Zôo eerig is 't naa ôok weer nie

Een héél gelukkig en zalig nieuwjaar voor alle lezers en kijkers van TilburgDailyPhoto. Met een prachtige - heel relativerende - Cees Robben tekening.

Daaaaag 2012!

Er gebeurt veel in een jaar. Het vliegt voorbij. Vandaag is echt zo'n dag om eens lekker het voorbije jaar te overdenken. De bouwers aan Cinecitta kregen afgelopen jaar tegenslagen te verwerken. We zien hier een stukje van de ommuring van de bouwplaats. Ik hoop dat de ondernemer die zijn nek uitsteekt voor de vernieuwing van de bioscoop (een rijksmonument) de wind in de zeilen krijgt. De crisis laat Tilburg niet onberoerd, de werkloosheid stijgt. Gelukkig wordt er nog wel gebouwd. Maar er sluiten ook winkels (ik probeer het zo goed en zo kwaad met UPDATES bij te houden op de website).
Bedankt lezers voor jullie reacties. En kom morgen even terug, want: Zôo eerig is 't naa ôok weer nie....

Pergola

Regenachtig weer. We blijven thuis. Het plein is verlaten. Weids. Op zo’n plein voel je je alleen. Ze loopt met een tasje groente en fruit. In een blauwe sweater. Onder de pergola. Als ware het een kathedraal. In mijn verbeelding. De regen komt er gewoon doorheen. Er groeit geen groen tegenaan. Die pergola is een stedebouwkundige ingreep. Het geeft een weids plein… ja wat geeft ie? Intimiteit? Allure? What the hell…

Multicultureel

Toen ik de foto maakte van de bouwput (gisteren) stond ik met mijn rug naar een delicatessenwinkel uit... Rusland. Russische delicatessen, de stad heeft een héél multicultureel karakter gekregen. En dat is goed. Er heeft nooit een belangrijke beschaving bestaan die niet multicultureel was.

Bouwput

Deze bouwput ligt tussen het Koningsplein en Piusplein, hier stond vroeger de bekende van A tot  Z meubelzaak. Een hoge nieuwe woontoren gaat bijdragen aan onze 'skyline'.

# 36 Geluk

Elke dag iets leren is kennis. Elke dag iets loslaten is wijsheid.

Foto Korte Tuinstraat

Jacob den Bijter

Hij viel in slaap in de vooravond, terwijl men hem aflaadde, want hij was dodelijk vermoeid. Als een kameel moe is, dan is een kameel moe, nog moeier dan een mens. Dus hij merkte weinig van wat er gebeurde. Maar in de nanacht werd hij wakker, beet zijn kluisters stuk, kwam grauw overeind op zijn vier stijve staken, en zei tegen de sterren: 'Nou wil ikbij alle oude en nieuwe goden en de eeuwige sterren aan de hemel wel eens weten, waarom zou ik zevenentwintig duizend mijl hebben afgelegd om een paar grote domme vazen naar een dorp dat Bethlehem hee te dragen.' En daarstond hij dan, de kameel, onder de sterren. 'Een stal',  zei hij bij zichzelf, 'ruikt naar hooi, en een pas geboren kind naar water, melk en honing.' Dus snuffelde hij en rook de stal en de kribbe.

 

Uit: Jacob de Bijter, de kameel van Koning Balthazar. JWF Weremeus Buning

De stilte

Proef het leven, smaak
wat sober is en sereen;
luister naar de stilte en
geef je hart het woord.
De goede geest beleven
in omzien naar elkaar.

Zalig kerstfeest, beste lezers. De Maria met kind is gefotografeerd in de wijk Theresia, de mooie overweging is van Peer Verhoeven.

Decemberverlichting

Schouwburg Tilburg in december-uitmonstering.

Mijn lichaam

 Mijn lichaam / kronkelde / slingerde / draaide / lachte en / huilde / als er een vrachtwagen langs reed / vol met stenen /  voor de bouw

Alweer gezaag, getok-tok-tok / getimmer / gehakketak / gezeik

Het stopt maar niet hè? / En de auto’s blijven maar rijden / mensen blijven maar lopen / en ik word groter / tot ik niet meer tussen de andere steden pas

Gedicht Dynamics, Sara Bidaoui, uit de bundel Mijn stad, mijn huis

Winterstation

Vanaf vandaag staat het Spoorwegmuseum in Utrecht in het teken van Winterstation. Bereleuke exposities én een heuse schaatsbaan in het museum. Klik HIER voor de website. Voor bijgaande foto kreeg ik teveel tegenlicht, dus niet zo scherp; NedTrain Tilburg heeft een fraaie ouwe locomotief geplaatst in het museum. Aanrader voor iedereen die van techniek houdt... of nostalgie... en treintjes. Er is nu ook een werkelijk fenomenale affiche-expositie van reclames die vroeger op stations hingen. Van illustrator Frans Mettes. Alléén die expositie is een bezoek al waard.

Warm én koud

Gecultiveerde gesprekken. De uitgiftebalie van de concertzaal. Mooi contrast: onderin het kille blauw van sneeuw en winter. Daarboven warme lampjes, een designklassieker met allemaal flesjes campari. Ook typisch zomerdrankje. De wijnflessen achter de balie zijn niet goed te zien en dat is (vind ik) maar goed ook. Rare grafitti opdruk....

Wit Tilburg

Etalage van Antoon de Jongh, heel mooi!

Ateliers # 7

Atelierruimte van Hans Lodewijkx, initiatiefnemer van uitgeverij Code X. Aan de muur staande naakten van Lucas Cranach, verbeeld door Ad Willemen. Klik HIER om de website van de uitgeverij te bezoeken. Er verschenen bij de uitgeverij boeken van Cees Robben. En ook het curieuze Sex, drugs, appeltaart & 400 andere teksten op Tilburgse muren.

Geborgen

Ze zeggen dat ze Nero nog gevoed heeft

Dat ze Napoleon z'n broodjes heeft gesmeerd
De Beauvoir en Signoret, ze bracht ze allebei naar bed
Ze heeft Euripides het ABC geleerd
Zoveel baby's als er door haar zijn gewassen
Zoveel stervenden heeft zij voor 't laatst gehoord
Wie verlamd was of melaats, vond bij haar altijd een plaats
Een beetje schaduw, of een verwarmend woord

Verdwaalden heeft ze teruggeleid, naar een huis van rust en veiligheid

En steeds wanneer ergens haar taak was volbracht
Den nam ze haar spulletjes en ging ze zacht
Als een dief in de nacht naar een andere tijd

Ze liep voorop in de Franse revolutie

Om bemoedigend te spreken waar ze kon
En in wereldoorlog twee bracht ze elke middag thee
Aan de soldaten van het vijfde bataljon
Dat de meesten haar vergaten op te merken
Of hun dankbaarheid niet toonden, deed haar niets
Onuitputtelijk als wat, deelt ze met iedereen de schat
Uit haar schortzak of het mandje op haar fiets

Tot elke dienst en daad bereid, zo onvoorwaardelijk toegewijd

En zijn de troost en het voedsel verstrekt
Dan pakt ze haar spulletjes en ze vertrekt
Naar een andere plek en een andere tijd

Op een goeie dag kwam ze mijn vader tegen

En ze zag dadelijk hoe nodig ze hier was
Vanaf dat moment is zij de warme douche voor hem en mij
Moeder Theresa in een badstof ochtendjas
De poezie, die ooit haar daden sierde, lijkt minder, maar soms schiet ik vol
Als ze iets opraapt van de grond, of ze praat tegen de hond
Of langdurig worstelt met een keukenrol

O moeder, mama, majesteit, o bron van mijn geborgenheid

En is straks na jaren uw werk hier gedaan
Dan trekt u uw zondagse lakschoenen aan
Dan pakt u uw fietstas en zal u weer gaan
Naar een ander bestaan en een andere tijd...

Tekst Jurrian van Dongen / Madonnabeeldje van Kees Reijnen

Moderne Karrestraat

Kort geleden een foto van de historische Karrestraat, nu een beeld van de Moderne Karrestraat. Oud en  Nieuw liggen op luttele stappen van elkaar.

Aachterom is kermis

Een grijze zondag vraagt om een fleurige, zonnige foto. Aan het eind van de middag hebben we in dit jaargetijde heel mooi fotolicht Zo’n hele grote poort, zoals hier op de foto in de Goirkestraat, was natuurlijk heel functioneel. Een hele grote aachterom. We kennen in Tilburg het gezegde: Aachterom is kermis. De buren lopen achterom en gaan niet door de voordeur binnen. Ik heb er beste herinneringen aan. De buren waren voor mij ‘den Ôome en de Taante’. Op zaterdag werd met de buren ’s avonds éérst naar Wie van de acht gekeken en Mies Bouwman gekeken, omdaarna te gaan kaarten ~ rikken.

Bouwen aan de Piushaven

Winterterras

Je hoeft geen kaartje te kopen voor het museum om te lunchen in Bij Mommers, het museumcafe van het Textielmuseum. Ze hebben goede soep, maar ook prettige trio-desembroodjes met vis (garnalen, gerookte zalm, krabsalade), vlees (rosbief, beenham en paté) of vegetarisch (roomkaas, eiersalade. oude brokkelkaas). Een fijne plek om even weg te dromen. En passant kunnen in de museumwinkel uiterst praktische kerstcadeaus worden gekocht: vaatdoeken, glazendoeken, shawls.

Ursulinenkapel