Tot slot
2 jaar geleden
Posts tonen met het label Begraafplaats Broekhoven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Begraafplaats Broekhoven. Alle posts tonen
30.9.25
10.3.22
16.2.22
Willem Kloos
Úw' overdierbre leên den arm te slaan
En, luid uitsnikkende, met al mijn gloed
En trots en kalme glorie te vergaan
Op úwe lippen in een wilden vloed
Van kussen, waar 'k niet langer woorden vond.
24.6.16
Wel verdorie
Tilburg in de Telegraaf, omdat een bronzen beeld is gestolen van een graf. Dat is een lage daad. Helemaal zeker ben ik er niet van, maar ik dacht het beeld te herkennen van een eerdere blogpost, klik hier, uit 2010. Sterkte aan de familie.
20.3.15
28.5.13
Calvarieberg
Alleen is maar alleen. Het is een beproeving. Dierbaren verliezen. Gelukkig hoor je vaak dat de overledene er 'altijd is'. Dat is een prettig idee. Dat je kunt praten, overleggen. En dat je toch nog steun krijgt. Op de begraafplaats Broekhoven is altijd wel iemand in voor een praatje.
2.11.10
Allerzielen
Hij had alles wat hij wouEen huis – een bed – een brood.
Maar sinds hij haar verloren heeft
Is hij een beetje dood.
Even mijmeren aan vroeger, mooie herinneringen, het plaatsen van bloemen. Vandaag is het Allerzielen, een moment om stil te staan bij dierbare overledenen. Vaak met een bezoek aan de begraafplaats. De foto is gemaakt op de begraafplaats Broekhoven, aan de professor Lorentzstraat. Gedicht: Toon Hermans
Abonneren op:
Posts (Atom)
