We hebben steeds meer zichtbare techniek. Bij lage gebouwen zoals hier het Deprez fabriekje (waar nu een deel van de universiteit huist) moet die techniek gewoon buiten staan. Buiten units van airco en warmtepomp, Voorraadvaten. Hybride warmtepompen, omvormer kasten voor zonnepanelen, ventilatie units, laadpalen en kabelkasten, batterijen. Waar laat je de techniek? Een moderne vraag.
Dit gebouw functioneerde als de centrale verwarmingsinstallatie van de NS werkplaats. Grote ketels, eerst gestookt op kolen en later op gas produceerden warmte die in leidingen over de werkplaats werden verspreid. Op de begane grond en eerste verdieping zijn horeca en flexibele werkplekken ingedeeld; het acht verdiepingen tellende gebouw heeft 48 appartementen. Klik hier voor de website.
Hier woon je in het centrum. De marketeers vinden dat je net buiten de drukte woont: wonen in de luwte van de stad. Waar kalmte en levendigheid elkaar raken. Ik vind het goed gevonden. 30 appartementen met de welluidende naam: koperslager. En stadswoningen die stoomhamer als naam hebben gekregen.
De Letse Gints Zilbalodis maakte een animatiefilm met alleen dieren, een film waarin je geregeld schrikt van wat er gebeurt. Om dan weer met vertrouwen verder te kijken. Uitgeroepen tot de beste Europese animatiefilm. Een aanrader. Flow draait in Pathé en Cinecitta.
De vereniging MindLabs is op 1 april 2019 opgericht door Fontys Hogeschool, ROC Tilburg, Tilburg University, Provincie Noord-Brabant, Gemeente Tilburg en de Persgroep (het huidige DPG Media).
In de jaren daarvoor spitste het plan zich aanvankelijk toe op een innovatief mediacluster in de Tilburgse Spoorzone. Fontys Journalistiek wilde samen met mediabedrijven innoveren, midden in de stad en samenleving. Door de aansluiting van de universiteit, met unieke kennis op het gebied van interactieve technologieën en menselijk gedrag, werd het plan breder en kreeg MindLabs de ondertitel: “Where Minds, Media & Technologies meet”.
hoeveel tijd er ook voorbijgaat.
Het bloed dat uit je duimtop gutst,
je nagel zoek in de snijmachine.
De glazen lift naar de zeventiende
terwijl jij al door de grond ging bij de tweede.
Je fiets, zijwaarts op weg naar de stoeprand,
in elk zitje een verbaasde dochter.
Soms iets wat je alleen maar zag:
de jongen na de grote wedstrijd,
Rubiks kubus in de hand, ontroostbaar.
Omdat het geluk gebeurde.
Neem in deze dagen wat tijd voor poëzie. Dit gedicht is uit de laatste bundel van Ingmar Heytze, Met wat geluk. Dat is een aanrader. De foto is stadspoëzie, toch. Uit de Spoorzone. Als ik dat zie, hou ik zo van de stad.
