Posts tonen met het label Straatmeubilair. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Straatmeubilair. Alle posts tonen

26.5.26

Vandaag wéér mooi weer

De plantenbakken op het Wagnerplein zijn tegelijkertijd banken. 

Het zijn ontmoetingsplekken. Waar je kan sauwelen met elkaar. 

Tilburgs dialect

Mòkt es een bietje plòts, dan kan ik der nog nèffe in de baank. 

Maak eens wat plaats, dan kan ik er nog naast op de bank.   
 

4.5.26

Zin in een spelletje

Er mogen véél meer buitenspellen komen. Hier het Pater van de Elsenplein.
 

20.7.25

Onderzoek biedt licht op stickercultuur


Stickers zijn de nieuwe graffiti, zegt de Volkskrant. 

Hulde. De krant zoekt uit wat stickerplakkers drijft. en hoe ze te werk gaan. Dat is precies wat TilburgDailyPhoto zich afvroeg begin deze maand. Drie jaar geleden signaleerde TDP al dat het gek is dat stickers weer populair zijn in deze social media tijden. Maar loop eens naar het centrum vanaf het station door de Stationsstraat, Nieuwlandstraat en Willem II straat en kijk eens naar de regenpijpen. Die zitten helemaal vol. 

Er zijn vier categorieën stickers, geeft de krant aan: kunst, eerbetoon, activisme en clubliefde. De categorie reclame is niet onderzocht. Stickers worden in duizenden gemaakt. Alleen in Tilburg zijn er al tussen de 35.000 en 45.000 verkeersborden, waar vaak stickers op worden geplakt. Ook politieke partijen hebben de stickers ontdekt, de FCK PVV sticker werd enorm veel meer verkocht na de verkiezingsuitslag twee jaar geleden. 

De clubliefde stickers zijn niet fijnzinnig. De krant maakt melding van een in de clubkleuren van NEC gemaakte sticker met opdruk "Ik neuk geen Arnhemmers". Enfin, ook de Willem II stickers getuigen van rivaliteit. Als stickers kwaad bloed zetten, zijn er stickeraars die er gewoon een grótere sticker overheen plakken. 

(De Volkskrant 16 juli 2025)   

1.5.25

Verkoeling zoeken

27 graden op 1 mei. Poeh poeh. Een hele vroegere zomerse dag.
 

15.4.25

Ontwakende stad


 

16.3.25

# 145 Geluk - Fijn straatmeubilair

Zomaar gelukkig in de voorjaarszon op een bankje bij de markt. Met straatmeubilair dat uitnodigt om te verpozen. Zie op de achtergrond ook de statafels. In de komende weken en maanden met meer zon... nog meer plezier en geluk.

 

23.5.24

Straatmeubilar nodigt uit tot gesprek


 

4.1.23

Art deco lampen bij het paleis


 

2.1.23

Bruut


Het bushokje aan het Stadhuisplein. Op twitter lees ik in mijn tijdlijn meer waardering voor het zogenaamde brutalisme. Volg @MartjanKuit. 

1.9.22

Benkske


 

6.2.22

Vernieling, wat is er aan te doen?

Deze week zag ik de Zembla documentaire over discriminatie in Giethoorn. De Turkse mevrouw die aangifte wilde doen van discriminatie kreeg van een politie agente te horen: u bent toch ook jong geweest? Er was alleen sprake van wat overlast... 

Ik ben zo benieuwd wat die agente zou zeggen bij aangifte van vernieling. U bent toch ook jong geweest? Jongeren zijn nu eenmaal wat speels...

Natuurlijk niet. De schade aan deze bushalte schat ik op enkele duizenden euros. Wat is er aan vernieling te doen? Ik heb eens gekeken wat de straf is op vernieling. Daar staat een gevangenisstraf op van twee jaar maximaal. Meestal wordt er een werkstraf opgelegd. De Britten hebben daar een mooi woord voor: community pay back. Mijn favoriete film van de regisseur Ken Loach, the angels share, gaat over jongeren die zo'n straf hebben. Ik heb geen competenties op juridisch gebied, maar ben wel voorstander van zo'n aan de maatschappij terugbetalen straf. Ophalen van afval. Meewerken in de zorg. Schoonmaak en bardiensten bij sportverenigingen. Meewerken bij voedselbanken. En vooral een omgeving waarin daders in dialoog kunnen gaan, moeten gaan. Zodat ze enige empathie ontwikkelen voor slachtoffers. 
 

16.1.22

Even geen problemen

Dit is een weekend, dat ik bij mezelf dacht: even geen problemen. Gisteren een uitstapje gemaakt naar een expositie waar ik graag naar toe wilde. Dat was in Brussel, want hier zijn door de lockdown de musea helaas nog gesloten. 

Vanmorgen zag ik ineens dit vrolijke elektriciteitskastje. De sommen, de dieren, ik snap het niet, maar "Zing een liedje", dat is een mooi advies. In de auto naar België hoorden we Vlaanderen van Paul van Vliet op de radio.... toeval bestaat niet. 

En als ik weg wil zijn, ga ik naar Vlaanderen / Even weg van Holland en Vlaanderen is dichtbij / En als ik vrij wil zijn, ga ik naar Vlaanderen / Ik voel me zoveel lichter al ik Vlaanderen binnenrij  / Even weg van alle dingen, die ik thuis vaak moet verdringen / Nieuwe dagen, nieuwe nachten, open voor het onverwachte / Ik voel me in Vlaanderen zorgeloos / Ik voel me in Vlaanderen vrij. 

Na het museum bezochten we brouwerij Cantillon, ook al om hele goed zin van te krijgen. Ach ja, het verdringen van problemen, daar worden problemen niet minder om. Vandaag zijn er weer coronademonstraties. Ik las over een bordje bij de voordeur van een psychiater: Als u problemen hebt, kom dan gerust binnen. Ik reken u vijftig euro als honorarium. Maar komt u ook zeker binnen als u géén problemen hebt. Ik reken u honderd euro honorarium om mij uit te leggen, hoe u daarin slaagt. 

Fijne zondag!

27.1.21

Functionele kunst - bushokje


 

20.7.20

Stadhuisplein ligt open


19.7.20

Omlaagkijken # 30

De bestrating in de binnenstad heeft veel te verduren. Hier keek ik omlaag op het Stadhuisplein. Aan een kant ligt het plein helemaal open (zie foto deze week), maar hier zie je dat het graniet het flink te verduren heeft gehad. Toen het graniet werd gelegd, is rekening gehouden met 40 jaar levensduur.

26.1.20

Een ander 'mooi'

We hebben het allemaal gezien in de afgelopen weken. Verschillende bushokjes in gruzelementen. Die fraaie open glazen bushokjes. Vuurwerk is een oorzaak. En vandalisme. Dan waren die bushokjes van Joop Beljon, uit 1973, zo gek nog niet. Still going strong, nu we een hele generatie verder zijn. 

Ze passen bij onze stad. Waar wij een ander 'mooi' waarderen dan in andere steden. 

En het combineren van kunst met functionaliteit is best verstandig. Daar hou ik van.

3.7.19

Foto op elektriciteitskast

Goed idee hoor, wie dit heeft bedacht... Volgens mij is dit een foto van de bevrijding.

30.6.19

Hoofdpijn

Het papiertje van je snickers. Een flesje Spa. Een blikje cola dat leeg is. Zie jij mensen die ermee door fietsen? Het even achter de bagagebinder - mooi woord! - doen en thuis in de afvalemmer? Als één iemand dat papiertje of blikje laat vallen, doen meer mensen dat. Op de kruising Julianapark en Ringbaan Noord staat sinds kort een blikkenvanger - heet dat zo? - waar fietsers gebruik van kunnen maken. Dat doen ze dus ook. Daarmee is die vanger een succes zou ik denken. Maar de puristen die zich bezig houden met afval, vinden dat je überhaupt niks moet weggooien. En dat zo'n vanger dus eigenlijk verwerpelijk gedrag stimuleert. Zit wat in. Zo zie je maar: ieder hoofd heeft zijn eigen hoofdpijn.

11.2.19

In de oude Ster