad is een vriendenstichting opgericht: www.tilburgsebeiaard.nl  Warm aanbevolen. De beiaard is in 1966 tot stand gekomen - in het Heikese kerk - met financiële steun van de bevolking en is eigendom van de gemeente.

Zeggen dat het tijd is

Wat een nostalgisch plaatje van de Tilburgse bibliotheek. Ik hoop dat mijn kijkers/lezers deze kerstdagen ook toekomen aan lekker lezen. 

zeggen dat het tijd is, dat de tijd

vliegt, erop vooruitlopen, de tijd

stilzetten zelfs, toe maar, alsof die

zich daar iets van aan zou trekken 

Afgelopen maand is het besluit gevallen om de bibliotheek te vestigen in de LOC-hal van de Spoorzone. Ik hoop op een succes. Er zijn lieden die een bibliotheek uit de tijd vinden. Die ze zien verdwijnen, net als ze op den duur de boekhandel en platenzaak zien verdwijnen. Ik weet het niet. Ik hoop dat de bibliohteek zichzelf opnieuw uit kan vinden. Voorlopig ziet het daar wel naar uit. De Tilburgse stadsdichter Jasper Mikkers vroeg tien dichters om een nieuwjaarsgedicht. Daar is een film van gemaakt. De film is tijdens de kerstvakantie voor iedereen te bekijken op verschillende plekken in de stad: op TV-schermen in winkels en op pleinen en in een aantal openbare gebouwen, zoals de Bibliotheek, het Regionaal Archief Tilburg, de Schouwburg en NWE Vorst. In de Bibliotheek Tilburg Centrum wordt de film vertoond op de grote multitouch-tafel op de eerste verdieping. Fragment gedicht Jace van de Ven.

Over cadans, stoempen en relativeren

Mensen met een passie. Fijn om te ontmoeten. Ik hou van de twinkeling in de ogen en het enthousiasme waarmee ze praten. Of het nu een duivenmelker is, een biodynamische boer of een wielrenner. Mag ik nog wat wind van achteren? is een boek met wielerverhalen. Erg mooi geschreven. JACE van de Ven heeft een passie voor wielrennen. Hij is oud-redacteur van het Brabants Dagblad en een begenadigd verhalenverteller. Bij zijn verhaal waarom hij nooit een echte wielrenner is geworden, moet ik voortdurend glimlachen. In het verhaal over broer Toon van de Ven herken ik dat mooie Brabantse gevoel… verbondenheid die je voelt… zonder veel woorden met elkaar te wisselen. Bij het lezen krijg ik een brok in mijn keel en worden mijn ogen vochtig.  

Mag ik nog wat wind van achteren? 13 wielerverhalen. JACE van de Ven. ISBN 978-94-90484-05-7

Gij waor ik van haaw

Gisterenavond werd de CD Sjaak gepresenteerd: Jacques Brel op zijn Brabants. Veertien verschillende tekstschrijvers  uit alle delen van de provincie vertaalden een lied van Jacques Brel. Op de CD zijn dus verschillende dialecten te beluisteren. Veertig vrijwilligers werkten mee aan de realisatie van de CD. Uit Tilburg werkten aan dit project onder meer Jace van de Ven, Petra Robben en  Marc Zeegers als vertalers mee. Als zangers zijn Marc Zeegers, Anton Kwantes en Gerard Korthout (foto) te beluisteren. Hieronder staat een deel van Chançon des vieux Amants: Dè schôon wonder in ons saome.

Twintig jaore muug gestreeje

Et was nie aaltij koek èn aaj

Wè hebbe wij veul afgevreeje

Èn duuzend keer waar et vurbij

Onze tòffel kènt persies

De schèèrve van et goej servies

As wij de kiet wir es verbouwde

Dè verlange lekt naa kwèèt

Mar ons vuur wint van de spèèt

Ik zal aaltij van oe blèève haawe… 

Gij men vrouw,

Gij waor ik zoveul van haaw

Gij die ik smèèrges, smiddags, saoves wou

Gij waor ik van haaw

T is een verrekes schôon initiatief, deze cd. De cd kost 12,50 euro inclusief verzendkosten en is alleen te bestellen via de website www.erfgoedbrabant.nl.  Weekfoto van Tilburgers.nl, klik HIER.

Joseph Hollander

Is onder de Tilburgers bekend als Zot Joke. Was altijd in de stad te vinden, vaak bij de muziek. Jace van de Ven heeft een monumentje gemaakt voor hem. Klik HIER om het helemaal te lezen. Hieronder een fragment:

Ze zeiden dat jij heel erg rijk moest zijn
Maar wat is rijk zo mensenschuw en klein,
Zoon van het oude volk, de oorlog, curatele,
En van de straatjeugd slachtoffer van gein?
Dat jij nu in dat blind geluk mag delen!
En dat je daar bent waar de orgels spelen!

Fragment gedicht Jace van de Ven, met dank aan Carel van den Besselaar

Frans gevoel

                                                                       
Van dit mooie smeedwerk aan de Koningshoeven krijg ik een Frans Gevoel. Daarom een gedicht in ons eigen taoltje met veel Frans/Tilburgse woorden. Het sonnet is geschreven door de eerste stadsdichter JACE van de Ven.

Sonnet met frans/tilburgse woorden

Wilde welles een bietje affesseere

Nie hille tèèd stòn te klasjeneere

En meejpessaant de zaok verrinneweere

Ik kan nie de hil toetmèm verrastereere

Ik zal hier es een aander taol dicteere

En oe es flink teegen oewen appel peere

Ge kunt nondekanon oe kont nie keere

Of gullie kunt al niemer akkerdeere 

Hoe kan ik oe naa ôot ònrikkemendeere

Te naostenbaaj as heere prissenteere

Agge nôt niet anders doet dan limmeneere

En naa denkte: we stòttie toch te domineere

Ge moet es weete wek heb lôope prakkezeere

Hoe’k ut zo zegge zonder dek hoefde jemineere

Tilburg Culinair

De wijn van Tilburg

Wiegend aan een wijnrank in de zon / In het donker dromend in een ton / Wachtte ik tot ik naar Tilburg kon

Schenk mij in met zin, ’t is me een eer / En proef mijn geheim, mevrouw, meneer / U ontdekt verrast: ‘Ik smaak naar meer’ 

JACE van de Ven, Tilburger uit enthousiasme, gedichten

De foto is gemaakt op edelhertenboerderij de Zonhoeve. Mooie flesafsluiters. Vandaag en morgen geniet de bezoeker nog op Tilburg Culinair op het Willemsplein.  

Reclame met Franse allure

Leven als God in Frankrijk, kan natuurlijk net zo goed in Tilburg. Soms ruik je in de stad dezelfde geuren, de houtkachels die zo kenmerkend zijn voor de Vogezen. Of je drinkt een glas wijn op een terras met de fruitige frivoliteit die doet denken aan de Beaujolais. Misschien zie je de muur waar de tijd een teisterende werking had op een fraaie reclame, zoals in de Hoevenseweg nabij de brug aan de Havendijk. Wie kan die reclame nog ontcijferen? De eerste stadsdichter, Jace van de Ven, ziet in deze plek ook Franse allure. Klik op de link en kies dan de video “Sur le pont d’Avignon”.