Spoorlaan

 

Ik zweer het je, ik krijg je klein

  

Verdwijn dan toch, verdwijn, verdwijn, 

Last, Kopzorg en Zwaarmoedigheid,

denk jij dat jij hier nog altijd

net als voorheen de baas kan zijn? 

 

Ik zweer het je, ik krijg je klein,

ik werp mijn rede in de strijd. 

Verdwijn dan toch, verdwijn, verdwijn, 

Last, Kopzorg en Zwaarmoedigheid.

 

Ligt jouw terugkeer in de lijn, 

met alles wat jou begeleidt,

dat dan Gods banvloek me bevrijdt

van jou én de oorzaak van jouw pijn. 

Verdwijn dan toch, verdwijn, verdwijn, 

Last, Kopzorg en Zwaarmoedigheid.

 

Verdwijn dat toch, verdwijn, verdwijn, is gedicht door Willem Wilmink naar Charles d'Orléans.

Zachtmoedig en sterk, is de wapenspreuk van Joannes Zwijsen. Een van de uitspraken van deze pionier in de zorg en het onderwijs was: om te slagen moet je gewoon beginnen met werken. 

Weet je wat raar is...

Weet je wat raar is

en ook fijn?

Om in een heel

oud huis te zijn.

Met plekjes die

nog niemand kent

en waar jijzelf

de baas van bent.

Boven een ladder

zie je dan

ineens een luik

dat open kan.

Daar is de zolder,

je bent vlak

onder de pannen

van het dak.

En op die zolder

is geruis:

geritsel van

het oude huis.

Daar zijn die dikke

balken daar

kunnen die

praten met elkaar?

Dat maakt je toch

een beetje bang,

je klimt de trap af

naar de gang.

Je weet niet goed meer

waar je bent:

daar is een deur

die je niet kent.

Je doet hem open

en weer dicht.

en staat ineens

in ’t volle licht:

gewoon de woon-

kamer is dit,

waar vader zit

en moeder zit.

…

Veel oude huizen

hebben pech:

die moeten stuk

die moeten weg.

Daar komt een snelweg

of metro –

die oude huizen

spijt het zo.

Gedicht Oude huizen

Willem Wilmink 

Liefhebbers wijs ik graag op @TilburgThrowback op Instagram. Daar staan spijtige huizen en gebouwen. Met een shout out naar Cees de Sloper.    

In de knop

Mgr. Joannes Zwijsen kijkt naar de knoppen die de lente aankondigen. Wat me fascineert aan dit standbeeld is zijn schoen. Een schoen staat op een kussen. Kan een lezer opheldering verschaffen? Zwijsen was pastoor op het Heike, maar later ook aartsbisschop van Utrecht. In 1869 reisde hij naar Rome voor het Eerste Vaticaans Concilie, waarin de onfeilbaarheid van de Paus werd afgekondigd. Voor wie denkt dat het alleen vandaag de dag slecht is gesteld met de criminaliteit... in 1863 werd een moordaanslag gepleegd op Zwijsen. Louis Sparidans schreef op het Geheugen van Tilburg een mooie herinnering aan het Rijke Roomsche Leven: optochten waarbij kinderen meelopen verkleed als paus, bisschop, missionaris, zuster of anderszins.