Hopen op een betere wereld

 

Ik blijf hopen op een betere wereld. 

Ik blijf vertrouwen in de mens. 

Ik geef de moed niet op. 

Dáár ligt de grootste dreiging. De hoop verliezen is de laatste sliding naar het einde. Als we dát doen, ga je op zekere dag met zijn allen zeggen: "Laat die bom dan maar vallen."

Kunnen wij geen liefdesoptocht houden met miljoenen tegelijk, en met miljoenen tegelijk, buiten die verouderde politiek om, van binnen uit schreeuwen dat wij niet willen dat ze onze wereld kapot gooien en dat we onze kinderen niet willen laten uitmoorden in één demonische uitbarsting. 

Fragment Toon Hermans, Alles in heimwee

Daal dan over me neer

Cirkel daar boven rond, glanzende lijmstok, terwijl je bekleed wordt met alle angsten ter wereld, tot je zwaar bent geworden, zo zwaar. 

Daal dan over me neer, Engel-van-de-Gruwel, en kom op me liggen. 

Beadem me. Bevrijd me. Wrijf je over me uit. 

Als doorschoten ben ik met hagel - dit zijn geen poriën maar minuscule eitjes. Onderhuids. Broedsel.

Om de zeventien jaar zullen ze met duizenden tegelijk uit me tevoorschijn kruipen. 

Krijs de nacht naar een einde en krijs het goede licht tot leven, het jongste licht, spuit het over me heen, het harde, het witste, het duizelingwekkende, het nieuwste, het jongste, het hamerende, verblindend godgelijk, ultieme dat ons zal wassen tot we witter zijn dan sneeuw. 

 Gedicht van Peter Verhelst, uit de Gids 2024/2

Marina, Alkesej, Ilja, Dimitri, Lev, niet iedere Rus heet Poetin

 

Wat leuk dat jullie even komen kijken

hier komt de zithoek en langs die muur

hadden we de boekenkast gedacht want ja

wij hebben nog boeken haha hier de eethoek

en daar komt oorlog en die hele achterwand

wordt een schuifpui dan kunnen we bij mooi weer

zo het terras op

 

de gang ja dat is een heel verhaal die hadden

de vorige bewoners bij de kamer getrokken maar wij

hebben dat weer ongedaan gemaakt een gang

vonden we toch wel handig daar komen kasten

bijvoorbeeld en oorlog en daar de kapstok

 

wil je boven nog zien nou die trap laten we

voorlopig zo het heeft wel wat zoals het is

daar komt oorlog daar slapen de kinderen en daar

in de grootste kamer slapen wij

 

je kan nog hoger hoor op zolder is nog plaats

voor een hobbykamer maar hobbykamer

klinkt zo duf dus noemen we het een werkruimte

en daarnaast de waskamer en oorlog

 

kijk hier het uitzicht op de tuin majestueus zeg je

nou dat is wat overdreven maar kijk hoe breed en diep

wat kan je daar niet allemaal mee doen

daar links misschien een moestuin

daarnaast komt oorlog en daarachter

is dan ruimte voor een zwembad

 

maar we weten nog niet zeker

of dat doorgaat

 

Gedicht Rob van Essen