Tot slot
2 jaar geleden
20.4.20
19.4.20
En of we op elkaar letten!
Het voelt voyeuristisch om te lezen wat mijn stadgenoten opschrijven in het intentieboek in de Hasseltse Kapel en de Kapel van Peerke Donders. Toch doe ik het al jaren. Ik stap regelmatig ontroerd naar buiten. Als iemand heeft gevraagd of Willem II (opgericht in 1896) toch alsjeblieft mag winnen. Als iemand heeft gevraagd om een vriendje voor het kleinkind dat eenzaam is in de klas. Als iemand vraagt om compassie van de belastingdienst want de problemen zijn zo groot. En nu bij tal van intenties die vragen om kracht voor iedereen die werkt in de zorg. De kapellen verbinden. We kunnen niks doen aan dat rottige virus, alleen op elkaar letten. Of toch... mijn wekelijkse routine om een noveenkaars op te steken, zolang de coronacrisis duurt, is een teken van verbondenheid en vóelt als een daad van verzet.
Terug wandelend uit de Pater Donderstraat wordt
iedereen overvallen door gestaag vallende regendruppels. Een vrouw maakt
aanstalten om gehaast de weg naar het Wagnerplein over te steken. Een kleine
rode auto mindert vaart, het raam wordt open gedraaid en ik hoor: "José,
José." De vrouw ziet de kennis, die vervolgt: "Ik heb een warme appelbol
bij je voor de deur gezet." En of we op elkaar letten!
18.4.20
17.4.20
16.4.20
15.4.20
In herinnering: Hans Verhagen
We leven hier naar hartelust
terwijl het ongeluk toch in het oog van de windstilte op de hoek
ligt te loeren op een blinde vlek
Detail uit een gedicht van de vorige week overleden dichter Hans Verhagen
14.4.20
12.4.20
Soms lijkt het
alsof we ons middenin
het feest bevinden
en toch
in het midden van het feest
is er niemand
in het midden van het feest
is de leegte
maar te midden van de leegte
is er een ander feest.
Roberto Juarroz, Poesia Vertical
vertaling Mary Crow en Ellen Deckwitz
10.4.20
9.4.20
De ander-halve-meter maatschappij
Misschien is het straks wel het woord van het jaar. De ander-halve-meter maatschappij, gemunt door premier Mark Rutte. Nu staan er nog hulpstrepen op de vloer. Het zou wel eens heel lang kunnen gaan duren, dat we elkaar niet nabij kunnen zijn, niet knuffelen. In deze groentezaak blijven de klanten achter de streep. Ik wilde tomaten en snijbonen kopen, die rechts in het koelvak liggen... en zoals de kijker ziet... daar kan je dus niet bij. Reden waarom die ander-halve-meter maatschappij óók iets trager is.
8.4.20
7.4.20
5.4.20
Koorts krijgen van het wachten?
Het lijkt warempel wel Britse hoffelijkheid: een heuse queue voor de winkeldeur, een rij!
Deze rij voor de deur van de slager in Noord gaat zelfs het hoekje om. Door de coronarichtlijnen mogen er maar een beperkt aantal klanten in de winkel zelf. En ook daar blijft iedereen uit elkaar. Terecht bang voor het coronavirus.
Er is overigens een curieuze uitspraak van Cees Robben dat wachten niet zo gezond is: ‘k Kreeg de kiepekôôrs van’t wochte... Dat is natuurlijk niet de bedoeling, koorts krijgen van het wachten.
4.4.20
3.4.20
1.4.20
Heubergerstraat
Toch is er een wel heel grote straat genoemd naar de Oostenrijkse componist.
Hieronder kan je een mazurka beluisteren van de componist. Een mazurka is een dans in driekwartsmaat met een extra nadruk op de tweede tel (in tegenstelling tot een wals).
Door die straatnamen in Noord, de componistenwijk, komen we als we nieuwsgierig zijn... in aanraking met nieuwe muziek. Mooi toch.
Abonneren op:
Posts (Atom)
