Kiem

Beeldend kunstenaar Theo van Doesburg was een van de motors achter de kunstbeweging De Stijl. Hij werd als militair gemobiliseerd in Tilburg. Daar raakte hij bevriend met Antony Kok, werkzaam aan het Staatsspoor. Hier werd de kiem gelegd voor het tijdschrift De Stijl, dat van 1917 tot 1931 zou verschijnen. De vriendschap duurde levenslang en is vastgelegd in een aantrekkelijk boekje. De primaire kleuren van dit deel van het huidige NS-station doen een ode aan de Stijl vermoeden.

De Stijl in Tilburg, over de vriendschap tussen Theo van Doesburg en Antony Kok - Stokerkade cultuurhistorische uitgeverij, ISBN 978-90-79156-016 (oa verkrijgbaar bij de Pont)

# 6 Geluk

Danzigerkade, turen over het IJ,
Amsterdam mijmert
Bij het water
Reflecties van mij
Lijnbaan, bij Donner snuffel ik rond
Rotterdam, zonder ophef - in flow
Wereldstad, de havenmond

Avocado’s kopen in de Kanaalstraat
Denkend aan shrimps
Utrecht, ja, Utrecht aan zee dromen
Maar geen gevoel zó
Overweldigend, dan de jas
Die me warm omsluit
In Tilburg terug te komen

Foto kunstwerk Nassauplein

Oude techniek

Eén stoommachine hield vroeger de machines in een textielfabriek aan het werk. In de Goirkestraat is zo’n stoommachine te bewonderen. De olie mag wel worden aangevuld op deze foto. Het grote wiel draait gestaag rond. Een prachtig gezicht, deze techniek.

Penibel

"Ons pa is vandaag jarig. Vijfenzeventig. Maar ja… er zijn meer familieleden die éérst naar het voetbal komen." Dat zei gisteren op de tribune mijn buurman. Het is een bijzondere emotie: clubliefde. Vanavond waren er – figuurlijk én letterlijk – hele donkere stapelwolken te zien boven het stadion. Interim bestuurder Paul Bottelier gaf een toelichting op de penibele financiële situatie van voetbalclub Willem II. De belangstelling van sponsoren en supporters was zó groot dat er drie zalen nodig waren: de Sammy Hyypiä zaal, de Sjel de Bruyckere zaal en de Wim Groels zaal. Bottelier hield een nuchter en indrukwekkend betoog. Anders dan vorige bestuurders is hij een begenadigd communicator. Erevoorzitter Wim Groels (foto op de wand) verkeerde eerder in een soortgelijke situatie. Waarom herhaalt de geschiedenis zich?

Examens

Morgen beginnen de eindexamens. Blokken, blokken, blokken was het parool in de afgelopen weken. Hoe hou je de zenuwen in bedwang? Goed eten, voldoende slapen, frisse lucht, druivensuiker bij de hand, een aspirinetablet misschien… Maar een kaarsje opsteken helpt óók. Zoals bij Maria in de Heuvelsekerk. Veel succes aan alle kandidaten!

Hapjes en modellen

Het is Hap Stap festival, de vijftiende keer! In de Interpolistuin presenteren 17 restaurants en eetcafe’s zich in een Frans aandoende festival entourage met straattheater, zangers en muzikanten. We genieten van ‘veul vur wènig’ met sjaslick en sateh maar sluiten af met een zalig verfijnd glas Beerenausle 2005 bij een oliebolletje met Reypenaer kaas geserveerd met vijgencompote. Het oog wil ook wat. Daarom is de finale van de modellenwedstrijd voor de Typisch Tilburg kalender vandaag. Veertig meiden presenteren zich aan een vijfkoppige jury in hoge scheidsrechtersstoelen.

School is nu kantoor

Het gebouw aan de Ringbaan Oost van de Rijks HBS is van een intense architectonische schoonheid, geïnspireerd door de Nieuwe Zakelijkheid. De uit Sittard afkomstige architect J. Wielders is ook beïnvloed door de Stijl en architect Dudok. De school is opgetrokken uit gele baksteen van verschillend formaat; de entree en de klaslokalen hebben een overkragend, wit, plat dak. Het gebouw kent mooi gekleurd glas in lood. Het patroon hiervan is ragfijn en ontleend aan De Stijl. De grote gedenksteen toont Koning Willem II te paard; deze steen is ontworpen door A. van Os. In 2001 werd het gebouw gerenoveerd door het architectenbureau Bo2, die het gebouw als kantoor gebruikt.

Wonder

Ruben was op safarivakantie in Zuid Afrika met broer, pa en ma. Om het koperen huwelijksfeest van dit Tilburgse gezin te vieren. Bij de tussenstop op de terugreis is het vliegtuig in Tripoli verongelukt. De BBC verslaggever spreekt van een wonder. Dat Ruben als enige nog leeft. Zijn ouders en broer zijn bij de overledenen. Er zal vandaag – Hemelvaartsdag – veel gebeden worden voor Ruben en de slachtoffers. En aan ze worden gedacht. De lijn tussen geluk en verdriet is heel dun.

Op de foto patroonheilige van Tilburg en de Heikese kerk H. Dionysius.

Grotto

De in Montreal (Canada) geboren kunstenaar Callum Morton ontwierp een paviljoen voor het middelpunt van De Oude Warande: Grotto. Omdat Morton het barokke padenpatroon van het sterrenbos intact wilde laten, ontwierp hij een ‘onzichtbaar’ paviljoen. Het exterieur valt in eerste instantie niet op omdat het een spiegel is, waardoor alle 8 paden van de ster zich in de spiegeling voortzetten. Een prachtig paviljoen om een lekkere Latte Machiatto of Witte Trapist te drinken. Klik HIER voor prachtige foto’s van Grotto. Vandaag bericht het Brabants Dagblad dat de grote tulpenboom bij het paviljoen op sterven na dood is. Voorzitter Bram van Beurden van stichting Stadsbomen stelt dat zolang mensen van de prachtige boom genieten, de boom gehandhaafd moet blijven. Er volgt nader onderzoek om de boom te redden.

Oude Warande

In het westen van Tilburg liggen de Oude Warande en het Wandelbos tegen elkaar aan. De befaamde tuinarchitect Leonard Springer tekende voor het ontwerp van het wandelbos. De Oude Warande is al in 1712 ontworpen en is een van de weinige intacte sterrenbossen in ons land. Deze foto is genomen vlak bij de universiteit. Dit ís mooi om lekker traag doorheen te lopen. M a j e s t u e u s.

Viooltjes

Na de ijsheiligen (van 11 tot 15 mei) kunnen we gerust bloemen buiten zetten. De viooltjes op de foto staan nu al buiten in de Nicolaas Pieckstraat. De achtergrond van de straatnamen van Tilburg staat beschreven in het geheugen van Tilburg, dat onderdeel uitmaakt van het stadsmuseum. Klik HIER voor de Nicolaas Pieckstraat. De foto’s van de straten zijn gemaakt door Els Franken. Toen ik eens doorklikte naar haar website werd ik verrast door deze ‘Lucky Lady’, fantastische fotografie en vormgeving van deze Tilburgse. Meer mensen herkennen die kwaliteit, want Els informeert dat er inmiddels een 'nieuwe website' is.

Voor François

“Maakt u foto’s van de graffiti?” Ik ben benieuwd wie graffiti maakt, de artiest is op zijn beurt benieuwd wie er foto’s van graffiti maakt. En we raken snel in gesprek. François vertelt mij erover, op het bankje naast deze skatebaan. De straten rondom de Hall of Fame, St. Ceciliastraat, Elsenstraat, Populierenstraat, Hart van Brabantlaan en een deel van de Gasthuisring zijn wat mij betreft Klein Berlijn in Tilburg. Dit is het graffiti paradijs. François maakt graffiti voor zijn vriendin, heel lief. Hij heeft de public relations ook goed voor elkaar: “Kijk op mijn hyves, laat maar weten als je een interview wil.” Als ik nog wat foto’s maak loop ik een hoofdschuddende Tilburger tegen het lijf, voor wie graffiti gestolen kan worden. Ik kan hem het boek Wall and Piece van Banksy aanraden: een goede investering om graffiti te leren waarderen (uitgeverij Lebowski, ISBN 978 90 488 0274 6). In Melbourne werd een graffiti van Banksy verwijderd, omdat het niet op de lijst met ‘legale’ kunstwerken stond.

Fijne nuances

Oud gemeentearchivaris Gerard Steijns gaf bij het Regionaal Archief vanmorgen een boeiende lezing over de Tilburgse Taol. “Dat is een taal die je niet kunt leren, maar meekrijgt”, zei Steijns, die ook bestuurslid is van de stichting Tilburgse Taol. Grappig is dat dezelfde stichting wél een opleiding gaat geven in de Tilburgse Taol, of liever gezegd Petra Robben, die het Tilburgse Dictee de laatste drie keer heeft gewonnen. Mooi initiatief! Vanmorgen ging het ook over de fijne nuances. Zegt iemand “Oewe kompjoeter zu der meej ophauwe” dan is het waarschijnlijk iemand uit de Heikant (Noord), terwijl “Oewe kompjoeter zo der meej ophauwe” bijvoorbeeld uit Broekhoven (Zuid) komt. De aanwezigen bij de lezing waren het over één ding roerend eens: Tilburgs is nie lilluk.

De foto is de onderzoeksruimte van het Regionaal Archief Tilburg, gevestigd in de mooie Lancierskazerne.

Spoorzone

In alles wat in onze stad naar industrie ruikt, voel ik me meteen thuis. Maar liefst honderdenvijftig jaar was NS met zijn werkplaats dominant in de stad aanwezig; mijn opa werkte levenslang bij ‘het Spoor’. Nu gaat NedTrain naar een industrieterrein en valt aan één kant van het station een enorm gebied vrij. 75 hectares in het hart van een stad opnieuw inrichten, dat moet een droom zijn voor planologen, dunkt mij. De Spoorzone is het grootste infrastructurele project van Tilburg in de komende jaren. Ik hoop intens dat verschillende fabrieksgebouwen van dit cultureel erfgoed een passende bestemming krijgen. In Amsterdam vormt het restaurant Amsterdam in de oude waterfabriek aan het watertorenplein een prachtig voorbeeld. En in Eindhoven is Usine in de markante lichttoren van Philips een mooi voorbeeld. Sowieso is Eindhoven met herontwikkeling van oude fabrieken een goed voorbeeld. De foto van vandaag is genomen van onder het viaduct lopend naar het NS plein.

Let them believe

Het meisje loopt lachend terug. Kort tevoren stond ze te swingen voor een camera, die haar groot op het beeldscherm weergaf. Voor het Factorium op het Koningsplein is een interactief kunstwerk geplaatst waar de bezoeker zichzelf op een groot scherm kan zien. Kunstenaars zijn Martin Riebeek en Inge van ’t Klooster. Het videoscherm trekt de aandacht naar Factorium en maakt dat je er met een glimlach aan voorbij gaat.

Groen

Het is vandaag goed wandelweer. En wat dan opvalt, is het weldadige nieuwe groen. Zoals dit groene hemeldak in de Molenbochtstraat.

Mysterie

In de filmfoyer draait de documentaire van de Amerikaanse filmer Frederick Wiseman over het balletgezelschap van de Opéra van Parijs, een van de beroemdste ter wereld. De filmfoyer is een van de comfortabele bioscopen in de stad. Wiseman is een balletbewonderaar. NRC schreef over deze documentaire dat de film bloot legt én het mysterie vergroot. Sommige choreografen praten voortdurend, anders zeggen nauwelijks iets. Ook morgen nog te zien.

Inbraakbeveiliging

Deze winkelier aan de Schans heeft zijn kassa demonstratief opengezet. Géén geld in huis. Te hopen valt dat er geen inbrekers met smaak zijn; de rijkdom van deze slijter ligt natuurlijk in de flessen!

Naakten kleden

Schoenen, veel schoenen. In het Peerke Donderspaviljoen liggen overal schoenen, waar je maar kunt kijken. Alle bezoekers die een paar bruikbare schoenen meebrengen, hoeven in ruil daarvoor geen entree te betalen. De schoenen zijn te zien in de tentoonstelling, die tot 17 oktober doorloopt. Na afloop krijgt de jubilerende Vincentshop de schoenen cadeau. De Vincentshop aan de Veemarktstraat bestaat 25 jaar. Tilburgers geven gratis kleding en huisraad aan de shop, waar mensen die voordelig uit willen zijn er weer plezier aan beleven. De oorsprong van de Vincentiusvereniging ligt in 1881. Opbrengsten uit de shop gaan naar zowel derde wereld projecten als naar lokale projecten. Het Peerke Donders Paviljoen / Museum voor naastenliefde brengt dat in beeld in de tentoonstelling ‘Naakten kleden’.

Mariamaand

Het is regenachtig. Geen weer om er even op uit te trekken. Het is dan ook rustig in de Hasseltse Kapel. Traditiegetrouw bezoekt de Tilburger in mei deze kapel om een kaarsje bij Maria op te steken. Vorig jaar deden 43.000 bezoekers dat! Rondom de kapel staan marktkramen met snoepgoed. Vandaag is met zekerheid geen topdag voor de verkopers. Klik HIER voor het programma van activiteiten.