20.7.11

Telexstraat


Een straat zonder stadse allure. Maar wel met een fijne soberheid, verfijnde soberheid zelfs. Voor wie het wil zien.

19.7.11

Adieu Kraaykamp


John Kraaykamp sr. die zondag is overleden, was een  fenomenaal acteur. In 2000 zag ik hem voor het laatst in de schouwburg in de voorstelling Op bezoek bij meneer Green met Dirk Zeelenberg. Kraaykamp had een opmerkelijke timing. En een charisma dat tastbaar leek, er hing iets bijzonders in de lucht, zo voelde het. Ontzettend mooi om te zien, een bijzondere theaterervaring. Op de website Een levenlang theater (klik HIER) is veel te lezen, te zien en te horen over zijn loopbaan. Dit schilderij van de actrice Elly Meunier met een bosje rozen hangt in schouwburg Tilburg.  Adieu John Kraaykamp.

18.7.11

Lustwarande

27 kunstenaars uit 15 landen nemen deel aan Lustwarande, de internationale beeldenexpositie in de Oude Warande. Het is een fijne expositie om te bezoeken: in het sterrenbos lopen jonge en oude bezoekers, op het terras bij Grotto zitten families met kleine kinderen en opa’s en oma’s. Joggers frequenteren het bos en soms zit op een bakje een havenloze zwerver met een blikje bier. Het bos als spiegel voor de samenleving. Mark Manders vindt het een voorrecht om kunstenaar te zijn, staat in de programmagids. Kunst heeft immers geen praktisch nut en toch mag ze bestaan naast de alledaagse echte wereld. Koop die gids, de beeldenexpositie is gratis.

17.7.11

Poststraat

De zijstraten van de zijstraten in het centrum, daar is het vaak goed toeven. Je waant je er in een dorp, het mist volkomen stadse allure. Maar die is er wel, om de hoek. Hier in de zijstraten bloeien stokrozen. En hechten bewoners eraan dat de straat fris is.

16.7.11

Tomorrow never knows

Fascinerende titel van een kunstwerk: tomorrow never knows. Het is gemaakt door Jim Lambie, uit Glasgow Schotland. De titel is ontleend aan de Beatles song. En zeg nou zelf: net als de muziek van Beatles maakt dit beeld blij.

15.7.11

Regentip


Raindrops keep falling on my head. Bij de veertiendaagse voorspelling van het weer voor Tilburg, tel ik slechts één dag zonder regen, en dat zou vandaag moeten zijn. Maar we laten ons natuurlijk nooit kisten, toch?  Daarom een regentip. Haal bij de cinematheek de film Exit through the gift shop, een film van Banksy… en geniet. Een mooie film over Street Art, zoals bovenstaande graffiti. Soms is zo’n graffiti maar even te zien en komen er weer snel nieuwe beelden overheen. Deze foto is gemaakt aan de Gasthuisring; afgelopen weekend zag ik daar drie graffiti artiesten overdag aan het werk.

14.7.11

Waarlijk


Dan zijn zij waarlijk monniken, als zij van den arbeid hunner handen leven. Regel van Benedictus. Entree van de brouwerbij van Abdij Koningshoeven.

13.7.11

Omhoogkijken # 10


Niets mis met dromen. Bijvoorbeeld van een klein kamertje, met een comfortabele stoel. Fraaie bloemen, prettige entourage. Om de stad te overzien, mild en minzaam, genietend van de verheven positie. Dromend over honderden bezoekers, duizenden in de kermisweek. Op de spoorlaan, in de namiddagzon. De blauwe lucht omhult een torentje met een geheim.

12.7.11

Bescherm ons


Deelnemen aan het verkeer is gevaarlijk. Altijd. We realiseren ons dat niet steeds. Gelukkig! Dankjewel brein, want anders kwam er niemand meer op straat. Zo rond de vakantie is extra aandacht voor de verkeersveiligheid logisch. Grootouders en ouders steken kaarsjes op voor een veilige vakantie van de kinderen. Zou het veiliger rijden met een gezegende fiets of auto? Ik denk het wel. Klik HIER.

11.7.11

Broodje in grot

Men neme een Sterrenbos. Uit 1712. Aangelegd door de Heer van de Heerlijkheid. Een prins nog wel. In dit Barokke Lustbos maakte de kunstenaar Callum Morton een paviljoen. Daarin waant men zich in de Tilburgse grotten. Het brood heet grottenbrood. Geserveerd met de enige echte boter die verkocht zou mogen worden: zoute boter. Daarop voor de Italiaanse toets Parmaham. Voor de bite wat rauwkost. En bij dat broodje nuttigen we een koele witte trappist. Grotto is by far een van de leukste zomerterrassen. Die razendsnel vol zit. En dan is de bezoeker aangewezen op de grot. Geen straf.

10.7.11

Hofleverancier

De stad is gisteren fris gewassen. En heeft vandaag zo’n levendige blos. Ruikt ook lekker. Oogt energiek en voelt zich goed. Objet trouvé voor de kunstenaar. Die zijn materialen haalt bij Antoon de Jong. Sinds kort voorzien van Koninklijke goedkeuring, met het predikaat Hofleverancier. Chapeau!

9.7.11

Markt Koningsplein


Op zaterdag is het markt op het Koningsplein. Rechts de Openbare Bibliotheek.  Veel vaantjes om te attenderen op de Hollandse Nieuwe. Vroeger was hier de Koningswei, een volkswijk waar nog mooie verhalen van bestaan om te worden overgeleverd. Zoals die van Leo van Hest, zoon van een caféhouder. "Bij ons kwam van alles, toddenboeren, schèèresliepers, ook nette mensen, fabrikanten. Die kwamen met een grote auto en bestelden een colaatje of zo en dan heel stiekem vroegen ze aan mijn vader: ‘zitten hier publieke vrouwen binnen?’ ‘Ja’, zei mijn vader, ‘maar ik kan je ook naar een publieke vrouw sturen in de buurt’. En dan moest ik altijd met zo’n man mee, ik dacht naar het Sint Jorispadje. Naar Jan en zijn vrouw, die de hoer speelde. Dan belde ik aan en zei ik ’deze man moet u spreken’. Dan knipoogde Jan en de volgende dag kreeg ik 2 gulden 50 van hem."  Klik HIER voor het hele verhaal.

8.7.11

Opknapbeurt gehad


De parkeergarage aan het Koningsplein heeft een opknapbeurt gehad. Een Kroontje siert nu alle pilaren in de garage, met verschillende letters en verschillende kleuren.

7.7.11

Zicht op de Goirkestraat


De Goirkestraat staat in mijn top 5 van favoriete straten in de stad. Hier kijken we naar de ingang van de straat vanaf het Mr. J.H. de Pontplein, misschien wel een van de onbekendste pleinen in de stad. Inderdaad, het museum staat hier, nabij het Wilhelminapark. Het plein is genoemd naar zakenman Jan dePont. Pianohandel Simons op de hoek is de zaak aan het opfrissen, het grote pand met rode dak is de Medic apotheek.

6.7.11

Tekening van Vincent van Gogh


Te zien in een presentatie van Vincents Tekenlokaal.

5.7.11

Gipsmodellen


Toen Vincent van Gogh in Tilburg naar school ging, tekende hij naar gipsmodellen. Vincents tekenlokaal is een reconstructie van het tekenlokaal in wat toen de HBS was (nu Paleis Raadhuis). We zien op de foto links en in de kast gipsmodellen. Aan de tekentafels kan de bezoeker via touch screens informatie vinden over het tekenonderwijs en hoe Vincent het deed op school (hij was een goede leerling).

4.7.11

Jugendstil


De komende weken bezoeken veel Nederlanders in binnen- en buitenland kastelen. In het centrum aan het Willemsplein ligt ons eigen kasteel: het Paleis Raadhuis. We zien hier de achteringang met hele fraaie Jugendstil verlichting. Op enkele meters daarvandaan staat overigens hypermoderne LED verlichting. Dit is ook de ingang naar Vincents tekenlokaal. En iedereen die in het centrum nog snel een paspoort of rijbewijs komt verlengen voor de zomer, komt hier ook langs. Zaterdags is dit de spot waar bloemen worden verkocht, direct onder de Kattenrug.

3.7.11

Wolkenlucht


Iedereen mag van dit weer vinden wat hij wil, maar… wat een magistrale wolkenluchten! Hier zien we aan de rand van Tilburg het natuurgebied Moerenburg. De foto is gemaakt vanaf het terras van Café Zomerlust aan de Oisterwijksebaan. Rechts liggen de tuinen (niet zichtbaar) van Volkstuinvereniging Moerenburg.

2.7.11

# 19 Geluk

Nicole Geschwind is onderzoeker aan de Universiteit van Maastricht. Mensen die zich bewust zijn van genotsmomenten en daar hun humeur mee opvijzelen zijn beter bestand tegen tegenslag. Dit blijkt uit onderzoek dat zij heeft gedaan. Dat is dus een geweldig pleidooi om te genieten van gelukzalige vakantiemomenten, lekker eten, een mooie film. Deze Siciliaanse ijstaartjes smaakten geweldig bij een kop Italiaanse koffie, nadat ik op een wel heel regenachtige dag ’s middags een pasta met zeevruchten heb gegeten bij Cinqueminuti aan de Heuvelstraat. Dat is pas humeur opvijzelen! 

1.7.11

Vertigo

Ik ben een liefhebber van het werk van de in India geboren kunstenaar Anish Kapoor. De Pont heeft een nieuwe aanwinst van hem: Vertigo. Het is een kunstwerk dat speelt met de manier waarop wij kijken. Loop je van de ene kant ernaar toe, dan zie je alles ondersteboven. Aan de andere kant weerspiegelen de omstanders. Alfred Hitchcock’s psychologische thriller Vertigo heeft een beroemde scene waarbij de acteur James Stewart duizelig wordt en zijn evenwicht verliest op een kerktoren. Kapoor heeft in interviews de cinematische kant van zijn werk geduid. Wie deze effecten wil ervaren hoeft dus helemaal niet naar Chicago, klik HIER, waar het grote kunstwerk Cloud Gate van Kapoor staat. Vandaag is mijn vijftigste verjaardag, een vrije dag waarvan ik een deel graag een bezoek breng aan de Pont. Om er domweg gelukkig te zijn.