Posts tonen met het label Kinderstadsdichter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kinderstadsdichter. Alle posts tonen

12.9.14

Uitgeschreven



De uitgewreven woorden leken
zo dwaas op
wit papier
Zijn hoofd in zijn nek
zijn ogen gesloten
Hij zag voor zich
duizenden woorden
die niet meer bestonden als hij
zijn hand verhief
Gezichten die verdampten
sluimerende gedachten
ieder een verhaal op zich
En hij zag toen slechts de lantaarnpalen
die uitgingen
bewegende schaduwen die stilhielden
fluisterend: wat is het leven?
toen het licht hen verliet

Sara Bidaoui

23.12.12

Mijn lichaam


 Mijn lichaam / kronkelde / slingerde / draaide / lachte en / huilde / als er een vrachtwagen langs reed / vol met stenen /  voor de bouw
Alweer gezaag, getok-tok-tok / getimmer / gehakketak / gezeik

Het stopt maar niet hè? / En de auto’s blijven maar rijden / mensen blijven maar lopen / en ik word groter / tot ik niet meer tussen de andere steden pas
Gedicht Dynamics, Sara Bidaoui, uit de bundel Mijn stad, mijn huis

17.11.12

Sinterklaascadeaus

Twee mooie Sinterklaascadeaus om iemand mee te verrassen. Barbara Stok maakte de beeldroman Vincent over de korte periode die Vincent van Gogh in Zuid-Frankrijk doorbrengt. En de prachtig uitgevoerde kleine dichtbundel Mijn stad, mijn thuis van de kinderstadsdichter Sara Bidaoui.

Kom dichter!

Kom dichter! Jij grote lieverd

Ik wil jouw woorden horen
en de klank van klinkers
en gevoel
Jouw woorden die tranen
laten overvloeien
Jouw warme barse stem

Kom en vertel
alsjeblieft je diepste geheimen
Gehuld in nevelige zinnen
en sla je bladzijdes om

Enkel jouw gezicht
lezen is niet genoeg
Ik hoor je liever
zuchten

Want woorden en zinnen
vielen op hun plaatsen

Jij zo volmaakt
gedicht

26.8.12

Tradities en avontuur


Mijn biologische klok maakt me wakker. Ik hoor de regen op het dak tikken. En denk: o ja, zondag. En draai me nog eens lekker om. Da’s klein geluk. Vanochtend blijft het regenen, vanmiddag is wat beter. Leesweer. Eigenlijk is het beter dat het morgen leesweer is. Want het is Boeken rond het Paleis. De vijftiende editie van deze boekenmarkt. John waant zich er vaak alsof hij ronddwaalt in de bibliotheek van een groot slot. Er hangt een serene rust, sterk onderscheid met de meimarkt. Iets over tienen stevenen we naar het Willemsplein, voor ons loopt een ouder echtpaar. De man draagt een lege rugzak, een duidelijk signaal wat hun doel is… We lopen Norbert tegen het lijf. Hij vertelt dat er tientallen Midden Brabantse leesclubs zijn, vanmiddag is de presentatie van een boekje over die clubs. Pleun Andriessen maakte een gedicht over haar eigen ienie-mini leesclub, het gedicht staat hieronder. Goed gedaan, kinderstadsdichter. Aan de kramen herkennen kopers de antiquaars. “Je staat ergens anders!”, zegt een dame. “Andere organisatie”, zegt de verkoper desgevraagd. Da’s goed, zeg ik, want dan gaan mensen op avontuur. “Ik hou juist van herkenning”, zegt de dame resoluut. “En van vaste plaatsen.” Nou, dan geen avontuur, denk ik. Enfin. Mensen kijken op het terras zit er niet in. Ik drink cappuccino bij Meesters. Tradities maak je immers zelf. Om de regenkou uit mijn lijf te weren, verzoen ik me met een verwarmende Calvados met het leven. Negen boeken in de tas, negen avonturen in het verschiet. De boekpresentatie moet ik aan mij voorbij laten gaan, want Willem II speelt thuis.
’s Avonds laat / Als ik niet slapen kan / Kijk ik in een boek
Ik kan nog geen letters lezen, / Mamma kan dat wel
 
Samen slaan we de blaadjes om / Zij leest voor,
 
Ik kijk plaatjes / Wij zijn leesmaatjes

26.9.10

Mijn stad, mijn thuis

De veertienjarige Sara Bidaoui is in januari 2010 tot Kinderstadsdichter gekozen. Ze heeft haar band met de stad in onderstaand gedicht prachtig kunnen verwoorden.

Tilburg, mijn stad, mijn thuis

Ik wil je zoveel vertellen
Je laten zien wat je mist
Maar het enige waar ik op kom is:
Mijn stad, mijn thuis
Ik wil je zoveel vertellen
Al is het maar op papier
Ik wil je laten zien
Mijn mooiste plekken hier
Maar het enige wat ik kan zeggen is:
Mijn stad, mijn thuis
Ik wil je zoveel vertellen
Maar ik weet niet hoe en wat
Woorden zat
Maar in mijn hoofd maar één gedachte:
Tilburg
Mijn stad, mijn thuis

Deze schikgodin is één van de vier bij het standbeeld van Koning Willem II op de Heuvel, gemaakt door beeldhouwer Edouard Francois George. Deze dame symboliseert de wetgeving.