Als je denkt het alleen te kunnen
Als je denkt alles te hebben gezien
Als je denkt het zicht te hebben
Je denkt te kennen
Je denkt te weten
Je denkt op te lossen
Je denkt je gedachten vast
Je denkt jouw gezicht troebel
Je denkt slechts alleen
Je denkt slechts
Je denkt slecht
Je denkt alleen
Bron: Anne Ilse Schaap
doe het toch maar
ook op die momenten
dat je denkt dat
niemand je ziet
blijf het doen
roer je
kom opdagen
maak een vuist
laat je horen
vertel ze
vertel de verhalen
iemand zal luisteren
iemand zal je begrijpen
doet het toch maar
blijf herhalen
wat je gisteren zei
zeg het vandaag weer
en morgen ook
Detail gedicht van Bab Gons, Doe het toch maar
Atlas Contact, ISBN 9789025470401
mijn papa is een foto met
een kaarsje en een bloem
hij kijkt heel anders dan
de man die ik nu papa noem
in mijn dromen zie ik
mijn papa's samen staan
zij spelen tafelvoetbal
ik moedig beiden aan
durf geen partij te kiezen
te bang om nog een keer
een papa te verliezen
Gedicht Eredivisie, Monica Boschman
Uit Dichter nummer 39 Tot de maan en achter het behang, gedichten over papa's en mama's en alle andere mensen die opvoeden natuurlijk ;-) // Wil je een abonnement: abonnement.plint.nl
Met niemand kun
je je intiemste
gedachten delen.
Wat er echt
toe doet
dat draag je
alleen.
Het is een
permanente last
het is een
stille vreugde
hier kan niemand
je vinden,
hier wordt niemand
onthaald.
Uit: Er woont een meisje in me dat niet sterven wil, Tove Ditlevsen.
ISBN 9789493399495 Das Mag uitgevers
De pilaren in de LocHal bibliotheek zijn prachtig. TilburgDailyPhoto laat fragmenten van pilaren zien. En koppelt die aan mooie poëzie.
Hierbij een fragment van Spinvis. Het komt uit 'De gedichtenapotheek', dat ik vorig jaar kocht in de poëzieweek. Met gedichten voor alle emoties: verlies van een dierbare, ziekte, liefdesverdriet of gewoon op zoek naar betekenis. 'De gedichtenapotheek' samengesteld door Philip Huff is een goede aanschaf.
Droom een boot in de zon
Geef 'm zeilen en wind
Kus een droevige mond heel zacht
Voor de dag begint
Bewaar een steen in je jas
Uit het land waar je sliep
Waar je de wonden opliep
Waar een Koninkrijk verging
Haal de parels uit de zee
Geef ze weg
Vecht met alles wat je hebt
Verlies het goed
Wacht dan tot het lichter wordt
Je hebt de tijd
Reis ver, drink wijn, denk na
Lach hard, duik diep, kom terug
De Romanticus piept: “Ik ben zo verdrietig in dit rare nu. Ik ben negen en heb net een broertje gekregen. Onze moeder zegt dat het een halve Palestijn is. Ik duw de kinderwagen over straat en de mensen zeggen dat hij mijn broertje niet kan zijn. Hij is te bruin, zeggen ze. ‘Arabieren’, zegt de meester op school, ‘zijn monsters met theedoeken op hun kop.’ Maar mijn broertje is een baby’tje en een baby’tje kan geen monster zijn. De mensen zeggen: ‘O, een halfbroer.’ Maar hij hoort niet half bij mij, maar heel. Ik kan hem niet in tweeën knippen, hij is zichzelf, hij is een baby’tje.”
Gedicht Zorg, van Esther Jansma. Bundel: We moeten ‘misschien’ blijven denken. In haar bundels fungeren personages als ‘het hoofd’, ‘De Romanticus’ en ‘Oud’.
Tilburg is van oudsher een arbeidersstad. Met heel veel textielarbeiders. En ook de werkplaats van de Nederlandse Spoorwegen. In 2009 werd bekend gemaakt dat deze werkplaats, d'n Atteljee voor Tilburgers, gesloten werd. De grote Lochal - waar treinlocomotieven werden onderhouden en gerepareerd - is daarna verbouwd tot onder meer bibliotheek. De stalen constructie is gebleven, zoals die was. Zie op de foto. TilburgDailyPhoto is liefhebber van die rauwe stalen constructie. Op deze blog zijn details van de pilaren sinds 2019 steeds gekoppeld aan poëzie.
Jacques Prévert, de Franse dichter, had wel iets met arbeiders. Vier keer is een gedicht van hem opgenomen in deze blog. De blogpost Le Temps Perdu schreef ik - toepasselijk - op een zonnige middag die ik vrij had genomen in 2010.
Zeg eens kameraad Zon
Vind jij het ook niet
Tamelijk dwaas
Zo’n mooie dag te geven
Aan een baas?
Het is sindsdien altijd het meest bezochte bericht op deze blog. Prévert dicht eenvoudig. En hij hield vermoedelijk van graffiti. Want hij nam ook grafitti op in zijn werk. Zoals deze twee:
Het is leuk een ijzeren gestel te hebben. Tenslotte eindigen we allemaal als roest.
Dieu est capable de tout. Het nieuws van de Heiligen: God is tot alles in staat.
Performance
Op de foto een performance van trapeze kunstenaar Alice Davies tijdens 'Zijn we gelukkig ongelukkig' op 13 december. Alice Davies (Londen, 1999) is een circus- en performancekunstenaar gespecialiseerd in luchtacrobatiek en danstrapeze. Ze studeerde aan de Academy of Circus and Performance Art in Tilburg. Vanuit een achtergrond in beeldende kunst, muziek, acteren en literatuur onderzoekt zij circus als een vorm van vertaling en verbeelding, met de relatie tussen kijken en bekeken worden als centraal thema. In 2024 won Alice de BNG Bank Circusprijs. Sinds 2025 is zij geassocieerd kunstenaar bij Panama Pictures en vanaf 2026 volgt zij een traject binnen PLAN Brabant in samenwerking met Festival Circolo en United Cowboys.
die van binnen dingen doet die niemand ziet
ook ik niet want donker is het daar en zwart
maar ik weet zeker hij bestudeert er
aard en structuur van heel mijn blanke almacht
hij morrelt eerst aan halfvermolmde kasten
dan voel ik splinters schieten door mijn schouder
nu leest hij oude formulieren dit is het lastigst
te veel slaven trok ik af van de belasting
Lucebert 1924 -1994
De pilaren in de LocHal bibliotheek zijn prachtig. TilburgDailyPhoto laat fragmenten van pilaren zien. En koppelt die aan mooie poëzie.
‘Het is te ingewikkeld’, zegt het hoofd.
‘Het is eenvoudig’, zegt de vader. ‘Eerst had je maar één plek
waar je altijd naar toe kon en nu heb je er voortaan twee.
Dan kom je bij mij langs en doen we alsof ik een hotel ben’.
‘Het Amstelhotel’, roept het hoofd. ‘Dan was ik een prinses!’
‘Romantisch gezeik!’ zegt de moeder.
De vader slaat zijn armen om het hoofd.
‘Romantisch is niet erg’,
fluistert hij. ‘Wie verdriet heeft, moet plannetjes verzinnen.
Hoe beter de plannetjes. Hoe vrolijker je wordt’.
Het hoofd twijfelt: romantisch gaat over dingen die
misschien niet waar zijn. Maar haar armen weten het zeker,
haar armen houden hem vast.
Stijf houdt de Romanticus de vader vast.
Uit: Esther Jansma, We moeten ‘misschien’ blijven denken
De pilaren in de LocHal bibliotheek zijn prachtig. TilburgDailyPhoto laat fragmenten van pilaren zien. En koppelt die aan mooie poëzie.
