Luitenant Wilsstraat

Auguste Wils werd geboren in Ravenstein op 30 april 1847. Hij werd op 14 oktober 1865 pauselijk zouaaf en werd per 20 augustus 1870 bevorderd tot luitenant. Hij streed in de slag van Mentana in 1867 en sloot zich na de capitulatie van Rome in 1870 met zijn jongere broer Ignace Wils aan bij de Franse oud-zouaven, die in de pas uitgebroken oorlog (1870-1871) hun vaderland tegen Duitsland te hulp snelden. Toen Ignace in 1873 sneuvelde bij het beleg van Igualada, volgde Auguste Wils zijn broer op als commandant van de Carlistische zouaven in Spanje. Wils overleed te Dordrecht op 10 februari 1919.

Dubbele naambordjes

In de 19^e eeuw kon de Kerkelijke Staat in Italië zijn onafhankelijkheid moeilijk handhaven tegenover het opkomend Italiaans streven naar eenheid onder de koning van Sardinië Victor Emanuel II en de vrijheidsstrijder Guiseppe Garibaldi. Paus Pius IX deed een oproep aan de gehele katholieke wereld om ongehuwde mannen te zenden om hem bij te staan de Kerkelijke Staat te verdedigen. Deze vrijwilligers vormden het regiment de "Zouaven van de Paus”, zo genoemd naar en gekleed als de dappere Berbersoldaten in het Franse leger. In totaal kende het regiment 11.000 man, waaronder 3181 Nederlanders (het grootste aandeel). De toegewijde, maar slecht getrainde pauselijke troepen moesten, geconfronteerd met een Italiaanse overmacht, de strijd staken. Een dag na de Val van Rome in september 1870, werd het pauselijk leger van de zouaven ontbonden en konden de soldaten terug naar huis. Uit Tilburg waren 35 zouaven afkomstig. Het gehele korps telde 108 officieren, waaronder acht Nederlanders. Daarbij hoorden Baron van Lamsweerde, Auguste Wils, Adriaan Looijmans en de Tilburger Antoine Arts, mannen die we terugvinden op de straatnaambordjes in de wijk Zorgvlied. Er zijn oude donkerblauwe naambordjes en nieuwe lichtblauwe. De oude geven méér informatie.