Entree Concertzaal weer uit de steigers

 

Concertzaal met volle maan

Op 1 mei is de concertzaal helemaal klaar voor de toekomst, met een mooie verduurzamingsoperatie.

De architect Jo Coenen is hiervoor opnieuw ingeschakeld.  
 

# 142 Geluk | Een groot misverstand, Kerstverhaal

 

We weten niet veel van de hemel. Er zijn veel veronderstellingen. Dat de stoeltjes er van goud zijn. Dat de zon altijd schijnt en er geen onenigheid meer is. Pieta voelt zich er heus wel thuis. Er zijn wolken waar je je op terug kan trekken, als je daar even behoefte aan hebt. Het is immers wel een omgeving met veel prikkels. De familie is enorm groot. Opa, oma, pa en ma, ooms, tantes, neven en nichten. Heel vaak is het feest, je ziet of iemand jarig is doordat de jarige Job een lichtgevende slinger draagt. De temperatuur is altijd aangenaam, daarboven lijkt het klimaat nog het meest op de fijne nazomer temperaturen van september. An Indian Summer. 

Dat steekt Pieta wel een beetje. De afwisseling in de 4 seizoenen die ontbreekt. De vreugde van de lentebloesem. Het niks-hoeft-alles-mag gevoel van de zomer. Toegegeven: aan het eind van het jaar voelt ze heimwee. Heimwee naar de Koningswaai. Het is een groot misverstand dat iedereen in de hemel voortdurend gelukkig is. Dat is niet waar. Als ze een beetje de pest in heeft, als ze eens chagrijnig is, helpt haar beschermengel. "Ge kunt nie aaltij in de kèèkert staon, Pieta. Dè witte toch?" Als kasteleinsvrouw miste ze die warmte van december. De vaste klanten. De saamhorigheid. Sjaak met zijn ouwe klaare. Henk die een vieux-ke kwam halen. Nou is het in de hemel goed toeven. Ook als je niet lekker in je vel zit. Dat mag vier dagen duren. Daarna overlegt de beschermengel met Onze Lieve Heer. En komt er altijd een oplossing. Zo is er de dertig minuten terug optie. Alléén in december mag je dertig minuten terug naar beneden. Je loopt daar twintig minuten onzichtbaar rond. Er zijn mensen die het 'voelen' als in hun omgeving zulke onzichtbare hemelgangers zich manifesteren. De laatste tien minuten ben je zichtbaar. 

Enfin, lang verhaal kort. Pieta Melis mag even terug naar haar geliefde Koningswaai. "Zet men mar in de Koningstraat", vertelde ze. "Bij de Hogere Burger School." En zo geschiedde. Pieta weet niet wat ze ziet... Naar de school met de kantelen - het oude paleis - toelopend, denkt ze vol weemoed aan de Koningswaai zoals zij die kende. Stiekem hoopte ze daar terug te komen. Maar nee, de dertig minuten terug optie brengt je naar het nú. Had ze nou maar beter geluisterd naar bekenden die vertelden dat 30 minuten terug tegenvalt. Ze loopt onder de Katterug door, dat huis op huis gestapelde brute gevaarte. Naar links kijkend  ziet ze een grote vlakte, het Koningsplein. Ze ziet sloopwerkzaamheden. En voelt dan een zware druk op haar borst. Doorlopend komt ze langs het gerechtsgebouw, waar een groot nieuw gebouw staat tegenover de Heikese kerk, bij de haar bekende Schouwburg. Ook al is ze onzichtbaar, die druk op haar borst neemt toe. Verdorie. Ze krijgt veel te veel prikkels. En besluit richting Korvel te gaan. Zo bij het Sint Anna plein neemt de pijn af. Dit kent ze! Hier is in honderd jaar dan ook nagenoeg niks veranderd. Ze loopt over de Korvelseweg naar de Van Sonstraat. Veel vlugger dan ze zich realiseert, hoort ze een sirene afgaan. Het signaal dat ze zichtbaar zal worden. Dat gebeurt precies op de hoek met de Capucijnenstraat. Pieta slaat linksaf en stapt bij Café de Troubadour binnen. Hier is jong en oud welkom, arm en rijk, druktemaker of stille kracht. De kastelein lacht haar vriendelijk toe als ze aan de bar gaat zitten. Ze hoeft niks te vragen. Ze krijgt een warme chocolademelk met slagroom voor zich. Alle druk valt bij de eerste slok van haar af. Rob Verbunt moet lachen om de snor van slagroom bovenop haar lip. Als hij zich heeft omgedraaid weet hij het niet zeker meer. De gast is weg. De stoel is leeg. Hij ruikt nog sigaar. Maar het brandende stukje sigaar uit de asbak is weg. Is het dan allemaol mar verbilding?

 

Stadsforum, wat klaar is, ziet er mooi uit

 

Aanleg Stadsforum

 

Stadsforum in aanbouw

 

Feste romane

De Koninklijke Harmonie Sainte Cecile uit Eijsden excelleerde gisteren in Feste Romane van Ottorino Respighi. Dirigent Jan Cober. 

De waan van alledag versus het onbekende verleden

Dat stadsforum, daar zijn we nog wel enkele jaren zoet mee. Dan lees ik over ophef hoeveel weken er niet over de stadsring kan worden gereden... logisch dat winkeliers zich zorgen maken. 

Maar ik ben ook blij te lezen dat de gemeente archeoloog ruimte krijgt om onderzoek te doen, zoals hier voor de Heikese kerk. Daar zijn deze maand twee klokkenovens blootgelegd uit de veertiende eeuw. In de ovens werden klokken gegoten voor de kerk. 

Het schuurt... de waan van alledag versus het onbekende verleden. 

 

Bloemen

Het metalen hekwerk rondom de tuin bij de Heikese kerk is weggehaald. In de plaats daarvan nu bloemen. 

 

Musical & More

Het Tilburgs Mannenkoor La Renaissance wil elke twee jaar een groot concert uitvoeren, maar daar kwam in 2021 niks van terecht door de coronabeperkingen. Wat in het vat zit verzuurt niet... afgelopen zaterdag was het zover. Een mooi concert met naast liederen van Schubert en Mozart ook een luchtig Musical gedeelte. Pianist Ben Martin Weijnand. Dirigent Carl van Kuyck. 

Echt fijn ook om te zien hoeveel lokaal talent hier een bijdrage aan levert. Het Möbius Ensemble en het Souvenir Jeugdkoor onder leiding van Peggy Hegeman. Ingrid van den Nieuwenhuizen en Rafaël van der Maarel, beiden opgeleid in Tilburg, waren de solisten. De foto is genomen na het swingende I could have danced all night. 

 

Concertzaal bij zonsondergang

 

# 107 Geluk

Mijn dag verliep vandaag helemaal anders dan anders. Zo stond ik rond vijf uur vanmiddag naast de oude rechtbank. Wat mooi, dacht ik, kijkend naar de concertzaal, Heikese kerk, de wolken. Zo tussen vier en vijf 's middags is vaak een uitstekende foto-maken-tijd. Vanwege het mooie licht. 

Simon Vinkenoog schreef: "Het geluk ligt voor iedere mens op straat, die zijn open ogen kijken laat." 

Over enkele jaren is dit stukje Tilburg opnieuw ingericht, zal hier de markt plaatsvinden: het Stadsforum. 

Herfsttinten 2

 

Spiegeling: raamconcertzaal

Agge kunt kwatsen voelde oe eigen thuis # 21

Tssss... tis toch schaand, kekt nou wenne griebus... 

Het is om de auto's minder hard te laten rijden, mevrouw.

Ik heb gelezen wat het heeft gekost. Die platanen doen toch niks in zo'n bak. En dan dat lelijke water van de fontein... 

Ik vind die fontein mooi van lelijkheid, mevrouw, ik hou van de stad. 

Dat is het verschil tussen ons.

Concert met twee koren

Volgende week zaterdag viert mannenkoor La Renaissance het vijftig jarig bestaan. In een concert met twee koren. Tickets zijn verkrijgbaar bij theaters Tilburg. Aanrader.

Concertzaal

So I say
Thank you for the music, the songs I'm singing
Thanks for all the joy they're bringing
Who can live without it, I ask in all honesty
What would life be?
Without a song or a dance what are we?
So I say thank you for the music
For giving it to me

Golvende architectuur

Réuzen

Prachtboom