# 24 Ateliers

 ze zal de stad zijn 

        niet leren om keuzes te maken

                om stil te zijn

                            om zich klein te houden 

ze zal bouwen 

Frederique Luijten 

# 196 Omhoogkijken - Alles van waarde is weerloos

Hebben we mooie muurpoëzie... laten al die kleine mozaïeksteentjes los. Potverdorie! Ik heb geen idee of er iemand is die hiervoor verantwoordelijk is - die kan of moet herstellen. 
 

# 152 Geluk - Zijn we gelukkig ongelukkig?

Zaterdagmiddag. Panelgesprek "Zijn we gelukkig ongelukkig?". 

Een psycholoog als gespreksleider. Een pedagoog, een theatermaker en een filosoof. Daar moeten wél interessante inzichten uit komen. Ja toch? 

Stadsdichter Najiba Abdellaoui  spreekt in een prachtige column over jezelf vragen stellen zonder haast. Het nut om twijfel toe te laten. Ik hoop dat de column binnenkort op haar website komt, dan kan je het zelf nalezen. 

Geluk moet je niet najagen. Want we hebben immers allemaal onze mindere, donkere, dagen. Wie alleen social media bekijkt moet wel denken dat we allemaal super happy zijn. En dan zou je in de ban kunnen komen van een competitie om nóg gelukkiger te worden. Geluk gelijk stellen aan je bezit (huis, auto, vrienden) maakt geluk tot een object van hiërarchie. Er zou meer ruimte moeten zijn voor het ongeluk, voor mens zijn. Ik ben erg gecharmeerd van de pedagoog Jean Marie Molina: "Geluk is een consequentie van in balans zijn." Ze haalt een uitspraak aan over wie altijd in zijn comfortzone blijft: "Het is er prachtig, maar er groeit niets." 

Het panelgesprek eindigt disruptief, als er nog ruimte is voor een of twee vragen. De paneldeelnemers hebben ieder vanuit een eigen blik een bijdrage geleverd. Heel kwetsbaar. Een vragensteller vind dat "schandalig individualistisch, want er is een klimaatramp gaande." Die voelt duidelijk de sfeer niet goed aan, hij zat op de verkeerde dag in de verkeerde zaal op een verkeerde tijd. 

Chapeau voor de organisatie! 

 

Goei volk!

Broekhoven en Trouwlaan: goei volk! 

Stadsdichter Frederike Luijten en kunstenaar Corné van de Schoor ontwierpen een deurmat, of eigenlijk een heleboel deurmatjes voor de Lochal. Het bevat een gedicht. Mij valt op dat bezoekers er langs lopen in plaats van eroverheen. Bezoekers worden aangespoord om hun voetstappen op de mat achter te laten, maar dat lukt dus niet zo goed. Ik vind het erg sympathiek om poëzie een alledaags karakter te geven. Er missen volgens mij nog wel wijken, zoals De Blaak. Toen ik een Loc hal medewerker daarnaar vroeg, schrok hij. Er worden toch geen matjes weggehaald?, vroeg hij zich af.

# 154 Omhoogkijken

We hangen een spiegel op aan een spijker in de wand

De hand gaat niet omhoog om een haarlok glad te strijken

We kijken langs het beeld door deuren heen en ramen

De stad verschijnt die we met passen en verlangen hebben uitgelijnd

In de lijst is gevat wie we zijn

We zijn het vlees van de stad

Jasper Mikkers

Muurschildering

Is het een lepel waarmee je eet?

Of een woord?

Ik eet altijd het liefst met iets waar de 

letter a in voorkomt. 

A. 

Afgang: voor een boterham. 

Aambeeld: voor hutspot of biefstuk. 

Auto: voor soep. 

 

Detail gedicht Woorden, Esther Porcelijn
 

Dialoog onder muurpoëzie

 

Ik herken je aan je haren

je schouders, hoe je loopt

   is het goed dat ik in jou verdwaal

   wil je dan in mijn verhaal

   daar kan ik je voor altijd bewaren   

Want een stad

Want een stad die blijft vernieuwen
Zo'n stad tintelt op de tong
Da's een stad die steeds blijft smaken
Eeuwig vers en altijd jong

Fragment Frans van Pamelen

Zalig Kerstfeest

Zalig Kerstfeest, lieve lezers en kijkers, volgers van TilburgDailyPhoto. 

hun ziel die eigenlijk  onze

ziel is onze onsterfelijke 

gezamenlijke ziel dat is

de stad zij overleeft ons

De foto is gemaakt in de Petrus en Donders kerk. Het fragment van een gedicht van Martin Beversluis.

Vanuit het verleden

mijn stad bestaat uit mensen die

elkaar de hand reiken wars van

geloof of politiek mijn stad is het

besef dat we haar samen maken

een eindeloze opvolging van

levens vanuit het verleden tot in

het hiernumaals en daarin

een opdracht tot voortbestaan.

Detail gedicht Martin Beversluis

# 95 Omhoogkijken

je bent vader en moeder tegelijk
en ik zie als ik zo op en in je kijk
je bent de mannen en de vrouwen
je bent de vriendschap en het vertrouwen
je bent de geschonden gebouwen
als stad absoluut een discounter
en terwijl ik veel in je haat kan ik steeds van je houden

Fragment gedicht Martin Beversluis

Tegendraads duifje

De tijd is een kat die
loert naar een duif is
een belofte maak één
klein foutje één misstap
dan eet ik je op de tijd
heeft alle geduld van de
wereld hij wacht op je

Detail gedicht Martin Beversluis

Toverstad

Over honderd jaar ben ik in
Tilburg nog hooguit een straatnaam
de Stadsdichterswijk wordt een
pittoresk klein wijkje dat al vervallen
is als het wordt opgeleverd je kunt rijden
over Boulevard Jace van de Ven neemt
een zijstraat Nick J. Swartweg en
die loopt dan weer evenwijdig aan
Frank van Pamelen Avenue die
op zijn beurt weer toegang geeft
tot het Esther Porcelijnplein
en als je daar bent geweest
moet je beslist ook eens over
de Jasper Mikkersallee lopen
tot je uitkomt bij het liefelijke
Martin Beversluisplantsoen en
dan heb je ergens achteraf ook
nog het Cees van Raaksteegje
maar dat loopt dood.

Gespiegelde stad

We krijgen steeds meer stadsgedichten, heerlijk! Klik op de foto om te vergroten: wij zijn het vlees van de stad.

Details

Zo is niets tilburgs mij vreemd, ik besef

poëtisch correct dat de stad een sprookje vol

lusten en lasten, met donkere steegjes, met

malloten, met meisjes, met verhalen, met kunsten,

met bruggen te slaan met woorden die spelevaren.

Zeggen dat het tijd is

Wat een nostalgisch plaatje van de Tilburgse bibliotheek. Ik hoop dat mijn kijkers/lezers deze kerstdagen ook toekomen aan lekker lezen. 

zeggen dat het tijd is, dat de tijd

vliegt, erop vooruitlopen, de tijd

stilzetten zelfs, toe maar, alsof die

zich daar iets van aan zou trekken 

Afgelopen maand is het besluit gevallen om de bibliotheek te vestigen in de LOC-hal van de Spoorzone. Ik hoop op een succes. Er zijn lieden die een bibliotheek uit de tijd vinden. Die ze zien verdwijnen, net als ze op den duur de boekhandel en platenzaak zien verdwijnen. Ik weet het niet. Ik hoop dat de bibliohteek zichzelf opnieuw uit kan vinden. Voorlopig ziet het daar wel naar uit. De Tilburgse stadsdichter Jasper Mikkers vroeg tien dichters om een nieuwjaarsgedicht. Daar is een film van gemaakt. De film is tijdens de kerstvakantie voor iedereen te bekijken op verschillende plekken in de stad: op TV-schermen in winkels en op pleinen en in een aantal openbare gebouwen, zoals de Bibliotheek, het Regionaal Archief Tilburg, de Schouwburg en NWE Vorst. In de Bibliotheek Tilburg Centrum wordt de film vertoond op de grote multitouch-tafel op de eerste verdieping. Fragment gedicht Jace van de Ven.

Adieu Ad Willemen

Ad Willemen is niet meer. Heel veel Tilburgers kregen les van hem. Ik bewonderde zijn virtuositeit als grafiekkunstenaar. Vandaag geen eigen foto, maar een foto uit de papieren harem van Ad Willemen. De stadsdichter heeft een mooi gedicht Teruggebracht Vuur gemaakt ter herinnering. Adieu!

Margot Homan

In de Helga Deen tuin aan de Willem II straat is een monument geplaatst van kunstenares Margot Homan, hier naast het beeld in haar atelier. Helga Deen is een jonge Tilburgse die is overleden in Sobidor. Achtien jaar oud. Het initiatief voor een kunstwerk in de Helga Deen tuin is genomen door  de bewonersvereniging Willem II Straat en de Liberaal Joodse Gemeente. De nieuwe stadsdichter Jasper Mikkers schreef een ontroerend gedicht over Helga Deen.

Engel

Veel impact. Dat is een goede kwaliteit van een stadsdichter. In de kabinetskast van Guido Geelen, het monument tegen zinloos geweld, staat een gedicht over de stadsdichter. De auteur komt tot de vergelijking met een kei. Mag ik daar de vergelijking met een engel tegenover zetten?

D’r haar op zolder / hoge hielen / waarom groter / - wat is groot - wat is klein  / een muze die zich menselijk toont / in een knieval naar een aards bestaan

nodig heeft ze het niet / ook zonder / staat ze voor wat ze staat / porcelein mag breekbaar zijn / onz’ Porcelijn is van geEstherd marmer / een rots uit de kunst / een kei van een dichter

Auteur: JaKijKes 12/11/12