Geen bontjassen, maîtresses of Porsches

Op 27 juli was de sterfdag van Henny Vrienten. Ik haalde deze week zijn boek 'Zwaan kleef aan', bij de bibliotheek. Daarin brengt hij dichters uit verschillende landen en tijden bij elkaar. Aan de conditie te zien is het niet heel populair, en dat is zonde. 

"Toen ik eenmaal succes kreeg in de muziek, stak ik mijn geld niet in bontjassen, maîtresses of Porsches", schrijft hij in de inleiding, maar in een zich gestaag uitbreidende poëziebibliotheek." Toen zijn belastingadviseur eens informeerde naar de forse uitgaven daarvoor, legde hij uit dat het 'kunstmest' was. "De ene dag lees ik mooie dingen, de volgende dag bedenk ik zelf opeens iets."  

Een van de dichters die Henny Vrienten aanhaalt is Gerrit Kouwenaar, waarvan hij het volgende zegt. "Bij elke herlezing van een gedicht vindt men iets dat zich eerder verborgen hield. Het gedicht herschrijft zich." Daarom het gedicht 'Het moet groeien'. 

Het moet groeien / het moet groter worden / deze geschreven woorden  / moet het kunnen spreken, straks / het moet de vliezen die het nu omsluiten / in het boek kunnen nalezen en / naamgeven

Het moet groot worden, niet om / de wereld groter te maken / maar kleiner / het moet gewoon handen hebben / die als een volmaakte machine / bijna volmaakt zijn, en een hoofd / dat zich denkend neerlegt / als het grijs en tijd is -

 

 

Henny Vrienten Rust Zacht

Foto van het regionaal archief. 

Hier woonde Henny Vrienten toen hij met Doe Maar succesvol werd. Bisschop Zwijsenstraat, hoek Hoogtedwarsstraat. Ik las er leuke anecdotes over, onder andere van iemand die werd 'misbruikt' door een oudere zus die met broertje in een wagen hier graag langs wilde wandelen. En op Cubra dit verhaal.

Er verschenen veel en mooie in memoriam artikelen in de media afgelopen dagen. In een landelijke krant stond zelfs een heel commentaar in het teken van de muzikant en componist. Dat eindigt zo: "Over ‘Nederwiet’ was Vrienten op latere leeftijd minder te spreken, vooral toen wiet door slimmere teelt steeds sterker werd en dus minder onschuldig. „Mensen komen erdoor in de psychische problemen”, zei hij in een interview. „Ik kan ‘Nederwiet’ dus niet meer uit volle borst meezingen, zeker niet voor een jong publiek.” Vrienten ten voeten uit: niet alleen een begaafde componist en muzikant, maar ook een mooi, betrokken mens."

Deze plek verdient wel een muursteen of andere herinneringsplaquette. De geboorteplaats van de klassieker 'Sinds een dag of twee'.

Zomergast

Afgelopen zondag was de eerste uitzending van Zomergasten met Henny Vrienten, de zanger van Doe Maar. Morgen is de herhaling van de uitzending op Nederland 2, om 13.00 uur. De componist die zoveel voetstappen in Tilburg heeft liggen, zegt in de uitzending over de omgeving waarin we leven: "Je ziet niet waar je bent". Om dat te ervaren, is er afstand nodig in de tijd, je oordeel krijg je later in de tijd. Vrienten benoemt in de uitzending de schoonheid van imperfectie: "Alles waar iets 'aan' is, is interesssanter."