Vlaggen voor Circolo

Van 16 tot 20 september is het Festival Circolo.

De vlaggen op de Schouwburgring wapperen mooi in het zonlicht. Het fijnste circusfestival van Nederland brengt altijd boeiende voorstellingen. 

Vandaag begint het festival. Kijk op tijd naar het programma en kies!
 

# 45 Agge kunt kwatsen voelde oe eigen thuis - Sloop Promenade

"Het wordt hier mooi breed."

"Ja, dat is hard gegaan."

"De flats verdwijnen ook nog."

"Nee, dat zijn de flats aan de overkant. Daar komen straks drie, vier nieuwe gebouwen. Hier komen groenstroken."

"We worden Klein Rotterdam."

"De parkeergarage gaat ondergronds."

"De auto wordt uit de binnenstad gepest."

"Ocharm, die meense die hier straks wonen." 

 

Diana landing on the peeper

Nina van de Ven. 

Wie goed kijkt, ontdekt in elk werk symbolen, ornamenten en tekens die iets doen vermoeden zonder het helemaal prijs te geven. Dat is Nina’s manier van signeren. “Het zijn sporen van verhalen. Ik verzamel ze, niet fysiek, maar in mijn hoofd.”  In de schouwburg hangt werk van Nina van de Ven. Een mix van verleden, verbeelding en het alledaagse, omgezet in beelden die blijven intrigeren. 

 

# 153 Geluk - Sneeuw? Warme chocolademelk!

Er valt sneeuw in de stad. Degene die op de bus wacht bij de schouwburg, krijgt een wel heel toepasselijke reclame te zien: voor heerlijke warme chocolademelk. De website geeft je ook meteen een goed gevoel. It is all good! When life gives you chocomel. 

Bouw van ons mooiste gebouw

Er zijn meer dan 260 rijksmonumenten in onze stad. Welk gebouw is het mooiste? 

Dit is een schilderij uit het Stadsmuseum van de bouw van de Schouwburg. We schrijven 1960. 

Al in 2011 werd de Schouwburg een rijksmonument. Architecten likken de vingers af bij het ontwerp van Bijvoet en Holt. Klik hier om het gebouw nog eens heel goed te bekijken. 

En geniet!

 

Almost Home

 

 

 

 

 

 

 

 

Het geschrevene is een huis met vele woningen, een boekenstad.  

Tilburg on stage

Die monumentale trappen als je omhoog loopt in de schouwburg... zijn zomaar tribunes geworden. Ruim vijftig optredens waren er gisteren in het kader van Tilburg on stage. Binnen op die trap zat je lekker. Buiten kletterde de regen. Beneden zien we vocaal ensemble Sotto Voce zingen. 

 

In de rij voor Toon Hermans

Vandaag is het 25 jaar geleden dat Toon Hermans is overleden. 

Hij speelde graag in Tilburg. Op de archieffoto uit 1970 een rij mensen die een kaartje willen lopen voor een one man show. Dit had toch wel iets, er was helemaal nog geen internet, je moest in de rij staan. Ik heb veel plezier beleefd aan de podcasts van journalisten Nick Bruls en Paul Dolhain van De Limburger. Zij bezoeken plekken in binnen- en buitenland die belangrijk waren voor de Sittardse komiek, dichter, zanger en schilder. Klik hier.

 

# 142 Geluk | Een groot misverstand, Kerstverhaal

 

We weten niet veel van de hemel. Er zijn veel veronderstellingen. Dat de stoeltjes er van goud zijn. Dat de zon altijd schijnt en er geen onenigheid meer is. Pieta voelt zich er heus wel thuis. Er zijn wolken waar je je op terug kan trekken, als je daar even behoefte aan hebt. Het is immers wel een omgeving met veel prikkels. De familie is enorm groot. Opa, oma, pa en ma, ooms, tantes, neven en nichten. Heel vaak is het feest, je ziet of iemand jarig is doordat de jarige Job een lichtgevende slinger draagt. De temperatuur is altijd aangenaam, daarboven lijkt het klimaat nog het meest op de fijne nazomer temperaturen van september. An Indian Summer. 

Dat steekt Pieta wel een beetje. De afwisseling in de 4 seizoenen die ontbreekt. De vreugde van de lentebloesem. Het niks-hoeft-alles-mag gevoel van de zomer. Toegegeven: aan het eind van het jaar voelt ze heimwee. Heimwee naar de Koningswaai. Het is een groot misverstand dat iedereen in de hemel voortdurend gelukkig is. Dat is niet waar. Als ze een beetje de pest in heeft, als ze eens chagrijnig is, helpt haar beschermengel. "Ge kunt nie aaltij in de kèèkert staon, Pieta. Dè witte toch?" Als kasteleinsvrouw miste ze die warmte van december. De vaste klanten. De saamhorigheid. Sjaak met zijn ouwe klaare. Henk die een vieux-ke kwam halen. Nou is het in de hemel goed toeven. Ook als je niet lekker in je vel zit. Dat mag vier dagen duren. Daarna overlegt de beschermengel met Onze Lieve Heer. En komt er altijd een oplossing. Zo is er de dertig minuten terug optie. Alléén in december mag je dertig minuten terug naar beneden. Je loopt daar twintig minuten onzichtbaar rond. Er zijn mensen die het 'voelen' als in hun omgeving zulke onzichtbare hemelgangers zich manifesteren. De laatste tien minuten ben je zichtbaar. 

Enfin, lang verhaal kort. Pieta Melis mag even terug naar haar geliefde Koningswaai. "Zet men mar in de Koningstraat", vertelde ze. "Bij de Hogere Burger School." En zo geschiedde. Pieta weet niet wat ze ziet... Naar de school met de kantelen - het oude paleis - toelopend, denkt ze vol weemoed aan de Koningswaai zoals zij die kende. Stiekem hoopte ze daar terug te komen. Maar nee, de dertig minuten terug optie brengt je naar het nú. Had ze nou maar beter geluisterd naar bekenden die vertelden dat 30 minuten terug tegenvalt. Ze loopt onder de Katterug door, dat huis op huis gestapelde brute gevaarte. Naar links kijkend  ziet ze een grote vlakte, het Koningsplein. Ze ziet sloopwerkzaamheden. En voelt dan een zware druk op haar borst. Doorlopend komt ze langs het gerechtsgebouw, waar een groot nieuw gebouw staat tegenover de Heikese kerk, bij de haar bekende Schouwburg. Ook al is ze onzichtbaar, die druk op haar borst neemt toe. Verdorie. Ze krijgt veel te veel prikkels. En besluit richting Korvel te gaan. Zo bij het Sint Anna plein neemt de pijn af. Dit kent ze! Hier is in honderd jaar dan ook nagenoeg niks veranderd. Ze loopt over de Korvelseweg naar de Van Sonstraat. Veel vlugger dan ze zich realiseert, hoort ze een sirene afgaan. Het signaal dat ze zichtbaar zal worden. Dat gebeurt precies op de hoek met de Capucijnenstraat. Pieta slaat linksaf en stapt bij Café de Troubadour binnen. Hier is jong en oud welkom, arm en rijk, druktemaker of stille kracht. De kastelein lacht haar vriendelijk toe als ze aan de bar gaat zitten. Ze hoeft niks te vragen. Ze krijgt een warme chocolademelk met slagroom voor zich. Alle druk valt bij de eerste slok van haar af. Rob Verbunt moet lachen om de snor van slagroom bovenop haar lip. Als hij zich heeft omgedraaid weet hij het niet zeker meer. De gast is weg. De stoel is leeg. Hij ruikt nog sigaar. Maar het brandende stukje sigaar uit de asbak is weg. Is het dan allemaol mar verbilding?

 

Stadsforum - stukje klaar

 

Stadsforum in aanbouw

 Foto gemaakt vanuit de concertzaal. 

Werkzaamheden aan het Stadsforum

 

Bedankt Youp

De laatste ronde. Vanavond is het laatste optreden van cabaretier Youp van 't Hek in onze stad. Hij zegt aardige dingen over Tilburg, gemeend. Het optreden gisteren emotioneerde me. Daarmee staat Youp in een mooie rijtje artiesten en acteurs die me beroerden in het theater: Toon Hermans (de glinsterogen staan in mijn geheugen geëtst), Ramses Shaffy in de hoofdrol als Don Quichote, John Kraaykamp senior.  

Deze dag is de eerste van de rest van mijn leven

Dat denken er velen bij hun ontbijt

Terwijl ik altijd denk: ik heb nog maar even

Dit wordt het eind van een prachtige tijd

Dus moeten we dansen en moeten we vrijen

Moeten we lachen en drinken vol vuur

Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je

Tijd is toch geld, dus het leven is duur

En ik merk elke dag, dat ik me vergis,

En dat er dan nog een dag over is

Bron: https://muzikum.eu/nl/youp-van-t-hek/niemand-weet-hoe-laat-het-is-songtekst

Relativeringsvermogen

In de Studio van de Schouwburg hangen enkele Peter van Straaten cartoons die duidelijk maken dat de schouwburg medewerkers relativeringsvermogen hebben. En humor. 

Theaterseizoen

 

Artiesteningang

 

Heldenketting Tilburg

 Kunstenaar Attila Yuksel heeft 50 Tilburgse helden geportretteerd. Een initiatief van Het Zuidelijk Toneel. Te zien in de schouwburg. 

Optimisme

De zestigjarige schouwburg zegt: we zien je snel. Optimisme!

Herfstige schouwburgring

 Wat een mooie datum vandaag!

Houd vol!

Wat mooi van de schouwburg om een hart onder de riem te steken.