Uit de oude doos: naast de kerk Café Biljart Monument

Op de elektriciteitskast staat een foto uit de oude doos. De oorspronkelijke speld van Willem II. En met dat mooie trapgeveltje: Café Biljart Monument. 

 

Asielzoekers

We waren ver van huis.

Loop wat door, zei je zachtjes,

kijk niet zo achterom,

het zit ons niet op de hielen.

 

Maar wat zijn dat dan voor stemmen,

vroeg ik, en wat flikkert daarginds,

dat zijn toch tekenen

die niet bedriegen?

 

Het komt niet deze kant op, zei je,

dit is het goede pad en verder

hebben we toch altijd onze papieren.

 

We glimlachten naar elkaar,

verontschuldigend, geruststellend,

klappertandend van doodsangst.

 

Gedicht van Koos Geerds

Adembenemend uitzicht

Foto gemaakt tijdens Open Monumentendag vanuit het kantoor van Bedaux de Brouwer architecten, het Kantongerecht. Je ziet hier ook mooi de cirkels in de Stadsforum stenen. 
 

Stadsforum

 

Heet! Verkoeling zoeken

Boven dertig graden. Verkoeling zoeken. 

Dat kan bij een fontein, zoals hier op het Stadsforum. De lange bank is opgedragen aan Eva Hermans-Kroot. 
 

# 142 Geluk | Een groot misverstand, Kerstverhaal

 

We weten niet veel van de hemel. Er zijn veel veronderstellingen. Dat de stoeltjes er van goud zijn. Dat de zon altijd schijnt en er geen onenigheid meer is. Pieta voelt zich er heus wel thuis. Er zijn wolken waar je je op terug kan trekken, als je daar even behoefte aan hebt. Het is immers wel een omgeving met veel prikkels. De familie is enorm groot. Opa, oma, pa en ma, ooms, tantes, neven en nichten. Heel vaak is het feest, je ziet of iemand jarig is doordat de jarige Job een lichtgevende slinger draagt. De temperatuur is altijd aangenaam, daarboven lijkt het klimaat nog het meest op de fijne nazomer temperaturen van september. An Indian Summer. 

Dat steekt Pieta wel een beetje. De afwisseling in de 4 seizoenen die ontbreekt. De vreugde van de lentebloesem. Het niks-hoeft-alles-mag gevoel van de zomer. Toegegeven: aan het eind van het jaar voelt ze heimwee. Heimwee naar de Koningswaai. Het is een groot misverstand dat iedereen in de hemel voortdurend gelukkig is. Dat is niet waar. Als ze een beetje de pest in heeft, als ze eens chagrijnig is, helpt haar beschermengel. "Ge kunt nie aaltij in de kèèkert staon, Pieta. Dè witte toch?" Als kasteleinsvrouw miste ze die warmte van december. De vaste klanten. De saamhorigheid. Sjaak met zijn ouwe klaare. Henk die een vieux-ke kwam halen. Nou is het in de hemel goed toeven. Ook als je niet lekker in je vel zit. Dat mag vier dagen duren. Daarna overlegt de beschermengel met Onze Lieve Heer. En komt er altijd een oplossing. Zo is er de dertig minuten terug optie. Alléén in december mag je dertig minuten terug naar beneden. Je loopt daar twintig minuten onzichtbaar rond. Er zijn mensen die het 'voelen' als in hun omgeving zulke onzichtbare hemelgangers zich manifesteren. De laatste tien minuten ben je zichtbaar. 

Enfin, lang verhaal kort. Pieta Melis mag even terug naar haar geliefde Koningswaai. "Zet men mar in de Koningstraat", vertelde ze. "Bij de Hogere Burger School." En zo geschiedde. Pieta weet niet wat ze ziet... Naar de school met de kantelen - het oude paleis - toelopend, denkt ze vol weemoed aan de Koningswaai zoals zij die kende. Stiekem hoopte ze daar terug te komen. Maar nee, de dertig minuten terug optie brengt je naar het nú. Had ze nou maar beter geluisterd naar bekenden die vertelden dat 30 minuten terug tegenvalt. Ze loopt onder de Katterug door, dat huis op huis gestapelde brute gevaarte. Naar links kijkend  ziet ze een grote vlakte, het Koningsplein. Ze ziet sloopwerkzaamheden. En voelt dan een zware druk op haar borst. Doorlopend komt ze langs het gerechtsgebouw, waar een groot nieuw gebouw staat tegenover de Heikese kerk, bij de haar bekende Schouwburg. Ook al is ze onzichtbaar, die druk op haar borst neemt toe. Verdorie. Ze krijgt veel te veel prikkels. En besluit richting Korvel te gaan. Zo bij het Sint Anna plein neemt de pijn af. Dit kent ze! Hier is in honderd jaar dan ook nagenoeg niks veranderd. Ze loopt over de Korvelseweg naar de Van Sonstraat. Veel vlugger dan ze zich realiseert, hoort ze een sirene afgaan. Het signaal dat ze zichtbaar zal worden. Dat gebeurt precies op de hoek met de Capucijnenstraat. Pieta slaat linksaf en stapt bij Café de Troubadour binnen. Hier is jong en oud welkom, arm en rijk, druktemaker of stille kracht. De kastelein lacht haar vriendelijk toe als ze aan de bar gaat zitten. Ze hoeft niks te vragen. Ze krijgt een warme chocolademelk met slagroom voor zich. Alle druk valt bij de eerste slok van haar af. Rob Verbunt moet lachen om de snor van slagroom bovenop haar lip. Als hij zich heeft omgedraaid weet hij het niet zeker meer. De gast is weg. De stoel is leeg. Hij ruikt nog sigaar. Maar het brandende stukje sigaar uit de asbak is weg. Is het dan allemaol mar verbilding?

 

Zee van Afrikaantjes

Het Stadsforum doet nog wat 'stenig' aan, al is dat sterk afhankelijk van waar je staat en hoe je kijkt. Je kunt ook deze zee van Afrikaantjes zien.
 

Aanleg Stadsforum

 

Stadsforum, wat klaar is, ziet er mooi uit

 

Aanleg Stadsforum

 

Stadsforum in aanbouw

 

Pracht banier

 

Goudzweem

Het laatste uur voor de zonsondergang. Het gouden uurtje.
 

# 122 Geluk - wat gaat het mooi worden

Op zaterdagmorgen hoorde je de stratenmakers nog tikken, nabij de Heikese kerk. Het gaat écht mooi worden, het Stadsforum.
 

Regendreiging

 

Happy Bach Dag

Het is de geboortedag van Johan Sebastian Bach: Happy Bach Dag. Op meer dan twintig locaties in Tilburg is zijn muziek te horen. Het programma kan je lezen door hier te klikken. 

Het carillon in de wasknijper bij het station speelt van 7 uur in de ochtend tot 9 uur 's avonds Bach muziek. 

Stadsbeiaardier Carl van Eyndhoven geeft om 12.30 uur een live beiaardconcert vanuit de toren van de Heikese kerk. De hele dag is er live muziek in het Kessels museum en de Harmonie. 

Kinderen van basisscholen en middelbare scholen laten Bach horen in het Elisabeth Tweesteden ziekenhuis. 

De stadsorganist Rob Nederlof gaat samen met een stadsgids Op stap met Bach, een orgelwandeling langs de Heuvelse kerk, het Paleis en de Kapel van Fontys. 

Om 18.30 uur geeft Nederlof een concert van een half uur in de Heikese kerk. 

Un hil schôon programma!

De concerten worden verzorgd door professionele musici, studenten van Fontys AMPA, docenten en leerlingen van Factorium Cultuurmakers.

Happy Bachdag Tilburg is een initiatief van Sounding Bodies in samenwerking met Schouwburg Concertzaal Tilburg, Fontys AMPA, Heikese Kerk, Prorail, Factorium Cultuurmakers en Elisabeth Ziekenhuis Tilburg. Mede mogelijk gemaakt door Gemeente Tilburg, Prins Bernhard Cultuurfonds, Ondernemersfonds Binnenstad Tilburg, KoBra en Edward Meijer.

 

Op de foto een kunstwerk van Vincent Dams, Brain Freeze. 

Stadsforum bomen

 

Paleis om te strelen

Dat is slim gedaan, zegt een dame naast mij. We staan voor de gordijnen die in Tilburg zijn gemaakt voor de Chinese zaal van Paleis Huis ten Bosch. Op die gordijnen worden iconische Nederlandse bouwwerken en dagelijks taferelen vastgelegd, naar een ontwerp van Atelier Liesbeth Stinissen. 

Je wilt die gordijnen aanraken, zegt mevrouw. Maar we staan voor een tafel die dat voorkomt. Op die tafel zijn proefstukjes van de gordijnen gemonteerd. Ons Tilburgse paleis om te strelen. 

Expositie Konklijk Borduren, verhalen en vakmanschap. Nog tot 29 mei gte bezoeken. Let op: alleen toegankelijk als je vooraf een kaartje koopt, klik hier. 

Art deco lampen bij het paleis

 

De drukke zaterdagmiddag