31.1.22

Snoeien in het park


 

30.1.22

Neeee, niet doen

Er staat een artikel in het Brabants Dagblad over graffiti. Die kan heel bepalend zijn voor een deel van de stad, een straat, een plein. De spoorzone is zo'n gebied, ik noem die zelf wel eens liefkozend klein Berlijn. Het stadscentrum en het winkelgebied is een zero tolerantiegebied. Graffiti wordt daar van de muur gehaald. Vandaag liep ik langs de oude rechtbank. Neeee, niet doen, dacht ik, toen ik daar de graffiti zag. Dat pand, serene architectuur, prachtig voor wie er gevoelig voor is.
 

29.1.22

# 133 Omhoogkijken



 

28.1.22

Agge kunt kwatsen voelde oe eigen thuis #28


"Er is geen lange termijn perspectief. De ministers kijken niet langer dan drie maanden vooruit. Dat deugt niet."  

"Ik geloof in complot theorieën. Corona is bedacht door vrouwen, om ons mannen uit het café te houden. Vroeger zat ik aan de trappist, nu loop ik bij de therapist..."

27.1.22

Even stemmen


Deze muurschildering is genomineerd voor de beste street art van de wereld. Paul Watty maakte de schildering. Er zijn maar liefst 100 schilderingen genomineerd. Stem op deze street art, klik hier.

En wethouder Esmah Lahlah komt in aanmerking voor de titel Beste Lokale Bestuurder van 2021, een titel van Binnenlands Bestuur. Stemmen kan tot en met 30 januari, even doen is mijn advies.  

26.1.22

Ander perspectief

 


25.1.22

Spoorzone


 

24.1.22

Om blij van te worden


In de LocHal was het stil gisterenmiddag. Op een klein gedeelte na, in de expositieruimte hing veel positieve energie. De titel is Pattern & Surface Matter(s), de organisatie is in handen van Kunstloc Brabant. Dit is een detail van een schilderij van Jan Kuhlemeier. Kunst om blij van te worden. Ga er eens langs. Dat kan nog tot en met 20 februari.

23.1.22

Waar doen we het voor

Er zijn bedrijven die graag schreeuwen dat ze er zijn, met icoon reclame, héle grote gele M's hoog boven bomen en huizen uittorenend. En er zijn bedrijven waarvan je nauwelijks weet dat ze er zijn, bescheiden. Aan het Wilhelminapark viel mij een verbinding tussen twee huizen - nu kantoorpanden - op met tekst. Die ik niet écht goed kon lezen (zie foto) maar waar ik uit begrijp dat er hart is voor Tilburg. Een historische tekst staat als een soort mission statement op het raam. CVB Ecologistics hangt verticaal in houten letters aan de muur. Een familiebedrijf. Kwam vroeger de toddenboer met een kar en een bel door de straat rijden, nu is recyclebaar materiaal (papier, plastic, textiel) een heuse business geworden. Ik vind de bescheidenheid waarmee het bedrijf zich presenteert mooi. 
 

22.1.22

Horlogemaker


 De horlogemaker. Op de markt. 

21.1.22

Grappige plek


Deze social sofa heeft een duidelijke boodschap: LEZEN. Het is een wel heel grappige plek, nabij de Thomas van Aquinostraat. Je ziet hier óók de fitness apparaten direct tegenover het bankje. FITNESS. 
Benieuwd welke activiteit wint... 



 

20.1.22

Korenbloemstraat


 

19.1.22

Henriëtte Ronnerstraat - een honden en kattenschilderes

Het gebouw van de Generaal Majoor Kromhoutkazerne dat is blijven staan. De straten zijn in het Kromhoutpark genoemd naar schilders.

Henriëtte Ronner in 1821 in Amsterdam geboren als tweede kind van kunstschilder Josephus Augustus Knip, die zelf in 1777 in Tilburg is geboren. Opa Nicolaas Knip was ook schilder. Henriëtte kreeg les van haar vader, en woonde achtereenvolgens in 's-Hertogenboch, Parijs, 's-Gravenhage, Beek bij Nijmegen en Berlicum. Na de dood van haar vader woonde in Brussel. Samen met haar broer August schilderde zij het olieverfschilderij getiteld De boerderij van Zijne K.H. de Prins van Oranje bij Tilburg, de schaapskooi aan de Koningshoeven. Ze werd bekend als honden- en kattenschilderes. Ze trouwde met Feico Ronner. 

 

18.1.22

Escarpe

 

De straat die naar dit wooncomplex loopt heet Lizzy Ansinghhof. 

Lizzy Ansingh (1875-1959) was een schilderes die behoorde tot de groep van de zogeheten Amsterdamse Joffers. Lizzy Ansingh kreeg les van haar uit Amsterdam afkomstige tante Thérèse Schwartze. 

17.1.22

Rooi Hartenpark


 

16.1.22

Even geen problemen

Dit is een weekend, dat ik bij mezelf dacht: even geen problemen. Gisteren een uitstapje gemaakt naar een expositie waar ik graag naar toe wilde. Dat was in Brussel, want hier zijn door de lockdown de musea helaas nog gesloten. 

Vanmorgen zag ik ineens dit vrolijke elektriciteitskastje. De sommen, de dieren, ik snap het niet, maar "Zing een liedje", dat is een mooi advies. In de auto naar België hoorden we Vlaanderen van Paul van Vliet op de radio.... toeval bestaat niet. 

En als ik weg wil zijn, ga ik naar Vlaanderen / Even weg van Holland en Vlaanderen is dichtbij / En als ik vrij wil zijn, ga ik naar Vlaanderen / Ik voel me zoveel lichter al ik Vlaanderen binnenrij  / Even weg van alle dingen, die ik thuis vaak moet verdringen / Nieuwe dagen, nieuwe nachten, open voor het onverwachte / Ik voel me in Vlaanderen zorgeloos / Ik voel me in Vlaanderen vrij. 

Na het museum bezochten we brouwerij Cantillon, ook al om hele goed zin van te krijgen. Ach ja, het verdringen van problemen, daar worden problemen niet minder om. Vandaag zijn er weer coronademonstraties. Ik las over een bordje bij de voordeur van een psychiater: Als u problemen hebt, kom dan gerust binnen. Ik reken u vijftig euro als honorarium. Maar komt u ook zeker binnen als u géén problemen hebt. Ik reken u honderd euro honorarium om mij uit te leggen, hoe u daarin slaagt. 

Fijne zondag!

15.1.22

Rechtbank


Dat is mooi, als er kleine ateliers komen in de Rechtbank. Je ziet in de foto het stadskantoor, het paleis en de maawmuur, Het schilderij doet een beetje denken aan Birds van Hitchcock, Gemaakt door Abd Alkader Abd Alwahed. 

14.1.22

Sympathiek


Koningsplein garage. Zolang de lockdown duurt mag je een uur gratis parkeren. Dat was mij ontgaan. Sympahtiek gebaar. 

13.1.22

Meningen over nieuwbouw


De zestig meter hoge woontoren De Wever aan het Frederikhof (pleintje achter de hema) stond deze week centraal in het Brabants Dagblad. Het instagramaccount KeepTilburgUgly heeft de toren al ingekapseld: het draagt bij aan de lelijkheid van de stad. Er is zelfs een naam voor.... Tilblokisme. In de krant las ik louter positief commentaar. Meningen over nieuwbouw, het kan verkeren.

Daar dacht ik over, toen ik langs het Wilhelminapark reed. Voor me, het oude politiekantoor op de hoek van het Smitspad - ooit de tweede grote winkelstraat van Tilburg. Dat politiekantoor met het trapgeveltje en de toren die het een kasteelachtige uitstraling geven, is toch maar mooi bewaard gebleven. En het eenvoudige appartementencomplex ernaast... ik vind oud en nieuw hier wel goed bij elkaar passen. 

12.1.22

Op zoek naar... de stadsfotograaf

We krijgen er meer en meer en dat is prachtig... stadsfotografen. Deze stadsfotograaf is op zoek naar mooie beelden op de markt.