Seizoensgebonden foto

Courgettebloem, een seizoensgebonden foto. Wel een foto om blij van te worden.

Kunst van Paul

Rondlopend bij muziekzaak Sounds in de Nieuwlandstraat viel mijn oog op fraaie schilderijen aan de muur van LP-hoezen. Elvis hangt er. Geschilderd door Paul Scheepers. Paul werkt ook in opdracht.

De werf

Misschien is dit wel het mooiste bedrijfspand dat in Tilburg te huur is. Aan de werf. Nabij het kanaal en de haven. Het is een ideale plek voor creatieve beroepen: vormgevers, illustratoren, reclamemakers, copywriters. Haast je!

Sociale antropologie

De kermis oefent op alle leeftijdscategorieën aantrekkingskracht uit. Jong en onbevangen draai je in de molen, het leven is onbezorgd – nou ja, hoe je die staart moet pakken, dat is het enige probleem. Want dan mag je nog eens… gratis draaien. In mini-auto’s waan je je groot. En touwtjetrekken is een garantie voor een prijs. De zoete smaak van de suikerspin. De pubers gaan voor snelheid in Turbo Polyp, Mission space of Heartbreaker. Later ga je samen. De hele familie naar de kermis. Oliebollen eten, opa bestelde een grote zak, de eerste altijd de lekkerste… tot je bijna misselijk bent. Later slaat ongetwijfeld de melancholie toe. Nog eens in de rups op de nostalgische kermis. Tegen beter weten in naar de waarzegger. En de last van de jaren vergeten in de zweefmolen. Wat door de jaren heen favoriet blijft is ‘laawen’. Meense laawen. Op een van de ontelbare terrassen. Of in een poffertjeskraam. In ieder van ons schuilt een sociale antropoloog, die met verwondering om zich heen kijkt… Ziede dè jurkske…. Die tattoo is lilluk! …Dè zen schôone lèèrze, nie dan? Dieje meens laagt oe atij toe…

Esther Porcelijn (opgevolgd door Jasper Mikkers) maakte als stadsdichter het fraaie gedicht ‘Kermisser’. Nooit zag ik mooier en puntiger verwoord wát de vrouwen op de kermis zo mooi maakt: in neonlicht lijkt zij van bakkersroom. Chapeau voor Esther! Uit het gedicht spreekt het plezier van de sociale antropoloog, of in onze taol, de laawer.  

Kermisser

Zie je die vrouw daar / aan de overkant? / Met suikerspinhaar / en klodderlellen / Van achter verzakt / van voren verbrand,

In neonlicht lijkt zij / van bakkersroom / Haar tijgerlegging karnt / de losse vellen, / Niemand wil haar zijn / maar zij is ’t gewoon.

Die simpele man ernaast, / zo’n onverzorgde  bierbuikvent. /Stel je voor… nee, / wees blij dat jij toch niet zo bent.

Een wonder uitleggen

Michel van der Plas is overleden. Hij was journalist. En taalkunstenaar. Zijn grootste bekendheid kreeg Michel van der Plas als tekstschrijver voor o.a. Wim Sonneveld en Frans Halsema. Het is ongelofelijk knap hoe Van der Plas liefde en verbondenheid onder woorden kon brengen, op een wijze die veel mensen aanspreekt. Dat bewonder ik. Hij is (samen met Halsema) vertaler van Her Song van de Amerikaanse songwriter Jake Holmes. Het lied Voor Haar is een van de hoogst scorende nederlandstalige liedjes in de Top 2000 - afgelopen jaar op nummer 109. Een wonderlijk mooi bloempje uit eigen tuin als een saluut aan van der Plas.

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan
Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar

En als ik oud moet worden, dan alleen met haar
Zij kent al mijn dromen en mijn wanen
Al mijn haast en al mijn hoon en mijn spijt
Als ik lach kent zij alleen de tranen
Die daar achter liggen in de tijd
Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar

En als ik oud moet worden, dan alleen met haar
Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

Opnieuw: de torentjes

Dezelfde torentjes als op de foto Omhoogkijken # 19. Maar nu kan de kijker beter thuisbrengen waar de foto is gemaakt.

Patsers en Polen Welkom!

Junks en Bobo's Welkom! Artsen en bejaarden Welkom! Homo'en migranten Welkom!

Laawer

Laawer. Bij het opbouwen van de kermis.

Aaaaah..... gemist

Lastig fotograferen, hoor: met een telelens. Sportinstelling. Maar wat draaien die attracties snel!

Weerspiegeling

Deze foto is genomen vanaf het Willemsplein. En daar, beste lezer, staat een van mijn favoriete kermisattracties dit jaar. De muizenstad. Ik mocht er geen foto's maken, maar neem van mij aan dat de muizen dit jaar in een heus Tilburg ronddolen. Met Westpoint en het Cenakel. Met een prachtige maquette van ons station, de koepelhal en... de brug over de Piushaven. Daar klommen flink wat muizen op - ik stond te wachten tot ze het water in duikelden van de Piushaven. Maar die muizen zijn slim, dan moet je lang wachten.

Tussen Kunst en Kermis,
Ligt de muizenweg naar Tilburg.
Al wie met ons mee wil gaan,
Zal onze muizenmanieren moeten verstaan.
We houden van klimmen en springen
Allemaal  gekke muizendingen
Lachen, brullen, gieren
Zo zijn onze manieren,
Zo zijn onze muizenmanieren

Statig

We hebben er geen gevoel voor: statigheid. We hebben niet veel statige straten. Of statige huizen. Deze villa Verloren Tijd mag je wel statig noemen. Toch? De voortuin heeft niets statigs, dat lijkt meer een boerenhof, met fraaie dahlia's, magrieten en hostas. Ik vind het een mooiere tuin dan veel onder architectuur aangelegde strakke tuinen.  Volger van het eerste uur, Erna, tipte mij om dit kleine kasteeltje aan de Sint Josephstraat te fotograferen.

Joost mag het weten

Lopend over het kermisterrein viel mijn oog op héél veel splinternieuwe afvalbakken. Hoeveel afval zou de kermis eigenlijk met zich meebrengen? Joost mag het weten. Zo gedacht, zo gedaan. Een email naar de kermiswethouder Joost Möller met deze vraag. En we mogen gerust een enorme pluim uitdelen aan de medewerkers die al dat afval verwerken. Want Joost weet dat het gaat om 156.000 kilo. Een immense hoeveelheid! Er staan op het kermisterrein 56 afvalpunten, met containers voor restafval en plastic afval. Onder het motto "Jij sorteert, wij recyclen" wil de gemeente dit jaar fors meer recyclen. De kermisondernemers krijgen aparte containers voor papier, plastic verpakkingen, restafval en etenswaren. Saillant detail: urine van de urinors (plaskruizen) wordt gerecycled om fosfaat en stikstof eruit te halen, en dat gebruiken we als grondstof voor kunstmest. Heel mooi, in de stad van de kruikenzeikers.

Fascinatie

Het opbouwen van de kermis. Technische hoogstandjes. Om eindeloos naar te kijken.

Opbouwen kermis

Het opbouwen van de achtbaan die staat onder de kattenrug.

Akkerstraat

De Akkerstraat loopt parallel aan de Bredaseweg in de wijk Korvel. Bij raadsbesluit werd in 1900 de huidige Akkerstraat benaamd, behorende tot de stratengroep Meel-, Rogge-, Hooi- en Klaverstraat.

Met een naam

Schoolstraat. Deze woningen zien er aan de voorkant en aan de achterkant héél anders uit. Huizen met een naam. En allure. Althans... dat suggereert de naam: Allura.

Omhoogkijken # 19

De torentjes op enkele panden van architect Jos. Donders.

Melancholia en mania

Op de kermistentoonstelling in Luycks Gallery is een piepklein mini-theater waar je binnenstapt door een fluwelen doek opzij te schuiven. Possibly Mary Ann Reynolds. Zevenvijftig blind getekende portretten. Met licht direct op fotopapier aangebracht. Gemaakt naar foto's die in 1858 door Henry Hering zijn genomen in het Bethlem Royal Hospital. De patiënten hadden de diagnose melancholia en mania. Stap binnen in de galerie in de Nieuwlandstraat en laat je verrassen. En beleef voorpret voor de kermis. De eerste wagens staan al op het Laar; deze week gaat de kermis opgebouwd worden.

Wat je eigenlijk niet ziet....

.... is dat er héél veel over onze kermis is nagedacht. Op de kunstexpositie in het Brabants Kenniscentrum Kunst en Cultuur  (in het vroegere postkantoor aan de Spoorlaan) heeft een kunstenaar dat goed tot uitdrukking gebracht. Hij maakte een eigen kermis, een droomplattegrond met duidelijke looppaden en afwisselende attracties. Loop eens binnen bij de expositie Chop chop chop.

Flessenbak overbelast

Ze vallen mij al enkele dagen op: volle glasbakken. Even heb ik gedacht: wow, ze drinken veel op examenfeestjes. Maar die gedachte hield geen stand. Toen dacht ik: verkeerde planning, er is geen rekening gehouden met de vakantie, er is geen vervanging van de ophalers geregeld. Verbazing als ik de foto maak: ga je dáár een foto van maken? Dus opper ik mijn idee van verkeerde planning. Ik heb erover gebeld, zegt de dame. Het schijnt dat de ophalers staken. En dan smalend: zie je die Nutella-pot die open staat? Als de zon daarop komt... een feest voor de bijen.