Jongeman: "Ik had een condoom en dat was heel dik."
Meisje: "Ik heb gehoord dat ze dan veel eerder knappen."
Schôon…voor wie het wil zien
Jongeman: "Ik had een condoom en dat was heel dik."
Meisje: "Ik heb gehoord dat ze dan veel eerder knappen."
Het gaat ten koste van de werkgelegenheid. Maar je mist ook de zalige kletspraat onderling.
"Na vijftig jaar vind ik het genoeg, dan meugde toch wel stoppen met werken?"
Cassière: "Volgend jaor gao ik met pensioen, dan heb ik 53 jaor gewerkt."
"Tegenwoordig willen ze nog maar 26 uur werken, maar betaold krèège vur 40 uur."
"Ja, en ze beginnen met 32 jaor te werken en willen mee 52 jaor mee pensioen."
Zaterdagmorgen. Markt op het Stadsforum. Bij Marius koop ik pelpinda's. Ik heb een zakje kleine pelpinda's en wil gevat uit de hoek komen, dus ik zeg: "Je snapt wel welke vraag dit oproept?". Vragende blik. "Waar liggen de gróte nootjes?" De verkoper wijst naar rechts. De kleine nootjes liggen uiterst links in de kraam en... warempel, helemaal rechts liggen de grote nootjes. Zelfde zakje. Twee kwartjes duurder.
Ik pak een tweede zakje en hussel ze onbewust wat door elkaar. Ik kijk naar de zakjes en zie geen verschil meer... "Er zit toch helemaal geen verschil in deze zakjes", probeer ik. De verkoper kijkt en wijst zonder aarzelen naar het rechter zakje. Dan zie ik dat de kleur van de afsluitende plakband verschillend is.
'Dat zijn de grote en die smaken ook anders dan de kleine." Mijn beurt om een vragend gezicht te trekken. "Die grote komen uit Israël en die kleine uit Egypte." Ik ben helemaal uitgepraat. Maar heb veel zin om de 'ollienutjes' aan een smaaktest te onderwerpen. Drie mensen hebben de nootjes getest. Mensen, koop die kleinste, lekkerder én goedkoper.
Tilburgs dialect
Ons moeder hò en riske ollienutjes opgehangen vurde biediefkes
Mijn moeder had wat aan een touwtje geregen pinda's opgehangen voor de mezen.
Uit Goedvertòld, woordenboek diksjenèèr Nederlands - Tilburgs
"Ik ging op mijn 12e werken. Hier om de hoek zit iemand met een karton voor zich waar geld in kan. Die kan toch ook gaan werken? Ik irriteer me daar dood aan. Tot mijn zeventigste heb ik gewerkt. Acht jaar heb ik de vakanties doorgewerkt. Ik irriteer me als iemand óók kan werken. Van werken is nog nooit iemand slechter geworden."
Hij is 78 jaar oud. TilburgDailyPhoto is het luisterende oor, die achteraf denkt: ik heb Superman ontmoet.
Illustratie: schilderij in de Graanhandel
De plek waar winkelen en leren samenkomen. Nu de vakantie zo is aangebroken, informeer ik bij een medewerker.
"Gaan jullie gewoon door in de vakantie?"
"Ja, hoor." (neutraal gezicht)
"En doe je dat dan vrijwillig?"
"Nee, er is een rooster." (treurig gezicht)
"Nou, hou je taai dan!"
"Oh, dat komt goed hoor." (neutraal gezicht).
"Die is niet uitgenodigd. Ge moet niet zo hard zèn, zee mijn vrouw. Mar witte... toen onze Sem een mònd in de het ziekenhuis lag, toen heb ik mijn vrienden wel leren kennen!"
Er zijn van die dingen die niemand graag doet.
Je rijbewijs of paspoort verlengen. En je hebt van die dingen die mannen niet graag doen. Boodschappen doen, kleding kopen en ja, ik denk ook: de kapper. Nou heb ik daar geluk mee. Gepensioneerde kapper Jos is een echte levensgenieter en ja, daar kan je uuuuren over praten. Nu ben ik al weer een tijd klant bij kapper Schuurkes aan de Korvelseweg. Toen ik daar vrijdag binnenstapte - zonder afspraak - had ik me ingesteld op een wachttijd. Maar ik was snel aan de beurt. Wat ik bij de kapper en zijn zoon erg waardeer: ze praten niet met meel in de mond. Veel middenstanders zijn huiverig om een mening te geven, want: "dan komt de klant niet terug." Zoniet bij Schuurkes. Ik had net gelezen over de ouderwetse pastoor (de man van het klokkenluiden aan de Ringbaan) die nu ging demonstreren bij een abortuskliniek. "Het moet niet gekker worden", zei ik.
En vervolgens hebben we aan één stuk door gepraat. Over een leerstellige of een uitnodigende kerk, over de rol van het geloof in dagelijks leven, over het Joodse geloof en de gewoonten, over hoofddoeken ("de zusters droegen vroeger allemaal een hoofdkap, toch?"), over discriminatie simpelweg op je naam als je Mohammed heet, over politieagenten met een hoofddoekje (nu verboden, maar we vinden beiden dat het zou moeten kunnen), over een Nederlander (derde generatie Marokkaan) die geen huis wil kopen (want rente betalen is verboden door het geloof), maar die er op naam niet tussenkomt als hij een vrije woning huurhuis wil huren, over de vraag of je je moet aanpassen aan waar je woont of anders vaststellen dat het niet jouw land is, over dat gelovige mensen gelukkiger zijn (niet omdat ze geloven, maar omdat ze deel uitmaken van een gemeenschap. Enfin, ik stap vaak uit de kappersstoel met het idee dat er oplossingen zijn. "Heb je mijn tekst op de voorruit al gezien?"
Et maokt ons nie èùt
waor ge vandaon komt.
Et maokt ons nie èùt
wie ge bent.
Et gaot erom
hoe dègge zêêt!
Ge moet nie dröppele, mar durpisse.
Bij het afscheid nemen: "Gin dingen doen die ik ôk niet zou doen!"
Afrekenen bij slager Lejeune. "Het is 49,50" // "Is dè een bod op men höös?"
Mijn zoon, ik heb al een tijd geen contact met hem gehad. En van hem komt ook niks. Lang leve de lol, 3 bier. Drugs en drank. Eens in de zoveel weken komt er iemand en dan wordt zijn flatje weer opgeruimd. Dan is het weer goed. Hij kon in de gevangenis ook aan drugs komen. Alles heeft zijn prijs. Eigenlijk heeft ie een goed karakter.
Uiteindelijk sta ik 35 minuten te wachten. Zonder me te vervelen, want deze situatie werkt verbindend. En stimulerend voor Tilburgse humor. Ik heb met genoegen en een glimlach staan te luisteren.
Vraagt een bezoeker aan een bekende: "Hèdde gij een half verreke besteld?"
<geluid van hakken in de keuken> "Daor gao weer een hond..."
Is de kok in slaop gevallen? Der komt niks uit dè luik...
<bezoeker wordt gebeld op zijn mobiel, neemt op en sluit af> "Hahaha... ze hebben mij al als vermist opgegeven..."
Pas nu ik de foto nog eens goed bekijk, zie ik dat er een bezoeker een tas heeft meegenomen met de toepasselijke tekst Has no deadline. Pure poëzie.
"Wat moet, dat moet. Het is nie aanders!"
"Ik kom niet uit Tilburg oorspronkelijk. In feite is Tilburg één open inrichting, hè... Als ze niet weten wat ze mee oe aan moeten, douw het mar naar Tilburg."
Ik hou ervan tussen dialect sprekende terrasgangers te zitten: agge kunt kwatsen voelde oe eigen thuis.
"Er is geen lange termijn perspectief. De ministers kijken niet langer dan drie maanden vooruit. Dat deugt niet."
"Ik geloof in complot theorieën. Corona is bedacht door vrouwen, om ons mannen uit het café te houden. Vroeger zat ik aan de trappist, nu loop ik bij de therapist..."
Bij de slager praten we over de wegwerkzaamheden. Als we de deur weer uitstappen, hoor ik de volgende klant biefstuk vragen. "Kogel of gewoon? Is het een chic weekend of een gewoon weekend."
Op de markt wacht ik op mijn beurt bij de kraam met paddenstoelen. "Ik heb het allerbeste net gekocht", zegt de man naast mij. "Het is u gegund, hoor", is mijn antwoord - de hele kraam vol champignons, oesterzwammen en morieljes bekijkend. "O, maar u kunt ze kopen van me", zegt de klant.
In de boekhandel kopen we de nieuwe bijbelvertaling - de kunstversie met kunstwerken uit de Lage Landen. We krijgen een kort exposé dat dit de beter leesbare versie is, vanwege typografie en bladspiegel. De boekhandelaar heeft een nieuwe kassa. "De knop godsdienst hebben we net laten veranderen... - die boeken verkopen kennelijk niet - dus de bijbel valt nu onder filosofie."