Ochtendzon op het Koningsplein

Het plein dat veel mensen verafschuwen. Nu de flats zijn afgebroken en met dit ochtend zonlicht krijgt de vrije ruimte een zekere allure. 
 

Koningsplein

Zoveel herinneringen in de gebouwen die verdwijnen: verdriet en liefde, verjaardagen en scheidingen, straks is er alleen nog lucht. En later groen.

Sloop op Koningsplein

Mistig weer. Een wat lugubere foto. In ons hoofd maken we bij dit soort foto's de associatie met oorlog. Sloop van de flats bij het Koningsplein. 

Eigenlijk is het wel een fijne gedachte dat een stad zichzelf ook weer opnieuw kan uitvinden. Dat gemaakte keuzes uit het verleden uitgewist kunnen worden. 

 

# 142 Geluk | Een groot misverstand, Kerstverhaal

 

We weten niet veel van de hemel. Er zijn veel veronderstellingen. Dat de stoeltjes er van goud zijn. Dat de zon altijd schijnt en er geen onenigheid meer is. Pieta voelt zich er heus wel thuis. Er zijn wolken waar je je op terug kan trekken, als je daar even behoefte aan hebt. Het is immers wel een omgeving met veel prikkels. De familie is enorm groot. Opa, oma, pa en ma, ooms, tantes, neven en nichten. Heel vaak is het feest, je ziet of iemand jarig is doordat de jarige Job een lichtgevende slinger draagt. De temperatuur is altijd aangenaam, daarboven lijkt het klimaat nog het meest op de fijne nazomer temperaturen van september. An Indian Summer. 

Dat steekt Pieta wel een beetje. De afwisseling in de 4 seizoenen die ontbreekt. De vreugde van de lentebloesem. Het niks-hoeft-alles-mag gevoel van de zomer. Toegegeven: aan het eind van het jaar voelt ze heimwee. Heimwee naar de Koningswaai. Het is een groot misverstand dat iedereen in de hemel voortdurend gelukkig is. Dat is niet waar. Als ze een beetje de pest in heeft, als ze eens chagrijnig is, helpt haar beschermengel. "Ge kunt nie aaltij in de kèèkert staon, Pieta. Dè witte toch?" Als kasteleinsvrouw miste ze die warmte van december. De vaste klanten. De saamhorigheid. Sjaak met zijn ouwe klaare. Henk die een vieux-ke kwam halen. Nou is het in de hemel goed toeven. Ook als je niet lekker in je vel zit. Dat mag vier dagen duren. Daarna overlegt de beschermengel met Onze Lieve Heer. En komt er altijd een oplossing. Zo is er de dertig minuten terug optie. Alléén in december mag je dertig minuten terug naar beneden. Je loopt daar twintig minuten onzichtbaar rond. Er zijn mensen die het 'voelen' als in hun omgeving zulke onzichtbare hemelgangers zich manifesteren. De laatste tien minuten ben je zichtbaar. 

Enfin, lang verhaal kort. Pieta Melis mag even terug naar haar geliefde Koningswaai. "Zet men mar in de Koningstraat", vertelde ze. "Bij de Hogere Burger School." En zo geschiedde. Pieta weet niet wat ze ziet... Naar de school met de kantelen - het oude paleis - toelopend, denkt ze vol weemoed aan de Koningswaai zoals zij die kende. Stiekem hoopte ze daar terug te komen. Maar nee, de dertig minuten terug optie brengt je naar het nú. Had ze nou maar beter geluisterd naar bekenden die vertelden dat 30 minuten terug tegenvalt. Ze loopt onder de Katterug door, dat huis op huis gestapelde brute gevaarte. Naar links kijkend  ziet ze een grote vlakte, het Koningsplein. Ze ziet sloopwerkzaamheden. En voelt dan een zware druk op haar borst. Doorlopend komt ze langs het gerechtsgebouw, waar een groot nieuw gebouw staat tegenover de Heikese kerk, bij de haar bekende Schouwburg. Ook al is ze onzichtbaar, die druk op haar borst neemt toe. Verdorie. Ze krijgt veel te veel prikkels. En besluit richting Korvel te gaan. Zo bij het Sint Anna plein neemt de pijn af. Dit kent ze! Hier is in honderd jaar dan ook nagenoeg niks veranderd. Ze loopt over de Korvelseweg naar de Van Sonstraat. Veel vlugger dan ze zich realiseert, hoort ze een sirene afgaan. Het signaal dat ze zichtbaar zal worden. Dat gebeurt precies op de hoek met de Capucijnenstraat. Pieta slaat linksaf en stapt bij Café de Troubadour binnen. Hier is jong en oud welkom, arm en rijk, druktemaker of stille kracht. De kastelein lacht haar vriendelijk toe als ze aan de bar gaat zitten. Ze hoeft niks te vragen. Ze krijgt een warme chocolademelk met slagroom voor zich. Alle druk valt bij de eerste slok van haar af. Rob Verbunt moet lachen om de snor van slagroom bovenop haar lip. Als hij zich heeft omgedraaid weet hij het niet zeker meer. De gast is weg. De stoel is leeg. Hij ruikt nog sigaar. Maar het brandende stukje sigaar uit de asbak is weg. Is het dan allemaol mar verbilding?

 

Doorzon Koningsplein

 

Sloop Koningsplein

We zien hier de sloop van flats aan het Koningsplein. Keep Tilburg Ugly huilt: "Tis eeuwig sund, ons Palazzo del Rei."
 

Levende stoplichten

Eén baan, eigenlijk een baantje, is er nog voor automobilisten op het Stadsforum. 

Ruim baan voor de voetganger. Ik voel me er al thuis. En wéét: op die en die tijd ga je niet met de auto naar het centrum. Of, zoals wij zeggen: naar de stad. Nu de voetganger centraal staat zijn er geen stoplichten meer tussen Koningsplein en Stadhuisplein. Wel heel aardige levende stoplichten.

 

Mooi nie, dus

Ja, hoor, denk ik een historische foto te hebben gemaakt. 

Van de markt voor het laatst op het Koningsplein. Mooi nie, dus. Afgelopen zaterdag stond de markt gewoon op het plein. Ik hoorde veel maawen. Dat de marktkramen verkeerd zijn ingerekend. Dat de watergeulen in het Stadsforum zijn verzakt omdat de kermis te zwaar was. Dat de ankers voor de markt niet kloppen. En dat een koopman die al tientallen jaren in een hoofdstraat staat, nu ineens in een zijstraat is geplaatst. Komende week weer op het Koningsplein?

Adieu markt

Het was zaterdag de laatste dag dat de markt op het Koningsplein stond, vanaf volgende week is het markt op het Stadsforum. 

Deze foto is gemaakt met de Bisschop Zwijsenstraat en Factorium in de rug. Een deel van de flats aan het Koningsplein zijn klaar voor de sloop. Deze foto kan nooit meer gemaakt worden, het is een historische foto. Als het Koningsplein werd bespot - en dat gebeurde vaak - kon ik niet zo goed meevoelen, want ik dacht aan de markt. En ik hou van de markt. De nieuwe plaatsen rondom het paleis zijn ongetwijfeld mooier. Er werden plattegronden uitgegeven door de marktkooplieden waar ze volgende week staan. Laat ik ook een voorspelling doen. Wie met de fiets of auto komt kon op het Koningsplein héél dichtbij komen. En je moet op de nieuwe plaats van de markt verder lopen. Wedden dat daarover gemaawd gaat worden. Da's goed. Want dan hebben we meteen een gespreksonderwerp op die idyllische Stadsforummarkt. 

Vandaag de laatste keer markt op het Koningsplein

 

Markt Koningsplein - jong geleerd, oud gedaan

 

Natte Koningspleinmarkt

 

Visje op de markt

 

Het is een lekker druk op de Koningsplein markt om twee uur vanmiddag. De reclames schreeuwen Hollandse nieuwe! Maar de bezoekers eten kibbeling en moten gebakken kabeljauw. Gezellig. 

Onder de bogen schrijden

 

Koningsplein

 

Een lege plek.... helaas

 

Renovatie stadskantoor Koningsplein

 

Agge kunt kwatsen voelde oe eigen thuis #28

"Er is geen lange termijn perspectief. De ministers kijken niet langer dan drie maanden vooruit. Dat deugt niet."  

"Ik geloof in complot theorieën. Corona is bedacht door vrouwen, om ons mannen uit het café te houden. Vroeger zat ik aan de trappist, nu loop ik bij de therapist..."

Horlogemaker

 De horlogemaker. Op de markt. 

Vernieuwbouw stadskantoor