Schôon…voor wie het wil zien
ik hou van mensen
die weten hoe je het verdriet
van een ander even optilt
die van hun bekommernis quiches bakken
die ze zonder iets te zeggen achterlaten
op keukentafels
omdat ze weten dat verdriet vergeet te eten
die langs de weg het hoofd bogen
voor de doden
en de geliefden die zij achterlaten
die weten dat je leed kan optellen
en over velen verdelen
ik hou van mensen die na jaren nog luisteren
die begrijpen dat er voor sommigen voor altijd
een sluier over de dag ligt
die andermans doden levend houden in speeches
gedichten, odes, brieven en liedjes
die de namen blijven herhalen
en weten dat de nacht het zwaarst is
en hun telefoon aanlaten
ik hou van mensen
die bankjes plaatsen
voor de mensen die op het punt staan door te buigen
onder het gewicht van gemis
die weten hoe je een hand vasthoudt
een hoofd omhoog
en vandaag ook van een land
dat elkaar al jaren weet te vinden
en het verdriet
weet te delen
Gedicht van de Dichter des Vaderlands Bab Gons
Foto van hart op het oorlogskerkhof aan de Gilzerbaan. Tekst: I love you Daddy. I wish you were here today, but I know you are watching over me and you are never far away...
Er is serene rust op de oorlogsbegraafplaats aan de Gilzerbaan. De leeftijden staan op de zerken en die maken je heel stil als je er langs loopt. Veel jonge vaders.
Op 4 mei kocht ik twee graphic novels, de oorlog van Alan. Herinneringen van Alan Ingram Cope, getekend door Emmanuel Guibert. In de week erna nog een van de drie opvolgende boeken. Alan brengt de krant rond in Pasadena als de oorlog voor Amerika begint met de aanval op Pearl Harbor. Hij wordt opgeroepen, volgt in Fort Knox een opleiding om een tank te besturen en stapt op zijn twintigste verjaardag in Europa aan land. Alle drie uitgelezen. Alan overleefde de oorlog, die zijn leven lang uiterst betekenis vol was. Hij ontmoette schurken en schrijvers. Levenslang bleef hij in contact met de mensen die hij in zijn jonge jaren leerde kennen.
Het stemt zo bescheiden je te realiseren dat al die levens van soldaten die liggen op de oorlogsbegraafplaats in de knop zijn gebroken.
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen
alle malen zal ik wenen.
Gedicht, fragment uit het gedicht Vrede van Leo Vroman.
Oorlogsbegraafplaats Gilzerbaan
