Het zijn ontmoetingsplekken. Waar je kan sauwelen met elkaar.
Tilburgs dialect
Mòkt es een bietje plòts, dan kan ik der nog nèffe in de baank.
Maak eens wat plaats, dan kan ik er nog naast op de bank.
Schôon…voor wie het wil zien
Het zijn ontmoetingsplekken. Waar je kan sauwelen met elkaar.
Tilburgs dialect
Mòkt es een bietje plòts, dan kan ik der nog nèffe in de baank.
Maak eens wat plaats, dan kan ik er nog naast op de bank.
Hulde. De krant zoekt uit wat stickerplakkers drijft. en hoe ze te werk gaan. Dat is precies wat TilburgDailyPhoto zich afvroeg begin deze maand. Drie jaar geleden signaleerde TDP al dat het gek is dat stickers weer populair zijn in deze social media tijden. Maar loop eens naar het centrum vanaf het station door de Stationsstraat, Nieuwlandstraat en Willem II straat en kijk eens naar de regenpijpen. Die zitten helemaal vol.
Er zijn vier categorieën stickers, geeft de krant aan: kunst, eerbetoon, activisme en clubliefde. De categorie reclame is niet onderzocht. Stickers worden in duizenden gemaakt. Alleen in Tilburg zijn er al tussen de 35.000 en 45.000 verkeersborden, waar vaak stickers op worden geplakt. Ook politieke partijen hebben de stickers ontdekt, de FCK PVV sticker werd enorm veel meer verkocht na de verkiezingsuitslag twee jaar geleden.
De clubliefde stickers zijn niet fijnzinnig. De krant maakt melding van een in de clubkleuren van NEC gemaakte sticker met opdruk "Ik neuk geen Arnhemmers". Enfin, ook de Willem II stickers getuigen van rivaliteit. Als stickers kwaad bloed zetten, zijn er stickeraars die er gewoon een grótere sticker overheen plakken.
(De Volkskrant 16 juli 2025)
Vanmorgen zag ik ineens dit vrolijke elektriciteitskastje. De sommen, de dieren, ik snap het niet, maar "Zing een liedje", dat is een mooi advies. In de auto naar België hoorden we Vlaanderen van Paul van Vliet op de radio.... toeval bestaat niet.
En als ik weg wil zijn, ga ik naar Vlaanderen / Even weg van Holland en Vlaanderen is dichtbij / En als ik vrij wil zijn, ga ik naar Vlaanderen / Ik voel me zoveel lichter al ik Vlaanderen binnenrij / Even weg van alle dingen, die ik thuis vaak moet verdringen / Nieuwe dagen, nieuwe nachten, open voor het onverwachte / Ik voel me in Vlaanderen zorgeloos / Ik voel me in Vlaanderen vrij.
Na het museum bezochten we brouwerij Cantillon, ook al om hele goed zin van te krijgen. Ach ja, het verdringen van problemen, daar worden problemen niet minder om. Vandaag zijn er weer coronademonstraties. Ik las over een bordje bij de voordeur van een psychiater: Als u problemen hebt, kom dan gerust binnen. Ik reken u vijftig euro als honorarium. Maar komt u ook zeker binnen als u géén problemen hebt. Ik reken u honderd euro honorarium om mij uit te leggen, hoe u daarin slaagt.
Fijne zondag!