Deze tafel heeft graphic novels als thema. Michiel van de Pol (Mantel der liefde) ligt hier naast Art Spiegelman (Meta Maus). Het is leuker en gemakkelijker om een keuze te maken op deze tafels, dan langs de volle kasten te lopen met een schuin hoofd...
Gisterenmiddag was de opening. Directeur citymarketing Mark Meeuwis vertelde dat andere citymarketeers stikjaloers zijn op deze aanpak en campagne. Wethouder Maarten van Asten wees op het feit dat Tilburgers veel trotser zijn op de stad dan in het verleden. De affiches weerspiegelen dat. Ik vind het een warm bad, omdat talrijke aspecten van de stad terugkomen.
Thea wilde graag een foto bij haar eigen affiche. Ik mocht die maken. Dan kom je ook op TilburgDailyPhoto, zei ik. Mooi om haar trots te zien. Haar affiche bevat de eerste regel van het Tilburgs volkslied: 'k zie oe daor zo gèère ligge... In de verte zien we de skyline van Tilburg. Het beeld omvat een spiegeling in het water van bomen. Het is wel een beetje een dystopisch beeld. Dat maakt dat er weer een belans ontstaat, want er zijn veel vrolijke beelden, zoals deze en deze.
Econoom Paul Schenderling is een pleitbezorger voor een andere economie om onze toekomst veilig te stellen. Hij vertaalde dit naar wat wij individueel kunnen doen. En hoe we als gemeente verstandiger keuzes kunnen maken.
Economie is een sombere wetenschap, stelde hoogleraar Reyer Gerlach. Hij is ervan overtuigd dat als we allemaal kleine stappen zetten, dat onvoldoende is. Je hebt confrontatie nodig, zei hij.
Er waren acht partijen om hun visie te geven - waar was Lijst Hans Smolders? - op het verduurzamen. Bas van der Pol D66, Hans Kokke SP, Mark Buiks CDA, Jules Pulles Volt, Anne Miep Vlasveld Partij voor de Dieren, Ruud van Baast VVD, Arne Kramer GroenLinks PvdA en Frans van Aarle Lokaal Tilburg.
We zullen minder op consumptie gericht moeten zijn, onderlinge relaties worden belangrijker, méér gericht op betekenis en geluk.
Tilburg is van oudsher een arbeidersstad. Met heel veel textielarbeiders. En ook de werkplaats van de Nederlandse Spoorwegen. In 2009 werd bekend gemaakt dat deze werkplaats, d'n Atteljee voor Tilburgers, gesloten werd. De grote Lochal - waar treinlocomotieven werden onderhouden en gerepareerd - is daarna verbouwd tot onder meer bibliotheek. De stalen constructie is gebleven, zoals die was. Zie op de foto. TilburgDailyPhoto is liefhebber van die rauwe stalen constructie. Op deze blog zijn details van de pilaren sinds 2019 steeds gekoppeld aan poëzie.
Jacques Prévert, de Franse dichter, had wel iets met arbeiders. Vier keer is een gedicht van hem opgenomen in deze blog. De blogpost Le Temps Perdu schreef ik - toepasselijk - op een zonnige middag die ik vrij had genomen in 2010.
Zeg eens kameraad Zon
Vind jij het ook niet
Tamelijk dwaas
Zo’n mooie dag te geven
Aan een baas?
Het is sindsdien altijd het meest bezochte bericht op deze blog. Prévert dicht eenvoudig. En hij hield vermoedelijk van graffiti. Want hij nam ook grafitti op in zijn werk. Zoals deze twee:
Het is leuk een ijzeren gestel te hebben. Tenslotte eindigen we allemaal als roest.
Dieu est capable de tout. Het nieuws van de Heiligen: God is tot alles in staat.
Performance
Op de foto een performance van trapeze kunstenaar Alice Davies tijdens 'Zijn we gelukkig ongelukkig' op 13 december. Alice Davies (Londen, 1999) is een circus- en performancekunstenaar gespecialiseerd in luchtacrobatiek en danstrapeze. Ze studeerde aan de Academy of Circus and Performance Art in Tilburg. Vanuit een achtergrond in beeldende kunst, muziek, acteren en literatuur onderzoekt zij circus als een vorm van vertaling en verbeelding, met de relatie tussen kijken en bekeken worden als centraal thema. In 2024 won Alice de BNG Bank Circusprijs. Sinds 2025 is zij geassocieerd kunstenaar bij Panama Pictures en vanaf 2026 volgt zij een traject binnen PLAN Brabant in samenwerking met Festival Circolo en United Cowboys.
Een psycholoog als gespreksleider. Een pedagoog, een theatermaker en een filosoof. Daar moeten wél interessante inzichten uit komen. Ja toch?
Stadsdichter Najiba Abdellaoui spreekt in een prachtige column over jezelf vragen stellen zonder haast. Het nut om twijfel toe te laten. Ik hoop dat de column binnenkort op haar website komt, dan kan je het zelf nalezen.
Geluk moet je niet najagen. Want we hebben immers allemaal onze mindere, donkere, dagen. Wie alleen social media bekijkt moet wel denken dat we allemaal super happy zijn. En dan zou je in de ban kunnen komen van een competitie om nóg gelukkiger te worden. Geluk gelijk stellen aan je bezit (huis, auto, vrienden) maakt geluk tot een object van hiërarchie. Er zou meer ruimte moeten zijn voor het ongeluk, voor mens zijn. Ik ben erg gecharmeerd van de pedagoog Jean Marie Molina: "Geluk is een consequentie van in balans zijn." Ze haalt een uitspraak aan over wie altijd in zijn comfortzone blijft: "Het is er prachtig, maar er groeit niets."
Het panelgesprek eindigt disruptief, als er nog ruimte is voor een of twee vragen. De paneldeelnemers hebben ieder vanuit een eigen blik een bijdrage geleverd. Heel kwetsbaar. Een vragensteller vind dat "schandalig individualistisch, want er is een klimaatramp gaande." Die voelt duidelijk de sfeer niet goed aan, hij zat op de verkeerde dag in de verkeerde zaal op een verkeerde tijd.
Chapeau voor de organisatie!
En blijft kapot. Ik vroeg of bekend is wanneer de deur weer functioneert. En verbaasde mij over het antwoord. Want de beheerder vertelde mij dat er géén duidelijkheid is wanneer de deur weer gemaakt is. Schijnt te maken te hebben met één schroefje, maar dan wel een hééééél bijzonder schroefje dat niet leverbaar is.
Hoe dan?
Deze deur staat precies in het midden van de parkeergarage en is de uitgang naar de Loc hal. Iedereen die daar naar toe gaat, moet nu tussen de 150 en 200 stappen méér zetten. Ik weet niet hoe dit afloopt. Ik denk een van de volgende antwoorden.
Start van een thriller
(A) Binnen een maand wordt de draaideur gekraakt.
(B) De deur blijft nog maanden afgesloten met lint, onbegrijpelijke ellende.
(C) De deur wordt simpelweg verwijderd.
(D) De deur krijgt een eigen naambordje, gesponsord door de Weight Watchers, omdat honderden mensen nu gemakkelijker hun 10.000 stappen per dag halen. De deur blijft vanzelfsprekend wel dicht.
Online talks, die in coronatijd de Bibliotheek LocHal in onze huiskamer lieten komen.
Vanuit een vrijwel lege LocHal. Met bijzondere, uiteenlopende onderwerpen. Zoals geluk en hoop in nieuwe tijden.
Om 13:00 uur komt de Roze Maandag Express aan op het centraal station van Tilburg. Vanuit daar trekt er een Pride Walk door de stad naar het kermisterrein, waar de officiële opening plaatsvindt. Deze officiële opening vindt plaats om 14:00 uur bij het Jupiler Bierhal Plein. Daarna barst in de hele stad één groot feest los. Deelname aan de Pride Walk is gratis en deelnemers verzamelen zich op het centraal station van Tilburg.
Het zijn niet alleen maar paradijsvogels en feestvierders die aandacht hebben voor de LHBTQ+ gemeenschap. Er is ook verdieping. In de LOChal verdiepten enkele tientallen bezoekers zich in queer gemeenschappen en pride walks in boeken.
Broekhoven en Trouwlaan: goei volk!
Stadsdichter Frederike Luijten en kunstenaar
Corné van de Schoor ontwierpen een deurmat, of eigenlijk een heleboel deurmatjes voor de Lochal. Het bevat een gedicht. Mij valt op dat bezoekers er langs lopen in plaats van eroverheen. Bezoekers worden aangespoord om hun
voetstappen op de mat achter te laten, maar dat lukt dus niet zo goed. Ik vind het erg sympathiek om poëzie een alledaags karakter te geven. Er missen volgens mij nog wel wijken, zoals De Blaak. Toen ik een Loc hal medewerker daarnaar vroeg, schrok hij. Er worden toch geen matjes weggehaald?, vroeg hij zich af.
Talloze mensen passeren hier dagelijks. Waarschijnlijk onbewust van het feit dat ze een kunstwerk langslopen. Het is gemaakt door Pien den Hollander. Lees hier meer.
(A) Weinig mensen weten dat je via de trap onzichtbaar door de muur kan stappen.
(B) De trap is na de renovatie blijven staan, omdat weghalen te duur was.
(C) Op de muur zit een vlek waar voorgangers met hun hoofd tegen de muur sloegen.
(D) De laatste trede.
