Beljon fontein 'verzachten' met groen

De Beljon fontein is een voorbeeld van brute architectuur, met véél beton. 

Dezer dagen is de fontein voorzien van kleine minituinen van waterplanten. Kunstliefhebbers gruwen van het groen. Het Brabants Dagblad schrijft: "Aan een kunstwerk torn je niet. Alsof je slingers ophangt aan de Nachtwacht van Rembrandt."

 

Fontein

 

Tilburg campagne: we conquer the world

Inwoners van de stad zijn uitgenodigd om in te zenden waar ze enthousiast over zijn.

Een Peter is enthousiast over de grootse kermis. Tien dagen staat de stad in het teken van plezier maken.

De andere Peter barst uit in enthousiasme over de stad bij een groene fontein in een groene broek. We lusse ze gruun!

City residents are invited to submit their favorite frame: why they love the city.

One Peter is enthusiastic about the yearly fair: de Tilburgse kermis. For ten days, the city is all about having fun.

The other Peter bursts into enthusiasm about the city, wearing green pants and standing by a green fountain. “We lusse ze gruun” is not translatable, but means We conquer the world.

Stadsforum

 

Heet! Verkoeling zoeken

Boven dertig graden. Verkoeling zoeken. 

Dat kan bij een fontein, zoals hier op het Stadsforum. De lange bank is opgedragen aan Eva Hermans-Kroot. 
 

Verkoeling zoeken

27 graden op 1 mei. Poeh poeh. Een hele vroegere zomerse dag.
 

Goudzweem

Het laatste uur voor de zonsondergang. Het gouden uurtje.
 

Bijna vijftig

Volgend jaar is de fontein van Joop Beljon vijftig jaar. De fontein stamt uit 1972 en ligt nu droog. Dan blijken de blokken aantrekkingskracht uit te oefenen op jongeren die er springen, salto's maken. Met gevaar voor eigen leven. Razend knap.

Wè heetie doar nen heekel aon

Er staan veel mooie herkenningspunten op de overzichtstekening van Tilburg in het nieuwe boek "Harrie den Haon van den Haajkaantsebaon". De flats in de Heikant, het Wilhelminakanaal, het draaiend huis, het witte Paleis Raadhuis dat ineens net zo groot is het zwarte stadhuis, de watertoren eind 19e eeuw een baken voor de stad, nu in Madurodam formaat naast een immens Westpoint. De spoorzone vormt het hart van de stad met het fameuze en bloedmooie vrijhangende dak van het station. We zien nog fabriekstorens en zowel de Pont als het textielmuseum, twee oude fabrieken in een nieuwe outfit. En warempel Marieke Coenen weet met haar pen precies het goede gevoel op te roepen bij de jaren zeventig Fontein van Joop Beljon en de betonnen abri's, zóó lelijk dat je er van bent gaan houden. De fontein op het Willemsplein krijgt met de pen van Marieke iets zacht liefelijks. 

Het boek is een uitgave van uitgeverij Zwijsen en stichting Tilburgse Taol, klik HIER voor een mooie liedimpressie. De Tilburgse schrijver Erik van Os laat de achtjarige Harrie wat chagrijnig zijn en mopperen. Iets dat veel Tilburgse Harries ook op latere leeftijd niet kwijtraken. Ik mis zelfs het zeiken op alles om niets, schreef Guus Meeuwis in Brabant. En ja, dat kan je terughoren in de wachtkamer van de dokter, aan de tap, op de markt, in de kantine. Dit boek is een mooi medicijn tegen het mauwen. En daarom een prima verjaardagcadeau of voor Sinterklaas. Het boek is te bestellen bij de stichting, maar net zo gemakkelijk op te halen bij boekhandel Verrijt in Berkel Enschot, waar bij de introductie deze foto is gemaakt. Mooi gedaan!

Lekker zitten