Korvelseweg.
Fotografiezaak Frans van Aarle. In het midden van de etalage hangt een foto van Theo Weterings. Hij nam afscheid van het burgemeesterschap. In de stad waar hij werd geboren, in een gezin met 13 kinderen. In de stad waar hij zijn vrouw Wilma leerde kennen. Een gewone Tilburgse jongen. Die vast zijn foto ook bij een gewone Tilburgse fotozaak heeft laten maken. En daar is die fotozaak trots op.
"Ik ging op mijn 12e werken. Hier om de hoek zit iemand met een karton voor zich waar geld in kan. Die kan toch ook gaan werken? Ik irriteer me daar dood aan. Tot mijn zeventigste heb ik gewerkt. Acht jaar heb ik de vakanties doorgewerkt. Ik irriteer me als iemand óók kan werken. Van werken is nog nooit iemand slechter geworden."
Hij is 78 jaar oud. TilburgDailyPhoto is het luisterende oor, die achteraf denkt: ik heb Superman ontmoet.
Illustratie: schilderij in de Graanhandel
"Inmiddels zit er bij ons ook iets in het drinkwater. Een of ander stofje dat ons agressief en hartstikke mesjogge maakt", schrijft Youp van 't Hek in zijn wekelijkse column.
Een politieke moord in Amerika, nota bene op een universiteit, een broedplaats voor dialoog.
Middelbare scholen die sluiten vanwege veiligheid en rivaliserende groepen jeugdigen in Beverwijk en Heemskerk.
Jongeren die een transvrouw intimideren door tegen de voordeur te schoppen.
In Tilburg en in nog acht plaatsen ontvangen moskeeën haatbrieven.
Er is véél meer dat ons kan binden, dan wat tussen ons staat, voelde ik na een bezoek aan de Moskee aan de Wandelboslaan.
En zo valt me ineens een boompje op in het Citypark: de dialoogboom. Die staat er nog bescheiden bij, kan nog enorm groeien. Als we daar samen nou eens ons best op gaan doen, dan zijn we een fijnere stad.
Nu staat het heel verdekt aan de Postelse Hoeflaan. Gemaakt door Hans Claesen, Tilburgse kunstenaar (1925 -1995). Zie de beschrijving op Tilburgwijzer.nl. Drie kinderen in een kring.
Tilburgwijzer, de kunstwijzer van Tilburg, is toegevoegd aan de Tilburg links, die rechts in de kolom staan.
In de lezing die Maarten van Riel hield bij het publieke afscheid van burgemeester Theo Weterings vertelde hij over de eigenaardige gewoonte in de stad om beelden en kunstwerken te verplaatsen. Dat gebeurde bijvoorbeeld met de doedelzakspeler (bevrijdingsmonument), de maawmuur, de Willem II herdenkingsnaald en ook met bovenstaand Christoffelbeeld. Dit beeld staat nu aan de Zouavenlaan, bij basisschool Christoffel. Er is nauwelijks een betere plek te bedenken.
De lezer/kijker ziet hem hier in actie bij een eigen jeugdfoto. Het door Maarten geschreven boek 'Het verdriet van Tilburg' staat hier al wekenlang op nummer 1 in de boekenlijsten. En dat is terecht: het is een fijn leesbaar en boeiend boek. Vandaag werd bekend dat het boek op de shortlist staat van de Libris Geschiedenis Prijs 2025. Een felicitatie waard.
Aan de hand van het boek kan je wel drie, vier, vijf verhaallijnen ontwikkelen. In zijn presentatie zat een foto met een kar vol met dossiers, die hij allemaal had doorgenomen bij zijn archiefonderzoek. Maarten stipte in deze lezing aan dat veel Tilburgers bijnamen hadden. Dat leidde in politiedossiers tot amusante omschrijvingen, zoals 'Tuinkabouter doet winkeldiefstal.'
Enfin, wat zoekend stuitte ik ineens op de website van het Tilburgse Bijnamenboek. Die kende ik niet. Het Tilburgse Bijnamenboek is al oud, het is in 2000 aangeboden aan Johan Stekelenburg. Een versie 1.3 2025 is van de site te downloaden. Aanrader. Ik heb meteen eens gekeken hoeveel Van Riels een bijnaam hadden. Er was een aannemer die 'Tiesje' werd genoemd, een ongehuwde van Riel die 'De Kluizenaar' werd genoemd. 'De Peut' was een sterke man, met de eigenaardige gewoonte om zich voor te stellen als volgt: "Ik hìet Janus, zèg mar Adje." Dan was er nog een 'Peer Mossel', een Jood van Riel en een Piet Vriel, caféhouder. Daar las ik in het boek dat de bierbrouwer Witlox vaste klant was. Witlox zat in de gemeenteraad. Als er raadsverkiezingen waren, dan kregen de klanten van cafés waar Witlox werd geschonken gratis bier. Kom daar nu nog maar eens om.
Het maakt de bewoners attent op deze website (klik hier): bescherm je drinkwater. Jouw hulp is belangrijk. De website heeft breed draagvlak, van zes provincies en zes waterbedrijven/waterschappen. Op de achterkant staat een QR code en dan kom je op pagina's waar staat wat je zelf kan doen.
Ik snap de ansichtkaart niet. Wat heeft de vleesmuis met het water te maken? Het staat niet uitgelegd. Een flinke groep mensen (zo'n eenderde) heeft niks met dit dier, die vinden het zelfs eng of een beetje vies. Daar hoor ik ook bij. Dus een campagne waar je qua beeld (niet qua inhoud) vraagtekens bij kan zetten.
Blijven geloven in een betere wereld.
We zien al jaren de verschrikkelijke beelden uit Gaza voorbijkomen. Bombardementen die verwoestingen aanrichten. Vermoorde kinderen en volwassenen. Hongersnood. Oxfam Novib werkt al ruim zestig jaar in Palestina: bij Gaza, de Westelijke Jordaanoever. De organisatie krijgt daarin veel tegenwerking. Je zou er pessimistisch van worden. Vandaag is de muziekmanifestatie "Don't stop talking about Palestina" in poppodium 013. Pop tegen pessimisme.
Met Habibis World: where love, culture and vibes come together.
Met Blackwave, from Antwerp: speak up for palestine.
Met Son Mieux :a seven-piece powerhouse that has taken the European music scene by storm. Led by the charismatic Camiel Meiresonne.
Met rapper Dio, die bekend werd met Tijdmachine.
Michael Smits werd in Oirschot geboren op 23 mei 1892. Hij was kapelaan in de parochie Hoefstraat. In 1929 benoemde de bisschop hem tot bouwpastoor van de parochieH.H. Antonius en Barbara. Op 14 april 1930 was de kerk van de parochie Groeseind klaar, in 1981 is de kerk gesloopt.
Inderdaad, pittige vraag.
"Eigenlijk is het een heel alledaagse vraag, waar iedereen antwoord op moet zien te geven. De meeste mensen lijken er wel iets op te vinden, want we komen toch maar mooi elke ochtend opnieuw ons bed uit. We gedragen ons in elk geval of het leven zin heeft."
"De vraag naar de zin van het leven moet je wel beantwoorden. Als je daar niet op de een of andere manier een formulering aan geeft, kun je niet aan een gezin, een onderneming of een politieke carrière beginnen, niet aan wetenschap en ook niet aan filosofie, misschien wel nergens aan: als je geen antwoord kunt geven op de vraag of het allemaal wel zin heeft, waarom zou je je dan waar dan ook voor inspannen?"
"De samenleving doet een enorm beroep op ons begripsvermogen. (..) Maar begrip is niet altijd even trefzeker. We maken enorm veel vergissingen, daar ontstaan vervolgens ook veel misverstanden door, en dan worden we ook nogal eens misleid of we misleiden onszelf."
Daarover tobben kost veel onaangename tijd, zegt Rene Gudde, die tien jaar geleden is overleden. Hij was als Denker des Vaderlands een warm pleitbezorger voor filosofie: "Mijn ervaring is dat tobben tijd kost, onaangename tijd. En dat filosofie net zoveel tijd kost, maar veel aangenamer is. Eigenlijk kun je zeggen: filosofie is efficiënt tobben."
Fragmenten uit Stand-up filosoof, de antwoorden van Rene Gudde.
Foto met veel wijsheid op de achtergrond, Gianotten Mutsaers.
