Frêet op maawers

Net als veel andere Tilburgers ben ik fan van de stad. Het is aangeboren. Toch is er altijd nog genoeg om te verbeteren. Zo staat het draaiend huis al maandenlang stil. En dat hoort niet. Want zo’n stilstaand huis op de Hasselt rotonde is niks. Maar als het draait is het Kunst. Kunst die doet wat het altijd doet: aanzetten tot bewondering. En afschuw. Bijna niemand kent de wegen in de gemeentelijke organisatie hoe je zo’n huis draaiend moet krijgen. Dus ik vulde Fixi in. Dat was op 3 november 2024 11.28 uur. Ken je Fixi? Dat is een app waar je melding kan maken. Van werkelijk van alles. Wij zijn met zijn allen de ogen van de gemeente. De fiets die al wekenlang ergens is achtergelaten, soms zonder wiel. Onverlaten die afval ergens hebben achtergelaten. Iemand die een gierton in de natuur laat lopen (echt!). Losliggende tegels. Een boom die dreigt om te vallen. Bij de terugmelding “Het is opgelost” geef ik de ambtenaren altijd een denkbeeldige zoen of hug.

Nu kreeg ik het standaard antwoord: bedankt, we hebben de melding doorgezet naar de verantwoordelijke afdeling. Wij proberen uw melding binnen tien dagen af te handelen. En nét na die termijn, op 15 november zegt de gemeente: “Wij zijn op de hoogte van de stilstand van Het Draaiend Huis. Wij werken reeds samen met een bedrijf om de oorzaak te vinden voor een aantal gebreken.”

We zijn nu drie maanden verder. Ik kan alleen speculeren waarom het nog niet draait? Bij de maawmuur (waar is die eigenlijk gebleven? – die moet terug) had ik het gevoel dat maawen werd gewaardeerd. Met fixi weet ik het niet zeker. Terwijl we toch écht frêet zijn op maawers. Het zit in onze aard. En het leidt tot verbetering. Zo. Dat is gezegd. Dat kunnen Tom Caluwé en Peter Maes zich ook in de oren knopen na de wedstrijd van Willem II gisteren. Het is niet leuk wakker worden, na zo’n dramatische nederlaag. Ik stel voor dat de gemeente “Frêet op maawers” ook op die merkcampagne affiches gaat zetten. Ze willen mensen die nog geen fan zijn fan maken van de stad. Nu denken ze zo lang na over wat er op die affiches moet staan, dat er teksten opkomen zoals: “Ongebonden, net als jij.” Ik snap dat niet. Of ben ik nu aan het maawen?

 

 

# 107 Geluk

Mijn dag verliep vandaag helemaal anders dan anders. Zo stond ik rond vijf uur vanmiddag naast de oude rechtbank. Wat mooi, dacht ik, kijkend naar de concertzaal, Heikese kerk, de wolken. Zo tussen vier en vijf 's middags is vaak een uitstekende foto-maken-tijd. Vanwege het mooie licht. 

Simon Vinkenoog schreef: "Het geluk ligt voor iedere mens op straat, die zijn open ogen kijken laat." 

Over enkele jaren is dit stukje Tilburg opnieuw ingericht, zal hier de markt plaatsvinden: het Stadsforum. 

Optimisme

De zestigjarige schouwburg zegt: we zien je snel. Optimisme!

Herfstige maawmuur

 

Maawgruun

Welke kunstenaar is nou zo grootmoedig om het eigen werk langzaam te laten verdwijnen? 

Wolken

Ongepolijst, absurd en sociaal

Ralf Bodelier schrijft in het zomernummer van de Groene Amsterdammer over Tilburg. Roze maandag is de enige dag dat Tilburgers niet maawen. De stad is ongepolijst, absurd en sociaal. Ik hoop dat mijn kijkers even lezers worden voor dit artikel.

Nie maawe

Alles wat aandacht krijgt groeit. 

Dus ja, als de rode maaw-postbussen helemaal overwoekerd zijn met klimop... dan zijn we er vanaf. 

Ze vielen ook wel héél erg op.

Het draaiend huis staat stil

Net als op deze tekening waar je de flats in Noord kunt herkennen, Westpoint, museum de Pont én het draaiend huis. Dat staat al wekenlang stil. Ik weet niet wie daarvoor verantwoordelijk is, wie er iets aan kan doen, of er wel voldoende geld voor is om er iets aan te doen. Misschien moet ik eens een briefje in de Maawmuur doen. 

De tekening is gemaakt door Marieke Coenen.

Primark

Nu een deel van het stadskantoor wordt afgebroken, krijgt Primark meer zicht.

Aachterkaant

Van de maawmuur.

Jogger

Ik heb veel bewondering voor de mensen die heel gedisciplineerd bewegen. Zeker joggers. Wat bezielt iemand om 's avonds nog te gaan joggen? Het lot helpt de dapperen. Wie dapper is, heeft doorgaans ook een portie geluk om zijn missie te volbrengen.

The Whine Wall

The Tilburg Whine Wall is situated between the Palace and the Court.  Ugly rusty letters. That’s what many people think. Finally the letters must be covered with green plants. There are also people who love the Whine Wall, which is an art object. Citizens may put complaints in a mailbox attached to the wall. Together the letters form a sentence that demonstrates self-critism. He who makes no mistakes, usually makes nothing at all.

It's theme day of the daily city bloggers, with today’s theme rust and ruins. CLICK HERE to see the other contributions from all over the world. 

Tussen het Paleis en de rechtbank staat onze Maawmuur. Lelijke roestige letters. Vinden veel mensen. Het is de bedoeling dat de letters uiteindelijk bedekt zijn met groene klimplanten. Er zijn gelukkig ook mensen die de maawmuur geweldig vinden. Burgers mogen klachten in een postbus werpen die aan de muur is bevestigd. De letters vormen een zin die getuigt van zelfkritiek: wie geen fouten maakt, maakt meestal helemaal niets.

Het is vandaag themadag van de daily city bloggers, met als thema roest en ruïnes. KLIK HIER om bijdragen te zien uit de hele wereld.

Vrijplaatsen voor graffiti spuiters

Er zijn liefhebbers van graffiti. En ook veel mensen die zich aan graffiti storen.  Een schande voor de stad !  schrijft een klager via de maawmuur. Die wil graffiti verwijderen. Kunnen we van 2014 niet het jaar van het 'omdenken' maken?  Zo'n maawer brengt je dan op het idee om vrijplaatsen in te richten voor graffiti spuiters. De spuiter van de graffiti op de foto heeft een duidelijke mening: hoepel allemaal maar op, staat er in het engels in minder diplomatieke taal. Het is mijn leven!

Zelfspot

Zelfspot. Dat hebben we wel. Dus ook de gemeente bestuurders. Die een kunstwerk plaatsen nabij het stadskantoor met een brievenbus, waar je grieven kwijt kunt. Waar je kunt maawen. Welk Tilburgs medium (Goverde & Vermeer, Brabants Dagblad?) neemt nou eens het initiatief om daar een mooie rubriek mee te maken. UPDATE: Er is een website waar klachten worden gepubliceerd, melden onze stadsjournalisten. En ze vermelden: als die er niet was, hadden we zeker aandacht gegeven aan de klachten. KLIK HIER.

Detail maawmuur

In de Maawmuur zijn twee brievenbussen opgenomen, om te maawen. Maar ik heb tot nu toe gemist wat er gemaawd is. Vóór de komst hield dit kunstwerk de gemoederen bezig. Die geluiden zijn verrassend snel verstomd.

We zèède tòch ene maawerd

Er is denkelijk geen betere plaats te vinden voor een Maawmuur dan tussen het stadhuis en de rechtbank. Daar zitten geregeld maawerds. Dat is wel zeker. Eindeloos doorpraten over kleinigheden. Zeuren. Kletspraat verkopen. Ach.. laten we er maar ronduit voor uitkomen. Tilburgers zijn goed in maawe. Maawe we niet over het weer of de politiek, dan toch altijd wel over sport. Maawers zijn een ideale voedingsbodem voor tonproaters. En wie weet wel niet zo goed… voor psychologen en psychiaters. Want wie maawt, lucht zijn hart. Toen ik donderdagavond bij het invallen de duisternis een foto had gemaakt van de nieuwe Maawmuur, vond ik het meteen een schôon kunstwerk. Maar de foto was nogal bewogen – niet de muur, maar de mensen. En daarom ben ik zaterdagmorgen die muur nog eens gaan bekijken. Ik was warempel niet de enige die een foto kwam maken. En ik vond het ook heel toepasselijk dat er iemand instapte in een auto met een bos bloemen. Die had vast een foutje gemaakt, dacht ik. “Wie geen fouten maakt, maakt meestal niets”. Dat is de tekst van de maawmuur. Mijn Lief vertelde dat er al héél veel mensen hebben gereageerd op de plaatsing van de muur. Dat is heel logisch, toch?  Wie de reacties wil lezen van al die maawerds, die klikt HIER. Houdoe!

Deze foto is weekfoto op Tilburgers.nl