Iedere zaterdag zin in koffie

The title of “Barista” doesn’t come easy. First the apprentice must walk a long road of discovery. Learning as much as possible about the honey golden nectar that is Espresso. The apprentice cannot proceed until they understand in depth not only how to make Espresso perfectly every time, but also how and where the beans grow, how to create the perfect blend, and of course how to lovingly maintain the grinder and espresso machine. Only then can the apprentice truly become “The Barista”.

Sinds 2002 worden er baristakampioenschappen gehouden in Nederland. Tijdens deze wedstrijd bereidt de deelnemer vier espresso's, vier cappuccino's en vier koffiespecialiteiten. Voor het bereiden van deze dranken krijgt de barista 15 minuten. Gelet wordt op technische beheersing van de machine, het maken van perfecte dranken en creativiteit. De Nederlands kampioen kan een gooi doen naar de wereldtitel. Op internationaal niveau scoren de Belgen traditioneel heel hoog.

Mooi gedekt

Wie dekt er nog utgebreid de tafel voor het eten? "Och, ik mèùkel mer zon bietje aon." We werken tegenwoordig met gemakkelijke placemats. Op een wit gedekte tafel kunnen lopers een mooi accent geven. Zoals deze, met bestek als illustratie. Verkrijgbaar in de winkel van het Textielmuseum.

Er gaat veel tijd inzitten...

Ik heb geen idee hoe het publiek zich een (werk)dag van een kunstenaar voorstelt. Wel een vermoeden van de cliché's die daarover bestaan. In een van de werken van de Vlaming Thierry de Cordier staat de volgende tekst (vrij vertaald): Iedere dag, er gaat veel tijd inzitten, drink ik voortdurend wijn. Ik weet niet waarom ik dat doe. Maar ik weet wel dat ik me daardoor beter voel. Jazeker.

Kunst van leven

In de van Goghstraat herinnert niets aan van Gogh, de Aa of Weerijs biedt een aanblik van veel meer stenen dan water en de Acaciastraat is bepaald niet bloemrijk. Maar in die straat woont een vrolijke dame. Die denkt What the f**k, ik fiets gewoon de hele dag met bloemen die vrolijk maken. Dat hebben we nodig als het weer in deze maand sombert. Deze dame verstaat de kunst van leven. Ze geeft er uiting aan met een gedicht van Martin Bril. Duidelijk zichtbaar… voor ieder die het wil zien.

Wat we willen:

Momenten

Van helderheid

Of beter nog: van grote

Klaarheid

Schaars zijn die momenten

En ook nog goed verborgen

Zoeken heeft dus

Nauwelijks zin, maar

Vinden wel

De kunst is zo te leven

Dat het je overkomt

 

Die klaarheid, af en toe