Geen heilig boontje

Nee, ik geef het meteen toe. Ik ben geen heilig boontje. Als het regent dat het giet, loop ik niet de vijftien meter in de tuin naar de groenbak, maar gaat het groenafval in de afvalbak in de keuken. Daar heb ik één afvalbak. 

Afgelopen week kreeg ik een gele kaart. De vuilnisopruimer heeft mijn grijze zak opengeknipt en ziet daar groenafval in. Een beetje creepy is het wel dat het oog van de gemeente zo ver gaat. Ze hebben de sympathie van mijn dochter. Als het aan haar ligt, ga ik dus ook binnenshuis het afval scheiden. Verschillende bakken in plaats van één afvalbak. Enfin, we hebben een flinke discussie gehad in de familie-app. Waar zo'n gele kaart al niet goed voor is. 

Zijn grijns verdwijnt abrupt

 

‘Wat is de reden voor uw reis?’

Mijn tas wordt grondig doorzocht, terwijl ik grondig wordt ondervraagd, terwijl de mensen die doorgaan voor wit mij grondig aanstaren. Ze wanen zich veilig op Schiphol, ten koste van ons. En dat er iemand moet worden vernederd ten koste van hun veiligheid, dat is nu eenmaal de natuurlijke ordening van de wereld.

‘Business?’ wil de douanier weten.

‘Nee, armzalige wetenschapper’, antwoord ik.

Zijn gezicht blijft in de door zijn beroep opgelegde plooi van een klootzak. De ene na de andere vraag volgt: waar ik werk en wat ik onderzoek. ‘Racial profiling’, zeg ik.

‘Wat wij dus doen’, zegt de man grappend.

‘Ja precies. Mag ik je hierover citeren’, vraag ik ernstig. Zijn grijns verdwijnt abrupt.

---

Mijn ontelbare identiteiten is het literair debuut van Sinan Çankaya. Hij werkt als universitair docent aan de Universiteit van Amsterdam. Hij deed onderzoek naar diversiteit bij de politie. Zijn ouders komen uit Turkije, hij is geboren in Nijmegen. In Turkije is hij de Nederlander, in Nederlander is hij de Turk. Afgelopen week kreeg Sinan de E du Perronprijs van de gemeente Tilburg en de universiteit van Tilburg. Wethouder Marcelle Hendrickx reikte de prijs uit. Ze prees het boek, dat ‘iedereen moet lezen’. Adriaan van Dis schreef over het boek: “Heel goed geschreven. Je ontdekt de racist in jezelf.” Dit boek past prima in de rij met Said El Haji ‘Gemeente zegt ik Nederlands leren’, Rodaan Al Galidi ‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’, Lale Gül ‘Ik ga leven’ en Mano Bozamour ‘De belofte van Pisa’. Aanrader.

Verander die tekst aub

Sinds de parkeerwachten van de gemeente in die slimme camerawagentjes rondrijden, moeten de inkomsten uit parkeerbonnen flink zijn gestegen. Ik loop niet graag het risico op een parkeerbon, en dus betaal ik trouw. Vier dubbeltjes, twee euro, zes dubbeltjes, etc. En iedere keer zegt zo'n apparaat als je klaar bent: bedankt voor uw bezoek aan Tilburg. Ik wóón hier. Beste gemeente, parkeerwachten, kan die tekst alsjeblieft anders. Soms zie ik die vier, vijf keer op een dag.

Energieloket

Aan de slag met je huis is het energiebesparingsprogramma van de gemeente. Alle bewoners kunnen een tegoedbon aanvragen en er is een voordeelactie om een energierapport aan te vragen voor je huis.

 

Dat geld geven we liever uit aan

Bij de aanslag voor de gemeentelijke belastingen zat een toelichting. Die is best instructief. 

Wie protest aantekent tegen de WOZ waarde en daarvoor in het gelijk wordt gesteld, 'verdient' daar nauwelijks iets mee. Per euro 10.000 minder WOZ waarde verdient de burger... 10 euro. 

Er zijn bureaus die voor de burger bezwaar maken. En kennelijk zit er een foutje in de regels, want de gemeente moet deze bureaus voor dit bezwaar... betalen. 

Maak dus zelf bezwaar. Want de gemeente wil het geld liever uitgeven aan belangrijker dingen.

Is dat nou tof?

Je kunt al een beetje zien hoe het stadhuis er na de verbouwing uitziet. Hartstikke mooi, wat mij betreft. Wel vraag ik me af of de gemiddelde Tilburger dat nieuwe design als een 'toffe stad' betitelt. Zeg nou zelf: we zíjn een toffe stad. Maar associeer je op die woorden dan denk ik toch altijd aan mensen. Niet aan gebouwen. En al helemaal niet aan het stadhuis.

Leeg en verlaten